14

b) II. XIII, 21:.. Aly⁴ε ⁴) 2„⁹&αι d⁸ o uτν§w‿⁶‿μαα) 6 ν˙νεμοσι έμάηάε:ꝑ cf. Od. V, 38 1. Tem- plum Neptuni Aegis“) Euboeae situm(cf. infra 7, a, b). Voelckerus p. 38 jure hic templum fuisse contendit, Nitzschius') negat. Lobeckius p. 257 non modo Neptuno, sed ne Apollini Pythio quidem, nec Minervae Athenis templum vindicandum censet. Mihi vero ea ratio videtur mira,

idque maxime de Minervae aede(cf. supra I, 4), quae planissime nominatur„„s(lI. II, 549).

caussam equidem eam vocem non habuerim pro singulari epitheto Delphici templi, ut videtur Heynio I. I.:„quia et Od. O, 80 occurrit: IIϑν ν yαν, 69 drενη 1⁴ιmάν ⁴ον, sive, quia tota ae- des lapidibus erat structa, sive, cum Pausan. X, 5, p. 810 non nisi quartum templum Trophonii et Agamedis opera lapide structum narret, quod, cum ipsa aedes esset ista aetate ex lauro structa, sub- structio tamen limen e lapide factum erat.-

14) Hoc nomen, urbibus Neptuni domiciliisque proprium, cum voce lyee(α, αασασασ), quae vox significat undas ipsas, cohaerere verisimile est; cf. O. Mueller. Prolegg. p. 272.

13) De hac voce ef. supra I, 2, not. 5.

16) Jam veteres dubitabant, quaenam Aegae hoc loco signiſicarentur. Erant enim urbes plures nominis ejusdem: in Aeolide apud Cymen(Plut. Them. c. 26; Xen. Hellen. IV, 8, 3), in Cilicia(Athen. II, 45 A), in Achaia(II. VIII, 203; cf. infra 7 a) et in Euboca(Strab. VIII, p. 386). Priorem utrum- que locum(in Aeolide et Cilicia) hie intelligi orationis nexus vetat, quamquam ex Od. V, 282 sq. Neptunum ex Aethiopia redeuntem in montibus Solymorum, qui in Lycia(Herod. I, 175), haud procul ergo a Cilicia incolebant, commoratum fuisse scimus. Aegae Achaicae, ubi Neptuni cultus maxime vigebat(vid. infra I. I.), illi loco bene convenirent, nisi situs hujus urbis remotior itineris- que, quod ei a Samothrace usque ad Achaiam(II. XIII, 11 sqq.) faciendum erat, longior ambitus aliquantulum offenderet. Recte igitur Strabo l. l. Aegas Euboicas vel insulam Euboeae vicinam hie dici censet. Nitzsch. ad V, 381 monet haec: Euböa könnte für unsern Poseidon zwar als ein ganz schicklicher Punkt erscheinen; aber in der Stelle der Ilias, die auch für die unsrige entscheiden muss, gebieten die Umstände ein drittes Aegä vorzuziehn,, auctoritate usus Vossii Antisymb. 2, p. 449: „Aegä war, wie Plinius(IV, 12) las, mehr Fels als Insel, zwischen Tenos und Chios; wer von Ro- rinth nach Andros schiffte, sah ihn rechts, den grausen und verderblichen Fels.“ Dubitandum qui- dem non est ex schol. ad Apoll. I, 851, quin Aex Plinii(I. l. c. 18) et Aegae unum idemque nomen sit; sed primum quaenam tandem res suadent alias Aegas, ut placet Nitzschio I. I., esse praeferendas? Deinde num quis putet in rupe vasta desertaque, quam, auctore Eustathio ad II. XIII, 21, pestiferam abhorrebant homines, exstitisse*υ 6dνμιατα Zodoed, u⁴ονμα⁴ᷣ ονð⁹(Il. I. I. 21 sq.)? quae quidem epitheta templum pulcherrimum maximeque splendidum, ab hominum commercio non sejunctum de- signant. Nonne vero multo accommodatius videatur ac probabilius, haec 2 vT 6d⁴⁵⁴μσααα ibi fuisse, ubi ex loci rerumque natura templum exstrui atque cultum exsistere celebritatemque quandam conse- qui posset? quas res in illam insulam saxeam certe nullo modo neque Homeri aetate, neque postea cadere constat. Utroque igitur loco, auctore Strabone, Aegas in Euboea sitas intelligimus, prae- sertim quum Neptunus in hac insula etiam alibi, ut Geraesti(Od. III, 177 sq.; vid. infra 7 b), summa coleretur religione.

17) Ad V, 381:„Doch einen eigentlichen Cultusort hat man in den beiden fraglichen Stellen gar nicht

zu suchen,- quamquam in insula Euboea Neptuni cultum maxime viguisse concedit(1. 1.).