2

57 7

L

dimetri dochmiaci ter bini totidem senariis clausi Eur. Hipp. 817— 829= 836—847 leguntur:

0. IJ.—— Ses—— L—————=— 2 trr. iambb. II.=—=— 8US— 5 ——— 9 O—— 2 trr. iambb. III. 8——— S— 9 Ge————— ¹) 10

2 trr. iambb. consimilis etiam horum carminum ratio est, nisi quod illud inter metrum dochmiacum et iambicum discriminis statutum est, quod alterum choro, actori alterum est attributum. Eur. Suppl. 1072— 1079:

0. I.—+o. III.— S— —— Q ⏑——— ʃ—— IO. tr. 1. C—=— 8——— ²) 1O. II. ᷣ— 8sS— ——8———— 5 IO. tr. i. Eur. Bacch. 1031— 1042: Xôo. I.—— ⁸———— x0. III.—= A——— 4 T. 2 trr. iambb. 8—— 9 Xo. II.——=- S9= SA— 8— 1TT. 2 trr. iambb. ———— Q 89=——— 5 X0. IV.— SS— S— O:———* 41T. 2 trr. iambb. 9—) Eur. Hippol. 571— 595 exclamationes quoque intermixtae sunt: .4I. I. excl. XO. IV.——————— tr. i. ᷣ——— r0. II. 8 8S——— 9 80—=— 0— 8”0 O 8Ö—— 15 —=——=—== O%AI. 2 trr. iambb. O O”— 5 XO. V.— 8—— O=—— AI. 2 trr. iambb.——— XO. III. 8”—— L-—— 8— ᷑=——8s—— 20 8— 2—£%41. exel. 8 8 S=— 8— 10 X0. L O½s—— ⁴) —.⁴I. 2 trr. iambb. ¹) str. v. I. Gy ante sraoov lectum in plerisque codicibus recte iam pridem editores deleverunt.— de v. 6 antistr. vide pag. 13.— v. 9 antistrophae mutilus; dochmius unus intercidit(velut: Grτρες αι⁴αα—).

2) v. 10 zal ante z ν¶ Hermannus addidit, quo dochmius integer restitueretur. quod additamentum dexterum quidem est, tamen ut necessarium non videatur.

3) versum 1 contra codicum auctoritatem inde ab Hermanno plerique editores mutilum esse voluerunt, qui quomodo sit restituendus, haud satis constaret. atque ipse quidem vir doctissimus quplicato verbo εαeς trimetrum iambicum efficere studebat; at ex usu Euripideo dochmiacum potius versum hoc loco requiri pro certo contenderis. et dimetrum quidem dochmiacum Hermanni vestigia secutus ita facile efficias, si dες ut monosyllabum pronunties: drαε B9ο ε 9½, 9S0 palrec ueεdοςν. at mutfatione nulla omnino opus. est versus ex paeone ab anacrusi ordiente et dochmio compositus: rαε B,¼⁴ι, εsς gairee deας— v. 6 mutilatum esse editores omnes fere consentiunt; fortasse vero G. Dindorfius rectum vidit, cum unum insuper totum senarium interiisse iudicavit.— de v. 8 cf. pag. 11.

4) v. 13 pro iaady cum Elmsleio ι⁴α.— de v. 20 cf. pag. 10.— ceterum partium singularum magna

neque ca mira similitudo, non responsio intercedit. 4