20
neque simulacra nec templa fuisse,“) universe dictum verum esse concedens, id tamen posse accommodari ad ipsam Homeri aetatem negandum censeo, quoniam ea, quae sunt supra (2, b) demonstrata de Scamandro, huic sententiae prorsus nullo modo conveniunt, nihilque est caussae, cur, quod ei tributum sit, id Spercheo detrahentes ad sententiam contrariam descendamus. Tum autem, praeterquam quod 1ν ςᷣ et templum, ut modo diximus, necessi- tate quadam juncta erant, mea sententia confirmetur fortasse etiam ea re, quod maximam vim Spercheus habebat ad Thessaliae fertilitatem.
4) Loci, ubi οσοσlς(«um et sine ara) commemoratur.
a) Od. XVII, 208— 211: 2να ν αςιν αeνεiον ⁶ις‿σσοτεεσέις νς⁴‿⁷σ.:—ẽ. 3 ¼Gσ ϑν εφρεο 9ε TυπQνκντο Nuναάοων, ,, dε&⁶οεειεέοαμοων ⁶⁶‿ταάα Nympharum lucus Ithacae cum ara prope urbem situs. Templum hic non statuendum esse, Hermannus(§. 17, not. 15), Lobeckius (p. 258), Nitzschius(ad VIII, p. 219) recte judicant. Nymphae, deae minorum gentium, ae- quiescebant in antris sacris,*⁸) lucis, pratis, fontibus,*) quae loca jam per se ipsa quasi sane- titatem quandam habebant.“) In luco illo erat fons, unde incolae aquam hauriebant(v. 205 sq.), et ara, ad quam cuilibet viatori“*) sacrificandi caussa accedere licebat(v. 210 sq.). Ithacae vestigium templi prorsus nullum invenitur, ergo ne sacerdotis quidem; Sουοοmτσον tantum men- tio fit, qui ipse cum templo non cohaeret.
b) 0d. XX, 277 sq.: ro¹ ‿̈κέόοοντο ναμαρικοαιουνντεε‿‿e εταο* ςοςσ ο οε οeν deεα‿ον‿e οd 1ονοο. Apollinis lucus Ithacae. Iisdem de caussis, quas modo attulimus, etiam hic templum fuisse negandum est. Neutiquam igitur possum assentiri Nitzschio ad VIII, p. 219: doch steht nichts entgegen, ja es ist wahrscheinlich, dass wir... XX, 278.. in dem A³ος ein Tem- pelhaus zu denken haben;»**) contra Lobeckius p. 258 recte: Lucum Apollinis apud Itha- censes celebrat Od. XX, 277.,
43) Vid. supra not. 26.
46) Od. XIII, 103 sq.: νο—⁴e‿σ⁴τμς έτοον ⁶εναματον, 1εοειι⁶ες, 100 Nεαμααἀd, d vndᷣdes zu. Adοrrat.
47) Il. XX, 8 sq.: odτ o Nuναυ, dr' dadsexu α»ενμαοντα, eꝭ ids τ‿ιυιια ν νu— νοdea TTOlεντιασα.
48) Hermann.,§. 14, 8sq.: dieselbe Empfindung, die der Lateiner durch sein grossartiges numen habet ausdrückt, verlieh auch in Griechenland zahlreichen Oertlichkeiten selbst ohne nähere Beziehung auf Mythus und Staatsreligion die Weihe einer Cultusstätte, deren menschliche Zuthat fortwährend Ne- bensache blieb."»
49) Hermann,§. 8, 10:„selbst Wanderer brauchten nur zu wissen, dass sie an einem heiligen Orte vorbeikamen, um diesem ihre Verchrung zu bezeigen.-
50) Cf. ad III, 439, p. 221. Naegelsb. p. 177 de hoce loco sic judicat:„In Ithaka wird, den 9 νοοσος ausgenommen, durchaus kein Priester erwähnt, wenn gleich vom Daseyn des Apollinischen d²³⁶ςσ


