G —

135— 169 leguntur. cuius equidem carminis exitum tantummodo inde a v. 157 ex paeonicis dactylicisque ordinibus compositum esse censeo Dindorfi maxime et Palei divisionem secutus:

I— SSS=SSSU=SS=S — ÖU— ⏑— UVge— ⏑ ˙‿ — C OO— Oſ£— OO— ũ — 8 SS=-SO—ℳ— I11I.—— 8— 88— 8= —— ⁸— 88— —————— 1¹)

quarto versu post qowdoοmν kGacunam viri docti quidam statuerunt, quam explendam putat Christius verbo Bawzioν, J. H. H. Schmidtius duplicato verbo Qzνοιν, ut versus existat par praecedenti. quo additamento nihil equidem opus esse arbitror, cum trimeter paeonicus nec per se quidquam suspicionis moveat et hoc loco partem dactylicam et paeonicam percommode terminare videatur, quo munere saepe eum fungi apud comicos demonstravimus. ²) initium autem epodi paeonicos ordines continere non adducor ut credam.— epodi ut totius carminis maior pars generi logaoedico

attribuenda; admiscentur vero praeter paeones ordines versusque dactylici. quos iam hinc veri 3 simile est zunl iore esse( ut plane hi ordines logaoedicis fiant aequales, quibuscum sunt con- iuncti. addi potest dactylos tetrasemos, quo sunt incessu constanti et tranquillo, vix aptos videri, dui cum paceonicis iisque creticum pedem fere repudiantibus vel eodem versuum ambitu con- iungantur. quod genus dactylorum si cum paeonibus copulatur, ueαννmν ea quidem certe est, sed quae nihilo magis possit offendere quam omnis logaoedicorum vel trochaicorum ordinum

cum paeonicis consociatio, nec puto esse, quod prorsus pares in his versibus dactylum et paeonem

22 2 21 2½ 2*¼ 2) statuamus sive hoc modo:- CS== Co, sive hoc: O== We.— verum in notissi-

mis illis Sophoclis versibus, quos quater repetitos in Oed. Col. 216 sqq. legimus, paeonibus locum non concedimus, cum Westphalum sequentes sic eos metiamur:

—= 1 OUOS—

Oð ÕO—+———

nec fere magis hexameter deiorgos, quem vocant, hic videtur commemorandus esse. nam apud Homerum quidem tale metrum mullum inveniri certum est, et posteriorum si quis confinxit ⁴), sive perpetuum a dactylico ad paeonicum numerum transitum sive, id quod probabilius, tale metrum voluit inducere:

non tam venustum id quidem metrum et ex legibus artis metricae compositum quam ridicula quaedam hexametri heroici quasi imago iudicabatur.

¹) v. 162 Ssza cum Musgravio pro librorum 6⁴ 2ov.

2) contra Paleius in editione Euripidis tom. II pag. 430 vv. 157, 160, 161 simpliciter paeonicos iudicat. „The metre of this verse(157)“, inquit,„and of 160— 1 is paeonic, each foot being a regular first paeon—OS. the remainder are dactylic. we should however, both on account of sense and metre read dyalea„we thus honour the god whenever the pipe sounds“ etc. and perhaps also„Ʒιμεα αοα in v. 162 and dpecy in 169.... thus in four paeonic verses(the last being a monometer„νικνα Ʒ⁴ οω, the repetition of eis οmᷣ being rejected by Hermann also) the concluding syllables= are uniformly restored.“ cui quis invenietur qui assentiat?

³) vide Christium, Metrik pag. 240.— ⁴) ut Luc. tragodop. Vv. 312 sdd.

—