IV

ante precatione facta suscipiebant“) omninoque nihil antiquius habebant religiosa deorum veneratione. Seriore nimirum tempore hunc sensum religiosum in mores plane contrarios, in libidinem, in formas inanes ita mutatum videmus, ut sexta fere anni pars diebus festis constaret.“) Itaque quum cultus divinus tantum in omnes Graecorum res momenti haberet, ultro nobis offertur quaestio, qua ratione pietati sensuique divino hi satisfecerint quibusque hominibus usi sint inter deos et homines intercessoribus. Jam vero apud eos pariter atque apud alios populos decursu temporum haec pars vitae varios percurrit gradus; quo fit, ut nobis ejus alia aliis temporibus species exhibeatur. Primum omnium igitur videamus, qualis

sacerdotii ratio et natura fuerit temporibus antiquissimis.

5) Plat. Tim. p. 27 C: 100 6„e- ⁴νεεε, dοιναά ναντ‿ αe*οναοοeνε ετετνοωυασαρν, εέιυν τμαιάμι 6ονmϋ⁊xd μο να ⁴αμενανοι—τατσαeςμμμιμιμο dεσν i πωι τπαόιαοοσν: ef. Hermann. G. A.§. 21; Terpstra antiquit. Homeric. p. 22,§. 2.

6) Schol. Aristoph. Vesp. v. G61: 1S déνα ει⁷νιας doyiceri ιν ευνυιασνεν, ε 10ν σϑο eis oords 00 ½ ο⁶ννκιοε ef. Strab. VI, p. 429(de Tarentinis): estσ—οσε dε ögεοeσ rOν⁵ᷣm⁴£ ³ι τννν eεν⁴

77„ 0 96* do 4n t?: 21 27„ 2 4„„„ 10ν1αάφ, 1ς ωάαην⁴σε ⁵οοτιαςα μάμεoονςᷣ ανες⁄αια α ετοσ μάμαο̈ ανπτος ν τας 14εεμναις.