—
25
non est, cur Gelasius Cyzicenus Rufino in graecum converso usus fuisse dicendus sit. Nihilominus Rufini historiam ecclesiasticam nescio a quo graece redditam fuisse propter nexum ejus historiae cum Eusebiana verisimile est et colligitur ex verbis Photii supra laudatis. Rem vero quodammodo confirmat locus Rufini, in graecum translatus, qui Nicaeae ab Antonio ¹s*) monacho in concilio septimo oecumenico(DCCXXXVID
recitatus nobisque servatus ita habet.
Pergit roo) interea Eusebius Alexandriam ibigque, confessorum concilio congregato, pauci numeéro sed fidei inlegritate et meritis mult, Quo pacto post haereticorum procellas et per- fidiae 1οον) turbines trangçuillitas revocarelur ecclesiae, omni cura et libratione discutiunt. Als videbatur, fidei calore ferventibus, nul- lum debere ultra in sacerdotium recipi, qui Se uteumgue haerelicae communionis conta- gione maculassel. Sed qui, imitantes Apo- stolum, quderebant non quod sibi ulile essel, sed quod pluribus, vel qui imitabantur ¹⁰¹⁴) Christum, qui cum esset omnium vita, pro salule cunctorum humilians se descendit in mor tem, quo scilicet inveniretur et in mortuis vila, dicebant melius esse humiliari paululum pro- Ppter dejectos et inclinari propter elisos, ut eos rursus erigerent, nec sibimet solis purita- tis merito coelorum regna defenderent, sed esse gloriosius, si cum pluribus illuc mere- rentur intrare. Et ideo rectum sibi videri,
ait, tantum perſidiae auloribus amputatis, re-
EoGεεμειοοο εέν ενεααοις»ενιμμεοο eu- Oloxeε σνυο⁴ον 2Oorouu re9 ꝛijg au 2* dο⁹εσεε, ddlyν ε⁴έν 6ν 2νν Tννεϑ⁶νμτονν, XdOενι§dε vijs undo XOιασνπσο 6ονοας τ ⁴̈στα nOdereur 2dd Ae„εν Gνυωησαόέεαναο. Evuo* poũ du¹ ie euge- gelas leyo*, 4) Seues 3u) rols deaus- „Oιςα‿οειον νυυυνενν, νεο 39⁸ 5OAedOvT TrGvκ m³εαιέςεα Keeeo,, ee ra ckwa⸗- Sε.μασπσεε οννπνασςα, T mν mT_oldd mr, dr- J⁴.⁵νπνpcmπ³ꝶ⸗kντ, A0„ores d2½ our dqellouεν τά εανo Srbareh; A1 2 ToAAo Gοιαέαέςορ, Ed* 2c JA Xouor⁶e Totst, 9rνυνσ˙εε vnO) 20, de qdoen 26» dνα⁶σω q‧⁶ Teο O°bre„do ois „ty Ld- Saotlela» 20) oßgany apse- Seνειν οꝓεlονεεν, dndd va Ersgois ro*⁴- 10g, 8ς ναα ĩ⁶ν uε⁴eν 2ν e dcαυzς Sacdœvræ uπν Oogedesο ra Gν- Ljsdi eimeiy, iie Leoονeε cν erer- na Souldueyog, z ggOylda» rch dautu- 20o d1dcoo ναν τmιν σετ⁵ν ντιέσ πσ‿ιετοz.
liguis sacerdotibus daretur optio, si forte velint, abjurato errore perfidiae, ad ſidem Patrum slatulaque converti, nec negare aditum redleuntibus, quin potius de eorum con- versione gaudere, quia et ille evangelicus junior filius, paternae depopulator substan-
Concil. general. ed. Binian. Tom. III p. 306 Stephanus monachus ex historia Rufini recitasse fertur, leguntur apud eundem Socratem II, 27 et 38; sic et epistolae Constantini, quas Ge- lasius habet II, 36, apud Theodoret. Hist. I, 19(20.)
2*⁴) Cf. Concil. ed. Colet. T. VIII p. 725. Verba autem graeca leguntur in Concil. seneral. ed.
Dissert. II.
Binian. Tom. III p. 305. Exemplum Rufini graece redditi in bibliotheca Constantinopolitana as- servatum fuisse testatur Anton. Verderius apud Lambec. Commentar. bibl. Caesar. T. I p. 149.
100) Rufin. I, 28.
16 a) Edd. per fidei.
¹*¹) Fort. έᷣμιαμ.
191) Edd. imitarentur.


