13

II. Ceteri loci omnes sunt ejusmodi, quibus interpretandis explicandisque firma subsidia varii generis adhibeantur necesse sit, propterea quod ibi neque ex singulis vocibus signifi- cationibusve, neque ex tota orationis serie certo potest definiri, templumne poeta, an uni- verse locum consecratum velit intellectum; quos locos accuratius tractare atque examinare contrarias de iis sententias virorum doctorum, qui munus hujus difficilioris materiae evolven- dae susceperunt, plurimum, ut persuasum nobis quidem est, valebit ad quaestionem, quam tractaturi sumus, illustrandam. An vero, ubi templa non aperte nominantur, ibi, auctore Lobeckio, nihil fuisse nisi lucos et aras sumamus, ubi solum αασσοα et Sαιας, semper exstitisse, ut placet Voelckero, templa? Quod utrumqyne contrarium ne amplectamur,

locos singulatim perlustremus iisque perlustratis, quid inde efficiatur, videamus.

....... 1) Loci, ubi voces idem fere, quod„„, significantes reperiuntur.

a) II. IX, 404 sq.: 000qαα ἀένος 000 85) 2&.&&ν ο⁸ 2ντς οꝙνεκε otS0 IrdAνο, II ⁹⁹) dν ππεεονεέαοσοωτσ⸗ Templum Apollini Delphis exstructum. Sine dubio 1iννοο ⁶ςςς templum ipsum significat. Duncan. lex. Homer. s. v. 00G09: ponitur poetice pars pro toto, pro janua, immo pro aede ipsa;» cujus dictionis exempla similia possunt afferri multa. ⁶) Lobeckius p. 257 nimis dubitanter dicit:«nisi quid suspicari libet de aede Apollinis Pythii.“ O. Muellerus Archaeol. p. 29 hic locum subterraneum, ubi thesauri reservati essent, dici censet; quod ita se non habere docet usus nominis 0ν⁶ι) frequentissimus, praecipue autem Od. VIII, 80 sq.: 59 1*πιο‿¶lἀανον ο⁸⁶⁶οσν ⁷τυννμ⁵έμος, quac voces ad idem templum spectantes huic interpretationi prorsus repugnant; an forsitan sibi quis persuadere possit, his verbis subesse sensum, Aga- memnonem oraculum Apollinis consulturum cellam thesaurorum subterraneam fuisse trans- gressum? ²) Nitzschius ad III, 459, p. 221 et Terpstra p. 14,§. 5 extr. mecum consentiunt,

item Heynius ad hunc locum.

Il. II, 547 sq. Xen. Memor. III, 5, 10. Fabula posterioris aetatis discrimen facit inter Erechtheum et Erichthonium. ef. Apollod. III, 14, 6; Plat. Menex. 7. Una cella templi Minervae in acropoli siti sa- crata erat Erechtheo(oixνννέ FOε.νϑειον, Paus. I, 26, 6). cf. Herod. V, 82; VIII, 55; 0. Mueller. Minervae Poliadis sacra et aedes, imprimis p. 18— 25.

8) Od. VIII, 80.

9) Vetustum nomen Delphorum sub Parnassi radicibus, cujus situs caussa Teοινεαοσα nominatur(nune Rastri). Vossius(Mythol. Br. T. III, p. 109) nomen Delphorum eirca Ol. 40 exortum esse censet. De oraculi delphici origine ef. Paus. IX, 37; X, 5.

10) Quo loquendi usu etiam apud latinos poetas nihil est frequentius. 11)„Der 14ννο 0000 zu Delphi war ein Thesauros, II. IX, 404, den die Minyeischen Baumeister aus kyklopischen Felsmassen errichtet haben sollen.“ ecf. Nitzsch. ad VIII, 80. 12) Sie usurpatur Od. XVI, 41 de Eumaei tugurio; XVII, 30 de Ulyssis domo. 15) Ceterum in voce„Adrνοονꝙ hoc loco nihil aliud quaerendum esse puto nisi quoddam epitheton ornans, quod, ut alii, quos supra indicavi, loci demonstrant, in Homero usitatum ac tritum est; quam ob 4