18

enim ad intelligendum, qua ratione in luco, qui neqne circumseptus erat(vid. infra sub fin. h.§.), nec aedificia habebat in dei ministrorum usum exstructa(cf. infra§. 4 init. c. not. 4 sqq.), degere potuerit sacerdos, nisi forte quispiam sub divo eum id facere potuisse alucinatur; adde, quod voce dνςσςεενένν) nobis a poeta Apollo proponitur ut Ismari vindex, cujus fidei atque tutelae salus urbis totiusque regionis fuerit commissa. An forte tutelari deo templum defuisse probabile est?

Ac de his quidem locis, qui ad confirmandum id, quod de summa quadam templorum

et sacerdotum statuimus necessitudine, plurimum valent, in praesentia satis dictum est.*⁸) 3) Loci, ubi 16G 8 09 ³)(cum ara) nominatur. a) Od. VIII, 362 sq.: 7 ν οα Küroov rceν il‿αdᷣ οοdνυ, ds Hd*ροονν εν˙να ε T⁴Gειννο 3ρο τε ννευ. Templum Veneri Paphi dedicatum cum agro sacro(et ara). Lo-

57) Cf. II. I, 357, ubi de Apolline poeta utitur eadem voce.

58) De Sellis et de sacerdotibus, qui II. I, 62; IX, 575 commemorantur, infra dicemus.

59) Liceat mihi hie pauca monere de vario usu vocis„Trιυυοο,“ cujus vim fere unam eandemque esse ac latini nominis templi“ Nitzschius recte observat ad VI, 295. Origo illius vocis repetenda est ex verbo τσ, ενιυω et in genere est locus a finitima regione sejunctus,„r0 /τ pατετοπ mꝑ⁴5 6οεό ε ½νν dφι⁶σαμιυοε, i. e. 60 ½% 161 π‿τκονν◻ϑόηναρμας νοω deπποτετννυένοο τυνν e:« Duncan. s. V. 1 έινοο. Haec est vis primaria et generalis; sed apud Homerum 16α σνοοσ notionem habet aut pro- fanam aut sacram. Hesych. II, p. 1565: T2 ¼⁴αμκννοσ τέ⁴όσς ⁵⁶ ‿ι‿μιι³⁶μνοο τεπτοο TGı⁸⁷ eig T⁴αeν, 1 1400 ν επ 50⁴Gσ* αeQοννιηηέηννεκ οαό⁵ε. Terpstra p. 11, not. 3: Teν universe notant etiam quaelibet loca communi usu exemta, atque Diis, regibus, heroibus honoris ergo consecrata.- ef. Schol. ad II. II, 696; XVIII, 350. Ex profana vi 1ν5⁴ει νοσ est ager a populo ex agris publicis principi virtutis et prae- mii caussa datus, Rönigsflur(Durch Zutheilung eines Stück Landes aus dem Gemeingute ehrte man im Heldenalter das Verdienst:« Roeppen, ad II. VI, 194), qui plerumque ex campis, pascuis locis- que arboribus consitis constabat. Hac vi saepius est apud poetam: II. XX, 184 de Aenea; II. IX, 578 de Meleagro; II. XII, 315 Sarpedon Glauco dicit: α τιηιμνιισ*νειι³⁶³εαέόꝓςαα ν. z. 1. 0d. VI, 293 Nausicaa ait: 2 ν αqcõ]² F.κι σ 2 οʃ xré*⁴αεαννοο, Trε ‿αυ d2*(ef. Thuc. III, 70 de Alcinoi agro, qui a Coreyraeis adhuce Thucydidis temporibus monstrabatur): Od. XVII, 298 sq.: 09% 9, G* d&*νοοιέιν μμε υσσmνσο τινιέε̈νοο μ‿ινα ντοαππτπο⁶σσοσννεςσ: et alibi(Virg. Aen. IX, 274: Insuper his, campi quod rex habet ipse Latinus). ef. Terpstra p. 69 sq. Sacra vero notio continet signiſicationem aut angustiorem aut latiorem; ex altera 16εμυννο est ager deo cuidam consecratus(Etym. M. p. 751, 45: T6. νμμνέκνοο ⁶ ετονυιτmνιναέ̈νοσ τα νηοsεενιςιςμνοο τιιιο τ m˙εει), qui proxime eirea templum situs erat: sie II. VIII, 48(cf. supra 2, c), Od. VIII, 365; II. XXIII, 148(Terpstra p. 11,§. 2: Primum certae agrorum portiones Diis fuerunt dicatae, quae xεναενν,quasi rεννυνμε᷑να, ab Homero dicuntur, com- muni usu exemtae, ara fere insignes et septo a reliqua agri parte separatae.- cf. Rreuser., der Hel- lenen Priesterstaat, p. 140 sq.). Ex altera vi 1ʃ˙ειος est ager sacer, qui amplus magnoque ambitu non templum solum, sed etiam urbem atque regionem adjacentem complectebatur(id quod Nitzsch. ad III, p. 221 exprimit his verbis:- Heiligthümer ganzer Städte und Gebiete-). Ildem valet lοg II. II, 506, qui universim est locus sacer arboribus densus(O0d. VI, 291 sq.; XX, 278 et alibi; cf. Terpstra

p. 12,§. 3). De hoc rariore utriusque vocis usu ef. infra 3.