magis quam ipse creticus in suspicionem sit vocandus:— S— nec libertatem in aliis versibus — ½

a poeta usurpatam excedere videatur. quare his quidem locis G. Hermanni coniecturas in

antistropha Eouuoe pro Eoννν et orroe dᷣ ο Tiuαν pro odros olr ö Tiucr scribentis speciosas

eas quidem, sed non necessarias arbitramur. difficilior vero tpertii versus ratio est cognitu, cum

ibi pro primo antistrophae paeone stropha epitritum habeat. iudices fortasse eam quoque respon-

D 16 22 H 2 2 2 4 sionem ferri posse:. at id concedendum esse neque alius locus ullus est exemplo neque

per se quidquam habet verisimilitudinis. igitur nos quoque hunc locum corruptum putamus. qui duomodo sanandus sit, incertum; probabilis tamen G. Hermanni emendatio: ττπα εέοςσ pro codicum ν εᷣeĩicao. poterat etiam»eæviac, nisi responsionem ditrochaei et paeonis reiecisset. ¹) omnis igitur stropha in quattuor partes dirimitur. notandus spondeus primae,

alteri, quartae periodo praemissus, qui trochaeis adiunctus dipodiae trochaicae, paeoni-

bus associatus creticc-— aequalis existimandus est. quanto autem artificio tota stropha

composita sit, neminem, opinor, fugiet, qui vel obiter eam tetigerit. ²)— cinguntur paeones trochaeis in eo quoque carmine, quod supra iam commemoratum in Lysistr. legitur vv. 1043 sqq.

I.—— S— S=8= G VS—-O E—— G — O— S— II.— CGS—S— — GSG—— — C— 8o— d 8 III— O———————— ——— — L— G——— ——& —= S—== 1.= S S—=—— — 9—— ̃ SS=S

quattuor igitur periodorum, quas statuimus, altera tota paeonica, haud absimilis tertiae eius carminis, quod modo exposuimus, a qua exitu versuum acatalecto et anacrusi tertii versus dis- crepat. ceterae omnes eius carminis partes systemata trochaica, nisi quod tertia a tetrametro paeonico incipit eaque re fere contrariam rationem exhibet atque quarta periodus carminis supra descripti, quae a dimetris trochaicis incipiens trimetro paeonico terminatur. quod si qui sep- timum illum carminis versum praecedenti potius periodo paeonicae adnectere malint, eos cum de sententiarum ratione tum de singulorum pedum metrica forma tantum admonuisse satis habe-

1) v. 786 pro librorum eis recte Brunckius s.— v. 810 codices: τG R⁴ꝛ,ñv. quod correxit Hermannus râ ποσασπσα restituens.— post versum 812(aut, id quod nonnulli malunt, post 813) stropha docet unum versum interiisse, cui sensum fuisse talem fere arbitror: zo⁴⁵‿(vel dεαl⁴].⁴α.υυυινεis. alii aliter lacunam explere

studuerunt. ²) cf. etiam Christii verba J. I. p. 438 sq.