12

notati tamen certe sint statuendi, non omnes idem sentiant, ante omnia eam rem accuratius examinemus necesse erit, eoque magis, quod hanc externam sacerdotii partem firmiter con- stitui permagni interest ad sacerdotum aetate Homerica numerum atque vim eorum et provin- ciam recte subtiliterque definiendam.

§. 1.

De numero templorum.

Enumerandi sunt ii Homeri loci, in quibus templa aut aperte nominantur, aut non no- minata statuantur certis de caussis necesse est.

I. Non amplius exstant loci quatuor, ubi templa aperte ac nominatim commemo- rantur, ut dubitationi nullus sit locus.

1) II. I, 39: νποτει τοι επαα⁵νν ενιιν*⁶ν) 20ννα Templum Apollinis Chryses*) exstructum cum Chryse sacerdote(I. l. 370: XOuσG⁷α ν9α, ieeds eανννονσ Arr⁴νμννοο).

2) II. VI, 297— 300: A' Ʒrε„ ν) 1aοο 1ειτσε ev 110164 ⅜νοꝓ, 2³ Atοα dise Oeανα αυιααα⁴α εμρσ.... ri„αο υες ενσυιναρην‿¶οννας Leεᷣοεααe. Templum Minervac in Trojae arce si- tum cum Theano sacerdote.

3) II. V, 445 sq.: Alvelαν νοαμάeεενεέν dμαον⁵σνάεν‿έεμ⁶ιννιν ITOy.,νιρι³⁷) 2 1*ορ⁹ι ο ν⁶ς &iενντ. Templum Apollinis ibidem exaediſicatum, quo Aeneam a Diomede fugatum servat.“)

4) II. II, 349: 2 0 dνO εν ⁴οτν⁸ lGeν, 50 evd ioνε ν G. Templum Minervae Athenis, quod 0d. VII, 81 nominatuar Eoεννσ) υν,⁶ε ddμ. Lobeckius p. 257 dicens: nisi quid suspi-

cari libet» etc., nescio qua permotus ratione, fueritne hie templum, dubitat.

1) Ara commemoratur v. 440, 448. 2) Chryse erat urbs ad Troadis oram, haud procul a Cilla et Thebis sub Idae radicibus sita, ubi Apollo

Sminthei nomine colebatur; ef. II. I. I. 37 sqq. c. interprett. 5) V. 88, 269 et alibi. Idem templum v. 89 nominatur 10G 0¼⁴ο⁹. 0 ⁴ et dd⁴μσια apud Homerum

saepe ad templum denotandum usurpatur: Od. VII, 81 ιν⁹ 90νοꝛ de Erechthei templo; II. XIII, 21 et Od. V, 381 ⸗Avra d⁶⁴⁵⁴μανα„de aede Neptuni Aegis exstructa.

4) Hoc est nomen Trojae arcis.

53) Cf. II. IV, 308; VII, 83. Hoc templum nuncupatur II. V, 448, 512 nomine σσ⁴οων quod vocabulum, ut d.ακπσνν proprie significat locum sacrum, ad quem nisi sacerdoti adire non licebat(10lα τν εεαέονκ&g 0„ 00 ν eoενεεςαιεμνα⁹ TT⁴σσut Schol. D. ad II. V, 448 interpretatur; Caes. B. C. III, 105:„Pergami in occultis ac reconditis templi, quo praeter sacerdotes adire fas non est, quae Graeci ddνrc ap- pellant, tympana sonuerunt., Poll. Onom. I, 9:& 11?ννιοι Qα‿ μι—ο³ιον ⁷ααον εdνν τ⁶ t*εοσο, τνο 2 ⁶νυιον εεmQιοςσα ιμν½νσι&ν◻ναμκισσοeν x d⁴μeιοοον x. T. J.), et ubi vetustiora atque rigidiora cultus signa(deαάνbw αlαeωκέο⁴, Paus. II, 4, 7) ab hominum conspectu remota(eν 2./*το(ν, idem II, 7, 6) recondebantur. Similem vim habet 106„αοο: Suid. II, p. 316: GϑρQ ε½ασι⁶ν ε⁷ςι ⁶ 1ε[αοπ, & 100Oντ‿—Qο T.αορςριαινινρφ ε.μμιι⁶σνά 7. cf. Herod. VIII, 57.

6) Cf. II. 1. 1. 512 sq.

7) Erechtheus erat almae Telluris ſilius,

quem Minerva nutritum Athenis pingui templo suo recepit. ef.