Druckschrift 
1 (1850)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

19

beckius p. 258 intelligit hic modo lucum: Quibus verbis(zεινεeνοςα εαυωιέs ze 9uſ6εε) poeta locum quoque Veneri consecratum apud Paphios designat;» item Hermannus§. 17, 13: Allerdings konnte nicht leicht ein Tempel ohne Altar, wohl aber fortwährend ein Altar ohne Tempel sein, sobald nur die Stätte anderweit geheiligt war,, quibus verbis adjungas exempla, quae not. 13 affert, quodque praeterea dicit§. 19, not. 3. Contra Nitzschius, ¹⁰) Voelckerus,) Naegelsbachius*²) recte ibi templum fuisse existimant. Nam primum Paphum Venus maxime in delicis habebat, frequentabat inhabitabatque,¹) quod, si templum abfuisset, eam fecisse non est verisimile; tum e certis temporis historici testimoniis plane apparet, Venerem jam antiquissimis temporibus Paphi habuisse templum inclytum atque celeberrimum: Herod. I, 105: 201⁴ ϑ τοzQ ¶Z* 10, de Sy Tuαην⁶ράέω 6d⁴ςσρμα, νμνων dAνόαιάsεαακτον 100, dᷣ raæτ⁸ς aiε S'εο(τᷣει odαein Ao⁶iννε) 2. 1. J.*¹) Quae vero sententia adeo gravissimi testis auctori- tate adjuvatur, eam haud facile infirmandam existimo. Denique zναυνοο ipsum, ut mihi qui- dem placet, necessario desiderat templum(vid. supra 2, c et infra sub fin. h.§.); quae ea- dem ratio multum efficiet, ut mea de sequenti loco sententia probetur.

b) II. XXIII, 144 sqq.: Xreεeινσ.. Teerirord°νεένορνπανσησαρ ατςςιι 1 LeOeαetν ες Tyyydg, 694½ τ ui 6 Gℳ˙εꝓν᷑ 3⁴⁶ z⁸ Suijets. Templum Sperchei, Thessaliae fluminis, cum agro sa- cro(et ara). Dicit Lobeckius p. 258:Spercheo suum constat in Hellade zεμέοο εαωm⁶e ze Juνεs. Hermannus quoque(§. 17, not. 1; cf. not. 13 et§. 19, 3 c. not.) hoc loco nihil nisi agrum sacrum intelligit; Nitzschius ad VIII, 365 sqq. in dubio relinquit, sed ad III, p. 221 uαενοο hic totam regionem Spercheo sacram censet significare, quae vis vocis Teιενο⁵ quam- quam occurrit(vid. supra not. 39 et infra 5 a), tamen ad hunc locum pertinere non potest. Equidem statuo templum; nam diis fluvialibus, quorum cultus maxime attingit naturam loci,

40) Ad. III. 439, p. 221. 41) P. 38:Bei einem Téαενος fehlte wohl in den wenigsten Fällen ein Tempel; so gewiss nicht.... 2u

Paphos, obgleich der Dichter nur den Ausdruck braucht: 1⁶ ι αοσ 9 ᷣ½ 16 u*εες Od. VIII, 363., 42) P. 173:er(der Tempel) ist blos Opferstätte, und wird von der Gottheitnur zuweilen besucht(Od. 9, 362 ff.)., 45) Virg. Aen. I, 415 417: Ipsa Paphum sublimis abit sedesque revisit laeta suas, ubi templum illi centumque Sabaco ture calent arae sertisque recentibus halant; X, 51. Horat. Od. I, 50, 1; III, 28, 13 15. 44) Muenter, Tempel der himmlischen Göttin zu Paphos, p. 1: Der paphische Tempel war uralt, nach dem Vorbilde des askalonitischen erbaut: Herod. 1, 103. Will man auch alte Sagen bei Paus. VIII, 5, 2. Tacit. Histor. II, 2. Annal. III, 62. Euseb. im Chron. nicht geltend machen, so ist so viel ge- wiss, dass seiner schon in den homerischen Gesängen Erwähnung geschieht, Od. und Hymn. a. Herm. 38. Dass er ein Orakel hatte und grosse Reichthümer an Weihgeschenken besass, bezeugen Suet. Tit. 5. Tacit. Hist. II, 2. 4. Paus. VIII, 24. Jetzt hat der Ort wieder seinen uralten Namen Roukla, höchstwahrscheinlich einerlei mit Golgoi bei Paus. VIII, 5., Plin. H. N. II, 96:celebre fanum ha- bet Veneris Paphus⸗ ete.; ef. Hesiod. Theog. 991, ubi agitur de pluribus Veneris templis.