— IV—

Hic paulisper subsistamus et de Herodico quae aliunde comperta habemus proponamus. Quae sane sunt perexigua.— Grammaticus fuit scholae Crateteae,— d Kourijreios quinquies nominatur ab Athenaeo— Babylone oriundus. Nam Herodicum Babylonium eundem esse atque Crateteum mordacissimum illud in Aristarcheos epigramma docet ab Herodico Babylonio confectum. Cf. Athen. V p. 222 a: duei od poauμαιν αd νν B⁴.ρ 4 NHO6 dακον ¼υι⁶εν τυνωετωωιτĩ Jð*τοοονννες

qeuyer Aoiασταονααοι εέν eνοëᷣ ver dloœνς Eildda, rije goννν mεε⁴τεοι ευ‿ενειμαέαοο, 7νμμνωννορνςο, ⁴μωοοσςσ‿α*⁵οι οσ μεμυηεν 10 Gꝓ.σ*ρ νl 1⁶ σ αoα 1⁶ em ooʒỹG&⁹⁹⁸ ⁄6 viy. T059 dry ern duneᷣ⁵esoe Hoοdiνν ³ EAAds del uiuννο κα ϑᷣais Ba⁴νν.¹)

Aetas eius incerta; nam quod dicitur Crateteus, inde nequaquam consequitur— quod ad unum omnes, qui adhuc eius mentionem faciunt, inde collegisse video— ipsius Cratetis eum fuisse discipulum. Scripsit æονό⁴6ουιένν libros²), Gıμμιμαα dνππυιννηννμσατι⁄α)f 1100 10„ i40Gαυσακρ⁴ἀev. Idem affertur in scholiis Homericis¹), in scholiis Aristophaneis⁰), in Heracliti allegoriis Homericisé).

1) Ex his ipsis versibus Athenaeus collegisse videtur— idque recte sine dubio— Herodicum Ba- bylone ortum esse.

²) Inscriptus fuisse liber videtur αάρςdνυνμμεμν o 2υυιναός⁴³νρνενανα neque enim de comoediarum ar- gumentis egit Herodicus, quod placet Meinekio, sed de hominibus qui a comicis ridentur, quod et voluit Schweighaeuserus et suadent fragmenta. Cf. Athen. XIII p. 586 a: xα πν α τ—J Xνα̈αν. 6 Ko. d xr 2‿υναιeνος⁴6doνυιενν †ραeν, J ASvdog A„εo de 1 οασsQ Ʒενα dvnμονee d' is duriꝓᷣeνυν— eν Aoxdde xœ εέν Krουο, ν⁴oαεαστοα, Anleνομν—⁵, εν Neorride wcl Aaerils dν KAeoοuup, w KaAdus.& Mo+†lοꝶνο. Eadem fere ex libro tertio affert Harpocratio s. v. Iwναμν, qui mihi non ad manum est. Harpocratio et Athenaeus quomodo cohaereant altioris est indaginis.— Indidem p. 591 c Athenaeus haec habet: A. dες εέν 2xνν r Rονόρνσςονυνμενυνένν νv‿ν⁴μ νααςοd oꝛες 6*οα φρη ριηνq‿ oↄ'Qↄfṽ’hkcoνvn(sc. Souvnm) Suo.τν(*αανοανοααα d τ dno- Giεlνιν εα noduesν roς σννεαᷣς mἀάsντ, de eεαmσιινκνν

Schol. ad. Aristoph. Vesp. 1231: oG⁶αοςα(libri ,ℳl⁵⁶οο) ds ενν 1οι εαυιμρρ⁴doυμμεμνοιι ακαα 1νε⁴⁴dmνꝛw dv᷑νν νᷣοαρσννOov ντααρασς ᷣς Kocrivouv.(Hunc locum debeo Meinekio Frg. com. gr. I p. 14; neque enim scholia Aristoph. mihi praesto sunt; idem relegat ad Hesychium s. v. Kolxoqοοααενςα, quem et ipsum mihi non contigit inspicere.

3) Cf. Athen. VIII p. 340 e; indidem fortasse quae leguntur VI p. 234 d.

4) N 29„⁹‿οσαν* o⁶εννοο iν˙νσ ασω⁷‿‿ν dενε, α τ αοεσ νεοσυ, elra)Fϑ ϑαφναφασασ. A.

Scripsit igitur Herodicus: 4 2— P g1. Arc³ ds iτ un oν

Tdντιοευν ει mQ᷑εμιυνινιμιν, Odd pwolncen dνxe pndοαe, de daαωxα ,deigzero. V 53 dedn ent Kaddkodnsh: O⁴tαοο αeςσ dveylwudoxee, de TeTν, deroxiu, 0⁴ν. A. X. 385 dàνà ziu: ol reoν ο⁶εειιυν †ραᷣαoᷣο—σωοααoνεᷣᷣνα αάνν rdᷣν ε ταο rœdo εᷣα,. V. 5) bis, nisi me fallit memoria; scholia ipsa mihi non praesto esse valde doleo. 6) c. 11: H̃eοdοα νοννiνιυνιαάνις Hoοdο dmoqpdivercr 1 s ννmν dexdericν εν i euueunxbic rous Endewcc, dal e de zod uεεειμαμνμνωω νωνeννν dnαsαeœυνα dvednau. Kal„do H doyov e. q. s. usque ad.. d.μ εαστασνννα. Haec eiusdem esse Herodici, de quoagimus, non est, quod pluribus ostendatur.