— 21
buch von Georges unter obligurio diese Stelle aus Julius Valerius zu tilgen. 2 rescivit und darüber geschrieben vel consipivit A; Kübler nach Mai: rescivisse. Die Lesart von H consipivit zeigt, daß Kübler irrt, wenn er S. XXIII seiner Ausgabe sagt, die Verbesserungen in A schienen nicht aus einer Vorlage entnommen zu sein, da sie von den Worten des Schrift- stellers weit abwichen. Bruns bemerkt zu dieser Stelle: Eandem rem narrat O. Curtius Rufus IV 8, cuius locum, quo historia suppletur, adscribemus:„Fama est, cum rex urbis futurae muros polenta, ut Macedonum mos est, destinasset, avium greges advolasse et polenta esse pastas, cumque id omen pro tristi a plerisque esset acceptum, respondisse vates, magnam illam urbem advenarum frequentiam culturam multisque eam terris alimenta praebituram.“ 3 verum peregrinis etiam A. alimoniam A; Jul. Val. gebraucht alimonia im Sing. und im Plur., vgl. Thesaurus linguae Lat. Hier dürfte jedoch alimonias das Ursprüngliche sein, das erst unter dem Einfluß des folgenden uberrimam in alimoniam geändert Wurde. 5 versos A. Kübler verbessert versus, mit Recht, wie H zeigt. iacto polline pastae sint A. Daß patae in H ein Schreibfehler ist, sah schon Bruns, der hinzufügt: lege pastae. Der Ablativ dürfte wohl aus iactü polliné entstanden sein. 8 etiam nunc nomen A. Mesonpondio A, am Rand von einer weit jüngeren Hand ueοοmποννοων Küh- ler schreibt Mesopedium nach Wachsmuth Rhein. Mus. 42, 465. Bruns bemerkt: Quid sibi cum meditullio velit, nescio; neque minus obscurum est meson pondio, quod statim occurrit. Num uαeν meiov legendum est, an sub hac corruptione latet*⁷610, pars urbis, cuius Strabo meminit p. 795, ubi Neptuni Templum?» visitur draco quidam t. m. ac m., qui A. 10 eiusque nonnihilum A. Kübler ändert eoquen, kommt aber der Wahrheit näher durch seinen Vorschlag eiusque interventun. Die Lesart von H eiusque metu gibt zweifellos das Richtige, wenn auch einige Worte später noch einmal metu folgt. 11 Alexandri perventum A. lubet A, iubet Mat, mit Recht, wie H zeigt. 13 Scoam A. Müller in seiner Ausgabe des Julius Valerius(unter dem Pseudokallisthenes in Dübners Arrianausgabe) verbessert Stoam. Bruns fügt erläuternd hinzu: Sine dubio gymnasium intellegendum est, de quo ita Strabo l. c...αιατον ε τ„νιαμηνι⁴αιον, uεlous 1 grœ‿ιααHmς 2oν 1ς τπο⁴αeς εν μιςν. 14 onsurgit A. corononarias offenbar Schreibfehler, ob von Bruns? 16 daemon melior appellatur A. Kübler fügt enim hinzu und macht einen Zwischensatz da- raus: daemon enim melior appellatur. Die Lesart von H ist zweifellos die richtige; es war also nur das r von appellatur in s zu verwandeln. Quae cum multa sint Alexandria et alia A. Kübler schreibt mit Eberhardt Atque statt Quae und mit Mai Alexandriae et alia. Der Fehler ist dadurch entstanden, daß das e von Alexandriae und das t von talia zu et vereinigt Worden sind. 17 Zu mons weist Bruns wieder auf eine Strabostelle hin: Men- tione facta gymnasii pergit Strabo l. c.&oινι§ᷣε καά—dvεoν, 6 ςᷣ ν éL10ο‿ιοιν usw. 19 sint moenibus exhausta A. 20 huiusmodi A. sumpsit A. 22 elimentorum A. 2Zu pri- marumque quinque literarum führt Bruns eine Stelle aus Philo an: Haec lucem affundunt is, quae Philo Judaeus in Flaccum, Oper. Lutet. Paris. 1640 p. 973 de Alexandria narravit: xeire uοο εmπς τσ⁴ενς&iGνi mτέοννυιυιιεετέιννQπυντꝛ Goilουνετνα εꝙꝓννμμαᷣoον σ̈ονν. 1001ν ˙⁶ mꝗHLoνdαααν Aéyovrν, did τ παeioroνε Tovdalous su xαz u‿oetn. 26 nominibus A. pronas A. Küb- lers Verbesserung primas wird durch f. bestätigt. 27 quod et Alexander bietet auch A; Kübler: quod Alexander. Fecisset A. Bruns fügt erläuternd hinzu: AAAανοοο Bæοι‿εος T'ενοο dιυοs Boinge; im Pseudokallisthenes steht εeᷣne. 28 qua ad gressum eius columnas überliefert auch A; Kübler nach Eberhard: quae ad ingressum eius columnas. 290 Nach
1 Die Worte sν αμαις gehören nach der Ausgabe von Meinecke zum Folgenden.


