Druckschrift 
2 (1887)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

23

Neque magis numeri transitus statuendus est, ubi ei, qui bacchii nominantur, cum dochmiis coniuncti sunt, si quidem bacchius paeon est anacrusi legitima auctus. quodsi totae strophae ex bacchiis et dochmiis alieno ordine nullo accedente compositae in iis, quae supersunt, non reperiuntur, id casu potius quam consilio poetarum factum esse arbitramur. nam frequentissimam eam ordinum coniunctionem apud scenicos esse nemo est quin sciat.

Tertius locus latissime patet, qui infinitam paene multitudinem stropharum earum com- plectitur, in quibus numeri ταρο, quae vere sit dicenda, insit accedentibus ad sesquialterum generis duplicis atque paris ordinibus variis., in qua re si paeonicorum versuum, quales superioris anni disputatione cognovimus, similitudinem spectamus, consentaneum est et consectarium quodammodo dochmiis ut paeonico numero saepissime trochaicos, iambicos, loga- oedicos, rarius anapaesticos, rarissime dactylicos aliosque, nunquam vero, quos dactylo-epitriticos nominavere, versus admisceri. quae coniunctio laxior tantummodo videtur minusque arta, ubi dochmiis vel paeonibus, id quod saepissime usu venire constat, trimetri iambici sive singuli sive plures adiciuntur. saepenumero autem in commis metra inter chorum et actorem ita distributa sunt, ut alter dochmiis, alter iambis utatur; quamquam non raro etiam artius hi numeri inter sese cohaerent et iambi dochmiis persona non mutata intermiscentur.

Ac primum quidem senarios strophae dochmiacae praepositos videmus. cuius rei exempla haec sunt afferenda. Aesch. Suppl. 734 738= 741 745. senarios duos totidem sequuntur dimetri doch- miaci clausi versu ex paeone et dochmio composito, de quo modo diximus: Xo. 2 trr. iambb.

8 9 E= S 8 S 8 sequuntur bini senarii Danai. cui strophae simillima ea est, quae apud eundem poetam in

Eumenidibus 169-173= 174 178 legitur, nisi quod senarius unus praemittitur priorque dimetrorum dochmiacorum hypercatalectus est, quem dicunt.

XO. tr. iamb. S= e HC=SSS

Atque ut Septem fabulae partes quasdam parodi praetermittamus, ut quae infra universa sit exponenda, contraria fere ratione dochmiacas quasdam vel strophas vel periodos senariis clausas videmus. velut apud Sophoclem Ai. 364 367= 379382:

41. Qꝗ£ Q£ G ε Q S&. tr. iamb. 1 ihr. 89... GA% S' ) ant. v. 2 pro librorum geuyo Porsonusuν†ν. v. 3 pro rorurgoαos idem zortroονταιος§Ʒ

v. 4 libri ανστοο έ ivov räderat. pro duo Hermannus ponebat: 1εα⁴˙ςσαιτιοο ⁵ςτινι ουν τ αderat. alii aliter. equidem cum Hartungio potissimum scripserim: 1ι⁴ ςσωποσνρpevi.