— Vv

Reliqua Herodici scripta nunc omitto: curo librum 7r00 10„ e2οααακοραeν, cuius frag- mentum sat amplum cum supra adepti simus, videamus, quid inde redundet ad indolem et scriptoris et scripti recte cognoscendam.— Et accuratiora quidem infra docebimus: Ex eis quae adhuc recuperavimus, intellegitur scriptum esse librum non tam in Socra- tem quam in Socratis laudatores. Quod bene convenit cum titulo: 7100 G 10„ udoα- xo. Nam vocabulum Geoαοddi aeque formatum ac alonldroν, udoαgoxlie, Dido⁵αιυνοοs, alia significat Socratis amicum vel admiratorem. Articulus autem accipiendus est is, quem grammatici vocant generalem, ita ut germanico sermone vertendum sit:„Wider die Socratesverehrer.“ Argumentatio scriptoris pro nihilo putanda, fides nulla.

Jam vero suspicio oritur ex eodem libro Athenaeum J. c. plura desumpsisse. Pergit enim maledicta conicere in Platonem. Cap. 56— 59 quae peccaverint in temporum ratione cum Xenophon tum Plato, non sine exquisitae quadam doctrinae ostentatione monstratur. In- sunt enim his capitibus gravissima de fabularum temporibus testimonia ex didascaliis sine dubio hausta magnamque huius disputationis auctor in legendis comicis operam videtur collo- casse. Cap. 60 disputatio redit ad Socratem. Quae Plato dixit de oraculo Delphico Socra- tem omnium sapientissimum nuncupante, quae de Socratis matre et uxore(cap. 61), quae de eiusdem cum Alcibiade necessitudine exagitantur atque ridentur. Cap. 62 ad alios Socrati- cos transitur, quorum maledicentia exemplis ex dialogis eorum petitis perstringitur. Denique totus ille locus ita concluditur: Touroig ydo ole drdodct(Socraticos dicit) oudelc dyads Gνμμοðιοο Eνα ⁶οxet, od—roæruyòς voνμιμμοο, d αmσGοσυσα mdẽidoyos, od⁴ rroινντινsoιφέιο⁹ς, 0³ d*ειοο) eudνεαστoO ed Soxorme d μεd ϋν oσmνσeoiae udoid énd rν εονναν Oioy Gο⁴⁶εαεοων Tiorουνι τ*ςωοωασασeνπταοι ‿eονε ²α eoOdö* didäcαν τiν Sraiouν, de deĩ zds&oαoide nadeuerr...... dg Fevoqcν mcroicricνν εν dev) 4o0- Hννμοωοιιιαμιον.:

Pinis orationis ab Athenaeo videtur truncatus esse; verba quae intereiderunt nunc quidem recuperari nequeunt: sententia verborum dubitari nequit, quin fuerit haec:„Sed Socrates unus jis instar omnium est“.?²) Jam vide, quam bene quadrent cum reliqua tum haee ultima verba ad librum 0% 10 ν u⁴2οαακοαeτφν contra Socratis laudatores scriptum! Xenophontis memoria haud scio an ipsi debeatur Athenaeo, libro quem exscripsit ex sua lectione nonnulla adicienti.*) Qui sequitur apud Athenaeum catalogus mulierum, quae libros amatorios seripsisse per- hibentur: 1 RMĩW:—ε„e πιεμνε αν παανέμαα νm meᷓe006 lyovra, oëre Nix Na- uia... Gνεοο⁴eςάσσσ*νπιιν Ʒέιαmνμνκασν οι ydo eo* æντα xα. r. J. ipsius deipnosophistae sapit doctrinam. Sequuntur transitionis verba: e&nι⁴eiνπιι' έ αμινν πα x½οννοο να. r. J. saepius ab Athenaeo usurpata, cf. XI p. 506 f. I p. 1 b. Haec omnia igitur sine dubio

¹) Immo lib. III. 10. 11. ²) Similiter Schweighaeuserus in animadversionibus ad h. I., quamquam de lacuna non videtur cogitasse. 3) cf. quae infra p. 7.