11

regis et opera quidem Demetrii Phalerei conversam. funuijvevrai ποννον νuνοoνoο PXοέυσασςoƷνοαωυν πιϊ mτð SLυďεdeνορον ακα ldοσν 6riακεασσασσεσ νκσν H d'5 ν 6ρμρηνεia roν dι oον v,εμοι ππασηπιυων ενιν τω‿ ττοσσemωοενννιεέυνιταοο ᷣuιν‿ενςον ινε, Inαννποον roũ eœνοε̈eςσ ποωmσαμνεναέααιεμνον τ επενεν τoνπτv.¹) Eundem Aristobulum ejusdem rei testem laudat Clemens Alexandrinus in Stromm. I. Alii vero antiqui autores, qui Demetrii Phalerei vitam conscripserunt, ut Diogenes Laäértius, vel alioquin mentionem ejus scriptis suis inseruerunt, ut Plutarchus, Aelianus, Athenaeus, Diodorus Siculus, Cicero, alii, ne verbo quidem hoc attingunt. Utcunque res se habet, quam Aristaeo auctore christiani scriptores copiose et abundanter perscripserunt, singulis Aristaei de LXX interpretatione narrationis partibus, utpote quae ad nostram rem non pertineant, in incerto relictis, id certe constat, sacrorum librorum versionem Ptolemaeo Philadelpho rege et singulari quidem Demetrii Phalerei industria perfectam atque absolutam esse.—

Neque vero desunt ea quoque scriptorum testimonia, quae idem, quod Philadelphum perfecisse omnes inter se consentiunt, a primo Ptolemaeo susceptum atque institutum esse conjectantem me adjuvare possint. Irenaeus I. I. expressis verbis ait, hance ver- sionem, cui nomen inditum est LXX, non a Ptolemaeo Philadelpho, sed ejus patre Ptolemaeo Lagide institutam esse, et Clemens Alexandrinus in stromm. lib. I. refert, conversos fuisse libros sacros ex Hebraeo tempore Ptolemaei Philadelphi, tanquam in re dubia haesitaret, utri potissimum illud tribuendum esset.“²) Huc accedit, quod

¹) Fere eadem narravit Josephus in antiq. judaic. lib. XII. c. 2., quem eodem, quo Eusebius, fonte usum esse ſacile intelligilur. Anlu⁵τοo aleds, os e em rd SiSoOQκα roο SMoœεμεαο, G*πᷣναι⁴‿ειινse dvrd ein dera rd ward i oixouee duecyxpere Sißlia rl. ueαανσννσναα Ʒs sys' adr ol. eivci—œl edd rol Toudαοα, rννν łσςνν αἀoᷣ o yfodαμα᷑e, rovoͤffg drie u rijc Saoο‿εεοςι§ιρεαιαοωνσννε, d rois exeiον αοεσ ναſ uαέεεν ενεᷣαμαέα, 6νον ασι ο odx dipoy ⁴⅜εειν ele I ε2νενκι‿ εμκ̈ναανμr εσσάσy.— 0: 8% oi eye ‿‿ε uœ cadta sαᷣαανα, dνασ ασι do rio ei raıa Toonylas eurodoneta, Sxetr ar i SS1ouh w rd lονν εαενοι. AdEœς 00„ 6 Saœοιενς ⁴αοωα το Anνινεομιν ραιεοωτνωαmυάννν ετμεα τ πς τ ν iliν pxorleα³, yo†ρα τι τν Tovdoαeee dοννεεε rœra ireε‿νιασα— Eaid œõνx dενso nard i roν ασι⁵ες 0⁷νσν ueylorder, enssue or 1unurrOννεαέοονσνπαι α‿ τπσι⁵σι εανι tν oJνέ§1ν dvxꝓοα 60αᷣ᷑ιddJ» ydo ei rote Saouleucνν νoνςμσρο, a d usra o*2ife eriusleiag erodrrero.— Idem Josephus mentionem facit epistolae Demetrii ad regem de hac re scriptae, a verbis quidem Eusebi passim recedentis, in re ipsa autem ita consentientis, ut dubium esse non possit, quin uterque eodem ſonte Aristaeo sint usi. In Demetrii fragmentis infra colligendis utriusque scriptoris verba, quatenus et discrepant et consentiunt, inter se comparare licebit.

²) Ouod Justinus Martyr in apolog. II. scribit, Ptolemæum per epistolam petiisse a Judæorum rege Herode, ut libros prophetarum transmitteret, Herodem codices hebraica lingua conceptos trans- misisse, gravissimum illum scriptorem errasse manifestum est. 2*