— XII—

quidem counsentit etiam cum Heraclito alleg. Hom. l. c.— Haec ultima, quid sibi velint, ut penitus perspiciatur, paulo copiosius illustranda sunt. Etenim Plato, cum multa inveniret apud Homerum a virtute atque honestate aliena, multa de dis improbe scelerateque dicta, ne lectione Homerica iuvenum animi corrumperentur, neve falsis de deorum natura opinioni- bus imbuerentur, poesin Homericam e republica sua voluit exterminari.(cf. Rep. l. c.) Hinc ortum et Heraclitil) et nostri— quin totius, nisi egregie fallor, scholae Pergamenae— in Platonem odium. Quorum ille male anxius de Homeri auctoritate adhibita interpretatione allegorica crimen illud ασεeic= Homero a Platone obiectum diluere studet, hic versa vice idem opprobrium in ipsum Platonem retorquet(p. 188 d): ziς 03„ 10 v6ον 6 ν Q 10drol⁴e(quae parum decore cum Xenophon tum Plato finxerint in conviviis) odurν ιτοισωσνταα àeoν παεέο els deerh ooax dein; Im his igitur recte mihi videor agnoscere scholae Crateteae disciplinam. ²) Cui et ipsi optime respondet, quod, quae laude digna iudicat noster in symposio Xenophonteo atque Platonico, ea petita dicit ex Homero- p. 186 e: dαide vdo rd ds ou*⁵π q ᷑νσ οοωσοπααα◻Siiac. 105 10 60 9G dεενμ⁴ εασ 6 evoν νuα HAdνν, bd ai doxde 1νν σeυνννονιηιαμον Særiεrue ν airiavνv 1ν αυσυπνιμιιαισαιον αα τ παονιεςσ. cf. pag. 179 d. 187 b. Nec minus ridicule Heraclitus Thalem Milesium, Anaxagoram, Empedoclem, Platonem, alios placita sua ex Homero hausisse confirmat! Et haec quidem sunt Pergamenorum doctrinae indicia.

Denique ipsum Herodici nomen in fine disputationis ab Athenaeo laudatur p. 192 a: 10 d IIAdrονοο duνμη⁶ον ο σωι³⁶εμ⁶ν εοσν, bd Suleurιον, εοσνι σιο—ςσο. oαεα ν⁴o 0εᷣ τον σνμιηαανοßd-roori,α Hεde, di⸗ee Eoueiudxrov vt Daidoov za d² 1νασν oGe⁵Poανεαονν, d' Syoνdε νν dy˙νσιοπνπσσα αχ doαννονο[za mives er do- vοο σεανν νας„oο ι eενέα οα Oντυςι αομασs.]¹) rlver ν εν 1ij—ed.us 8nπ⁴ εέ.&Oσ oς ν μεα 1ντο τοœmᷣεν ϑο vpdrateir, rαα⁵εεν εοοων ⁶ν Aισισοα ν. i³ν μμ̈ᷣανο ννποανσ τν ⁴dyνοωνααν ναχ τν τƷπνααν ναάαν οιννi ddvta exelrOᷣ ασνμι mcmm⁷ναες xεʃν, 86%, σ Go ⁴doασο, els rods Ou*οο ᷣaναεν ννας,

νχ*ν ννπινοο dἀ1 dolods&roτο νιιαος.

Simulat quidem Athenaeus se nil nisi versum illum Homericum(Od.* 84) ex Herodico

G.⁴ισ. cf. praeterea V, 187 c: xα 1 A. de 1ρέέ 2έe᷑α, de o,ro cum V 219 b: 00" s A. œuve- 2Oιυυιmooο ν τν ενανe Laανν(sc. 16ν νακ³Gχ⁸mon%n, elOmxen).

4) P. 187 c: dν mνqμωw¶ἢῦṽͤ, rolντα vtes 10ν O,νν εέꝙνκ⁴αιαο˙νσι τσν τεν. XI p. 505 b: .. 5 Ab ri HoAreie OAον έν⁴‿ααον½να τνν uνννmQw˙dν.

¹) cf. Schow„Commentatio critica in Stoicorum allegorias Homericas,“ quae eiusdem editioni allegori- arum Heracliti subiuncta est.

²) Nunc quidem satis habeo rem paucis adumbrasse alio loco accuratius retractaturus.

3) Haec ab ipso Athenaeo ex Chamaeleonte(cf. XI p. 461 c) videntur adnexa esse.