20

in hac epistola mores leves castigantur, eo minus haec epistola ad eundem virum, ad quem carmen nostrum, scripta esse videtur. Itaque necessitudo quaedam, quam alii, ut Wielandius, statuunt, non potest doceri, qua adeyria hac epistola quasi sustentetur.

c. Fieri denique potuisse, ut carmen II, II, ab aliena manu profectum, operibus Venusinis integrum irreperet, multo magis credibile est, quam ut loca singula insererentur, qualia sub nomine glossarum metricarum P. passim suspicatur. Attamen quum antiquissimi libri integrum exhibeant et scholia ejus exstent: causae, quibus suppositum haberi possit, non suflficiunt 1).

Cap. V. Garm. II, 13, 1— 4.

Ordo verborum hujus strophae impeditior non solum Bent- leium pluresque interpretes jam offendit, sed etiam P., eam»pro- pter intricatam constructionem et ineptas rei ejusdem sine ulla gravitate repetitiones« spuriam esse, censet.

1. Et primum quidem Acro, quem Antonius Mancinelli et Lambinus sequuntur, struit: ille, quicunque produxit primum te in perniciem nepotum et opprobrium pagi, posuit et die nefasto et manu sacrilega. Sanadonus: quicunque ille et posuit primum te et produxit etc. Bentleius locum impeditiorem conjectura sanare studuit ita: Illum, o, nefasto etc., ita ut pronomen quasi ana- orusis esset roö illum, quo secunda stropha incipit. Sed, ut de interjectione inserta nihil dicam, partim langueret sententia, si sator arboris in casu obliquo ab initio legeretur, partim subjectum

1) Ne ad hoc quidem carmen de P. judicio Orellius aliud auicquam obser- vavit, quam eum Horatio indignum ac subditicium habere.