— II—

pnosophistae contra Platonem declamatio. Cuius auctorem quominus ipsum accipiamus Athenaeum, et scriptoris et scripti indole ac ratione prohibemur. Nam excerpsisse tantum vel compilasse auctores suos in componendo libro Athenaeum inter viros doctos satis constat.

Opinatus est Schweighaeuserus fluxisse disputationis illius maximam partem ex Democharis — qui et ipse citatur— pro Sophocle oratione anno 306 habita, quam constat refertam fuisse philosophorum calumniis. Cf. Oratt. Attic. ed. Baiter et Sauppe II p. 341.1) Quam opinionem mox videbis a vero longe aberrare.

Ut verum Athenaei fontem indagemur, ipsum deipnosophistam audiamus ratiocinantem (p. 215 f.): odx doxεςνσειςα ε αůũν⁹⁷⁹ 1 1eοααοoyiç(narrationem dicit de pugna Potidaeensi et Amphipolitana) d Adνrονν εᷣemπes½έά v ν d li vνονεννννν, o de πενπασνμεέννν drdodye. ei ydo al 16 Aidlor po*ννεαι¶ oοπddτ, e orτooe Ho⁴ινοςα à& Kedxrijrelos&ν 101 r0G 10 D4ανeτ ν, äud 10 oote doνκννοα dν εᷣꝓ†ρα νν⁸,³) „Iayννονι υο 1ε mεοιπέειιιμυνοο τνννεuενν εα 1ν d†αασννςσα τπτιον 1⁶ν 2ςον 161⁸ ydo„ot εμεν νπς mτ 2i⁴ονο-ν ιϑι ,ναυαορν έσννο, o d'& πu, d*1oον εέπι ουmν, 08 d* ,r⁴) IIdονα 1⁶ dq B0N ³ ⁸†φριααεμννιι εμμκιαιαινοων κòν μἀe(e*νσασα ot unete ol 1e οτν νά 1Oxαρασέκ⁹) 1οιτον ονmν υνοιυ ²α ρsov eudαsνo ode 49 ναάμoνυς u6 νο ⸗ækeο„εινκνεννένιμέεμνοο 2ogaJuc aανμραςσι⁴ιέ⁶) æioaijre, dανσπέαοσντꝙ³τα Boi GTG M AOνονν μuνμυκν za αœ⁸ vis dν⁴‿οσας αἄντν d Oeedioae uεενννιασ, οm dαοος oddee[oöre 1rτοοονοαασςο ouτε] oνντs.!)

Herodici testimonium Casaubonus quique post eum hunc locum attigere ad wm*ꝰ:/) quae vocatur, traxerunt atque ita interpretati sunt:„fac verum esse, quod testatur Herodicus Crateteus ey 107 00= 10„ DuAοανκεeωσν, Socratem Delio potitum esse, cum reliquis tamen tur- piter ei fugiendum fuit.“ Herodicum igitur de Socrate ad Delium certante idem tradidisse putant atque Platonem. Ac Wegenerus(De aula Attalica, Hauniae 1836 p. 156) vel hoc inde conclusit Herodicum in dissertatione illa Socratem suscepisse a calumniis adversariorum defendendum.—

Atqui clamitat Athenaeus neminem huius rei testem esse nisi Platonem et Antisthenem „ν τπαάινεα ije drdoeids rod d ouxν⁴ει μεννmναν κ. 1. 4.“(Qui potuit, si Herodici testimonio ipse usus esset? Deinde scribendum utique fuit: ⁴ςα oστοœοεει mνα H⁶ννκος ‚ut praeter Platonem et Antisthenem testatur etiam Herodicus“. Denique obversatur interpretationi

¹) De Demochare nunc conferenda egregia Wilamowitzii commentatio„Antigonus v. Karystos“. Philol. Untersuch. IV p. 189 sqq.

²) Porsonus. Jonxe Casaub. Jonxe A. elonxe P.

3) Meineke. ꝓevye libri.

4) Meineke. dε IIοda libri.

⁵) Verba lineolis inclusa paucis mutatis ex Thuc. IV, 96 desumpta. 6) Haec ex Plat. Symp. c. 36, qui alludit ad Aristoph. Nub. v. 362. 7) Meineke. oudels ronzis libri.