11

et his quidem in versibus tripodia iambica dochmio praeponitur; contraria autem insequentium ratio est:

Hec. 715: 0d* 6ν 0ν6νο dvenrd. noëı dinc Serν‧¹) ibid. 1025: d²iuεroν ςα ος εle deẽrον εεμmQιεααe) ibid. 1033: ατ⁴ιν mπ õidòcxry, ic 7⁷α⁸.3³)

ibid. 1078: qæurdν ui τ qoriav dæ derννμαεοιν ⁴) Andr. 854: Biee S2ee, G dreo, Snarridν ⁵)

Herc. fur. 900 sq.: atõ vœṽꝛnν. ax difra Tr peOMd dοᷣ Gστʃέο ⁶)

———————————

ibid. 906 sq.: zi dα&να, d b8 TMA; u2dνισντνταεαμωμνμα ᷣορτ⁴ςειον, ⁶ε) äee—— ibid. 1078 sq.: Qονον dνμοmσοωνĩ dm'ees uνmηο⁴αε‿ιι ⁵) Hel. 666: oun emt Leurdaæ SAραοο τυκαάm¹ειι) zacch. 1037: 6 ₰1 ν νυοοο lννσο, d OiA⁴ ¹⁰) Iph. Taur. 651 sq.: Gνμιο¶ mQ᷑Meα. qεοι †2 dνασ ¹¹) haec putavi exempla esse, quae, si rationem metricam neglegas, omni suspicione carere quivis concesserit.*) ac facile quidem est scripturas traditas coniecturis mutare ita, ut solitus numerus dochmiacus exsistat, id quod in plurimis locis a viris doctis videmus tentatum esse; sed temere et iniuria id factum ipsa eorum versuum multitudo coarguit. qui vero sobrie et caute ad usum poetarum cognoscendum accesserit, ei fatendum est, re vera versus ex dochmio et tripodia iambica compositos ab Euripide quidem poeta usurpatos esse. itaque cum tale metrum agnoscere non iam est quod dubitemus, hinc de aliis versibus coniecturam facere licet, quorum aut scriptura aut ratio metrica obscura est.

¹) Nauckius coniecit: zoũ εαρσ σϑι⁷ς,Hartungius: drexrea Aiza, Porsonus: ou.*ν οσα⁴ τνοιςσν νκτ³. iniuria omnes.

2) sic libri omnes praeter unum Cantabr., ex quo Porsonus edidit εοσ, meram nimirum coniecturam. hoc editores deinde omnes fere(praeter Kirchhoffium) receperunt. equidem in codicum lectione acquiescendum puto.

3) pro 70 Porsonus ex recentioribus quibusdam codicibus: ⁴. quae particulae quamquam non raro in libris commutatae sunt, fieri tamen potest, ut hoc loco Euripides 10 scripserit.

4) sic codices, nec est, quod Dindorfius goriav et dιμακv deleverit.

5) ꝙ post ædreg in optimo quoque codice lectum sine causa ab editoribus eicitur.

6) metri causa ³s delendum iudicat Kirchhoffius. iniuria, cum praesertim„yeHαν ut tribrachyn metiri possis. Hermannus ante d»⁷a inserere volebat déeε, ut trimeter iambicus efficeretur.

7) in versibus dividendis vetustiores editores secutus sum, a quibus Nauckius, Paleius, alii vellem non recessissent.— 2deldoοσmν recte Pflugkius pro uε‿ν⁴οσς codicis.

8) hunc versum Kirchhoffius, Nauckius, alii in duos dirimendum censuerunt. quod secus esse Paleius bene sentiens Matthiaei coniecturam sεμοes(pro ειμεαες) recepit, dexteram illam quidem et elegantem, sed non necessariam.

9) quamquam hic quidem verbo vεxανα τ5ισιαιεααοσι pronuntiato dimeter dochmiacus legitimus effici potest. cf. Iph. Taur. 647.

¹⁰) in altero Al6„vGos vocalis v non est corripienda.

¹1) pro dιινν⁴α Kirchhoffius proponebat eανᷣαα. alii versum dirimendum putaverunt.

1²) ceterum mox, cum de responsione dochmii et tripodiae iambicae dicendum erit, etiam alia talium versuum exempla afferentur.