7

Quos denique Draco Strat. p. 353 systolarum caussa ex Xenophanis carminibus excerpsit hexametros: 8 dονl α μmησάον, ᷣ ueεᷣνναα πα ντε–ς „dν πανιννεν 10e ᷑νet: 6σάα ϑeνονισι mπᷣνꝙφσ,Qσνραεςσοσραᷣσςασ horum prior quidem ad eosdem versus spectat quibus Xenophanes Homerum et IHesiodum impietatis accusavit¹ ²): unde præterea excerptus esse videtur quem Schol. ad Aristophanis Equit. 406 laudat 8 Gœιοtς et Lobeckius Aglaopham. I p. 303 restituit hexameter: 6G. ασ.|σην εταν αυυιι νο mμια uṽRMVmł Ban Jot. Nam Gi11ο⁴ propter argumenti aculeos atque mordacitatem tales versus vocabantur, id quod innuit Schol. ad Iliad. II, 212. p. 62. 70) ε oOd Sevodνε⁴ d. Ou9O Odr ior Tenoi*α, bfg dren 1e 1d Oeoοεαν◻σνμαᷣ oω l d Oeoοσιαιασ 10 doiotoug. Quod monco ne cogites de iustis quales Timonis Phliasii fuerunt sillis. 1 Reliquum est ut de forma Xenophanis elegiarum qualis fuisse videatur paucis disseramus. IJam Welckerus ad Simonidis Amorgini iambos p. 3 sagaciter haud dubie sed nescio an non identidem vere coniecit Xenophanis opus a Diogene VIIII, 20 laudatum XoO**σν œioον ναά ον eie Eiceẽ ije Irœliae dmονιααν, fuisse elegiacum ad idemque poema referendum quod apud enn- dem Diogenem legitur VIII, 36.=e„ορα⁴ νυν&y Lereio oguαruger, 8 1) dο* NVon 0d„ A*.. Err Lt 16fov, JeiSe de een ov. 11 inquit, alterius partis de colonia abducta agentis initium, unde priorem quoque partem, i. e. KXo*οσμνσσ τπτioνιν distichis scriptam fuisse appareat. Welekero igitur versus laudatus transitum indicare videtur quem poeta fecerit a priori carminis parte ad ον εi Laeue ie Tra*iuς dmπιισν. Sed vir aecutissimus parum attente secum perpendit verba a Diogene subiuncta, err*) diενια quibus haud dabie continui potius hexametri heroici quam disticha elegiaca denotantur. Neque ere- dider im Diogenem dimidiam poematis partem ex mille fere versibus constantem dixisse d7. epeicν quaæ cclogam sive 0νον quoddam minoris spati, non ampliorem librum plus centum vel du- centos versus complectentem designat. Quam ob rem probabilius est Xenophanis elegiarum flori- legium exstitisse, cuius tamen dissoluta membra aptis transitibus inter se cohæsisse videntur, quem- admodum versus laudatus Nov 0d d*³ον eꝓνεενμι 6„νον, deise e elsnov, transitum fecisse putandus est ab elegia nescio qua ad eam qua poeta de Pythagoræ quibusdam sen- tentiis disputavit. Similem fere, sed paullo arlifieiosiorem transitum unimadvertes in elegia quæ ineipit ab hexametro: 3. Nöov 7ο ν) ³αeέκον τααάαρον ναά Lereg drdvro.. 1. In THEOGNIDIS disticha symposiaca, tum quæ secrevit iam Welckerus p. 50 sqq. et Osannus P. 56 sqq. tum quæ insuper ex farragine Theognidea huc spectare videantur, alio eoqne commo-

¹²) Vid. Karsten. I. c. p. 43 sq.