posita, quae inde, si opus esset, evo- cabatur.
Quartus denique locus Aurel. Arcadii Charisii in Dig. I. II, I.
Breviter commemorare necesse est, unde constituendi Praefectorum Praetorio officium origo manaverit. Ad vicem Magistri equitum Prae- fectos Praetorio antiquitus institutos esse a Quibusdam scriploribus tradi- tum est. Nam quum apudl veteres Diclaloribus ad tempus summa pot- estas crederetur et Magistros equi- lum sibi eligerent, qui, associati prin- cipali curae militiae gratia, secun- dam post eos potestatem gererent, regimentis reipublicae ad imperatores perpeluos translatis, ad similitudinem Magistrorum equitum Praefecti Prae- torio a principibus electi sunt, data eis Pleniore licentia ad disciplinae Publicae emendationem. His cunabu- lis Praefectorum auctoritas initiata in tantum meruit augeri, ut appel- lari a Praefectis Praetorio non possit.
34— oneo zds aulds zis 6decςν Gæεr a d zsixy, doε ⁊νο ↄiαs αοασνε εννεέοααςο seiνουοσεαοναι „Oνςρν mσισνπσσ◻έιινσν.
legitur apud
Lydum de Mag. I, 14.
AO1⁴½ d vO⁴ιαο I-ννμααάονν◻ασεοες ετε- u*-εtαν rοντοσιι ενπιν mκανν ei εεεν„oεε 65::8 SOrε, 7r69v 1n dOXh» 0 1rO.αιιόο⁴οαυ drαρο ²⁸s) 2Oeν αnò 1ν εμmπην⁴ενον ²ε⁸⁷) 2dν‿ Toy: sis Gmπαο σαο sxεενο τον εμημαχεονοQñoen 0ι⁶σνινναα ρασσν Tols doxalois 2orν ole ποσα 7r00G„ασe eοουοα⁵α τνυνꝙ—πμωνGάεαν εmeQσιεεεεο.
Erelsyoro„d εαανιαονς ννέαμνααα 2ννν mπηmαιμν
E.ανπασ ²⁷)„0ιυόο Qννν d,εο ν dοωνς̈ α§ϑ 1 c aiεοσ τννναπμοσꝙνασν Toο εναατονε εον erl odg ædrosodronas ueεreves εντοε επτος dul- 10 0˙5 Lᷣορν επνυννQπαστιεο⁵ωιν ττοο*ιέν 2/„ 1—— 1 5 2 2 rτανονο. Kal dεᷣονι αάνι αμsεωeν⁷*) ναι εέκεᷣ? ——* vOν o½ν 1i 18 ²⁰¹) dεοκι⁶εέι τυνν ετνσσιmά⁴τυν xij zε æuταασασεανο ναἀά dmοσνινςσςςι τ̈ν̈ν αστςασσεο udrαν, aud ‿αοοσσ‿αες dmνπʒome, zal els 70000ToOy Snr*ον ⁷τσι⁴ειτν, d 2 6ν0 Setvct 8 2k 392 6, 2— 43 71009 59ν ²³⁶⁴) 00 Gαέά̈☛ò j†¼h 9 pJAdο Syανεςνσασ τη aντοιο νο⁵σ.
Quibus ex locis vides non omnia graeca latinis ad amussim respondere, sensum qui- dem satis aperte et perspicue redditum esse, singula tamen verba vel omissa vel addita, et nexum eorum mutatum, in aliis autem verbum ad verbum graece translatum esse, ut et inscriptio ²⁵³) xœurd sive 7r0 50 ,el„ et 1r009 A45i docet. Ceterum Hasio ²³⁴), editori Lydi doctissimo, quivis facile concedet, Lydum non admodum elegan- ter sciteque, immo negligenter interdum atque inconsiderate latina in graecum trans-
25⁰) An 2mπαρνπ
2⁰2) Cd. doρe— Sxzal., quae Hase emendavit.
*ne) Delevi; et scripsi gaau pro mdaw cum Hasio; ¹¹s) Cf. Hasium in edit. Lydi de Ostentis p. 100.
praeterea post zoxe“ distinxi. ²*0) Ita Hase pro kxæorov. 3 **¹) Cd. dé, quod Hase correxit.
156. 164. 202. 2⁰4) Praef. ad Lyd. de Ostent. p. XVI et XIX.


