7
natura moribusque oppositos fuisse censerent, id nunc jam statuere cuiquam vix aut omnino non in mentem veniet; nam utroque nomine nihil aliud significatur, nisi Pelasgicas formas vetustiores fractas et in liberiores esse mutatas idque eo, quod bellicosa pars populi, qui heroes vocantur, imperii sacerdotum hereditariorum jam diu pertaesi, regnum ab his obten- tum ad se transſerebant. Attamen est profecta haec eversio non vi externa,*) sed intus orta ex ipsis Pelasgicis civitatibus, ita ut quasi e gremio Pelasgorum Iellenes emanasse existiman- dum sit;¹) quod quidem non mirum videatur reputanti, communem naturam Dorum,*) Jo- num, Aeolum, Achaeorum maxime in eo versari, quod erant stirpes militares, quae aliae alibi circumvagantes, imperio sacerdotum sublato, novam illam aetatem hilari, libera, equestri audacique hominum vita insignem condiderunt.*) Fundamento igitur religionis superbia bel- licosae populi partis atque insolentia gravissime concusso, fieri non potuit, quin genus sacer-
dotale evanescens passim tantum in certis gentibus maneret.“) Quod apud Homerum sacer-
d*π IIεα̈ꝓνμέ ενσρeοιςι ⁵αἀεςιαιιοο, 00wr,.ανινοο tiν εκασσααeνιναά l⁶ Aoyos zud ναs odw dllys I9. Plura apud Clinton Fast. Hell. Vol. I, p. 4 sꝗq.
5) Ut videtur Muellero Aeginet. p. 172: irrumpente e septentrione feriori populo.-
4) Cf. Hermann. de Hesiodi aetatibus mundi, Verhandl. der Philol. zu Gotha 1840, p. 70. Röchly, Zeitschr. f. d. Alt. 1845, p. 6: Aus dem Schoosse des Pelasgerthums selbst gehen jene streitbaren, kühnen, geharnischten. wagenkämpfenden Heroen, jene Ritter hervor, welche in einer langen Reihe von Rämpfen die alten einfachen Verhältnisse umstossen, in den einzelnen griechischen Landschaften die Bewohner unterjochen, zugleich aber zum Stamme vereinigen, sich zu regierenden Herrn machen, und an die Stelle der patriarchalischen Familie und Gemeinde den in zwei Stände schroff gesonder- ten Staat treten lassen;- et p. 108:„Das eherne Zeitalter bezeichnet den gewaltsamen Untergang des Pelasgerthums durch das Erstehen der Heroen, die natürlich roh, wild und gewaltthätig, von ungeheuerer Rraft, ganz von Erz erscheinen und in ruhelosem Rampf sich aufreibend namenlos unter- gehen.- Hujus eversionis princeps fuit haud dubie stirps Doriensis, quae victrix ex ista rerum per- turbatione consecuta potentiam summam opesque inter ceteras eminebat auctoritate et imperio.
5) Quamvis Dores sint militaris stirps separata et disjecta, tamen eos cum Jonibus, Aeolibus et Achaeis, qui a gravissimis auctoribus plane et aperte nominantur Pelasgi, propinquitate et necessitudine quadam conjunctos fnisse sine ulla dubitatione contenderim, quum aliter fieri non potuisset, ut illae quatuor Graecorum gentes primariae essent collectae et coarctatae in unum idemque stemma, cui, quidquid de eo fictitio(ef. Mueller. Prolegg. p. 178) judicamus, certe non omnis fides est deroganda.
6) Haud alienum videtur hie mentionem facere similium seditionum, quas in India et in Ae- gypto exortas legimus: Herod. II, 30. Heeren, ld. I, p. 578, III, p. 289; idem Gött. Societ. XII, p. 48— 68.
7) Mueller. Aeginet. p. 172:„Quid enim mysteria sunt, nisi sacrorum, quae olim per totam Graeciam evulgata fuerant, irrumpente e septentrione feriori populo disjectorum fragmenta quaedam, quae apud quasdam gentes delituerunt?- Bode de Orpheo p. 129:„Quum autem certum sit a Pelasgis im- primis Graecorum mysteria originem ducere; deinde quum aeque certum sit mysteria tum demum oriri solere, quum sacra, quae aliquando per Graeciam publice colebantur(nam quis crediderit my-
steria cum Graecorum origine conjuncta esse?) potentiorum populorum imperio suppressa in templo-


