— 7— procul dubio ut miraculi magnitudo augeretur, totum vero locum ex latino esse trans- latum, ita ut verba, interdum sane non intellecta ²*), in graecis et latinis sibi respondeant, dum Socrates Rufini historias plerumque brevius narrare vel in brevius contractas graece reddere solet.

Alia causa, cur Graeci conversioni librorum latinorum operam darent, fuit res rustica ejusque ratio et doctrina, in qua Graeci parum, Romani plurimum profecerant. Hinc fa- ctum est, ut geoponici quos dicunt scriptores et hippiatrici libros de re rustica latine scriptos ad praecepta agriculturae penitus cognoscenda adhiberent. Apsyrtus certe ve- terinarius doctissimus, Constantino Magno aequalis ⁵³), in componendis Hippiatricis M. Terentii Varronis libro de re rustica ita usus est, ut unum ejus locum, nomine tamen auctoris non indicato, graece redditum scriptis suis insereret. Legitur locus his verbis:

FVarro de re rustica II, 7. Geoponica XII, I.

Td εlasς 1mπιοοε, 6ν τπ! ⁰⁴ G₰— 0 Gειν„&Trααi xαυ eumπασmνέά o μινε ο sᷣxο Gασ ⁵ηάαάυd nx αραα 1dery, Adrog 1ε Sxecν 6„ν 1οες εμι⁵εσι iε εο‿d ul œτι⁶ εἀς 1ανꝙο- vag. T5 dε vO⁶eν 1εανπιινεέοας ετμν σ uiεε ετιειασρρεσιεοσασςσ εν i. T0„ d Iν τ 11009 dxelaν ο ναα ε οεονα* τ05 G⁴αα 108 1„αν,&uny*⁷ σι τοες μμέ⁵εσα K ds 05„d,eey d ioννμεᷣοᷣς εαουνκς, 10u- 160ν Gxe ιν M+aOlouubsςσ*æς owvlou, Tvc 6 rorsrds pérn,rat τεο⁷ τ exOcrντ⁴έeτ dα 105 SrouH* X1 oνασαάασ. †dε ν⁴ο εα Y⁵αιο⁶ςσςmsz s(mπαοο tisvag i„d ueocs i rd ds αετ⁴ τοωιπας dευναςν ‿‿νμεe α duyevi ylverai œ dνοεα Anοαστσασιανιαοων ε τν 1Iπον ατ⁴ τ⁶ν*ααοον iο dxelae dνπ zου ενeφ U

§. 4. Forma esse oportet magnitu- dine media, quod nec vastas, nee minutas decet esse equas, clunibus ac ventribus latis.

§. Fidendum ne sint minores tri- mae, maiores decem annorum.

§. 4. Equos, ad admissuram quos velis habere, legere oportet amplo corpore, Formosos, nulla parte corporis inter se on congruenti. 4

§. 7. Horum feturae initium admis- sionis facere oportét ab aequinoclio verno ad solstilium, ut partus idoneo tempore fiat. duodecimo enim mense die decimo aiunt nasci. quae post tempus nascuntun, fere viliosa atque inutilia eæistunt.

.

³²) Cf. et V, 17 cum Rufin. II, 29. Alio autem loco Istrum in Scythia contra Gothos et Sarma-

(II, 1) errores Rufini notat et correxit.

²²) De Apsyrto Prusacensi cf. Suidam s. v., Eudociam p. 65, quae fere eadem habet, Fabric. Bibl. Gr. T. VI p. 494(T. VIII p. 10. Harl.), Needham et Niclas. Praef. Geopon p. L, Schneider ad Ve- get. p. 16. 22 et K. Sprengelii Gesch. d. Arz- neik. T. II p. 306. Sprengelius frustra Apsyrtum seculo septimo post Christum floruisse probare studet; sub Constantino enim Magno, quem Sui- das simpliciter regem nominat, Apsyrtus ad

tas(Hippiat. Praef. I et 33 p. 113) militavit a. CCCXXV CCCXXXII; cf. Zosim. II, 21, Eu- trop. X, 7 et Victor. Caes. 41, 12. Laudat Ap- syrtus Eumelum quendam veterinarium(Hip- piatr. 10 p. 38. 39) et Hippocratem veterinarium sibi aequalem ibid. 12 p. 50; ipse vero lauda- tur a Theomnesto, cf. Hippiat. 69 p. 190, et sae- pissime ab Hierocle; cf. Hippiat. 2 p. 15; 9 p. 38; 10 p. 40 etc.