— 8—

vinitas, aequalis gloria, coaeterna maje- doa ³⁶), Guν⁶eαιυ⁴ειουασέι ιηεενε. Olog stas. Qualis Pater, talis Filius, talis et ò πσπτ, 1oνο‿τος α ⁵⁶ε, 10οστν ε Spiritus sanetus. Inereatus Pater, increa- 10 νενmνια ε⁴d ⁴ονεQ dxrioro rarno, A- tus Filius, increatus et Spiritus sanctus; vriατοσ uͤg, dvεriοεον xcel ⁊0 diyοον πμεννια‿ immensus Pater, immensus Filius, immen- dνεαος ⁵⁵) 6 πασmQο, auerbos d ulög, d*οεινον sus et Spiritus sanctus; aeternus Pater, zcd*6 πmπηνεαννμαι το dũyνεονB aνν crno, aeternus Filjus, aeternus el Spiritus sanctus. al†νμος ³, Mlα‿ενκοων αα 1⁶ ⁶e³ον 1τννα

Seculo quarto Symbolum Apostolorum, quo ecclesia romana semper utebatur ³³) incorrupto, et quod latine scriptum primus, quantum sciam, Rufinus ³) Tyrannius ( CCCCX) affert, graece redditum habet Marcellus Ancyranus(† CCCLXXII). Legitur vero in epistola eius, anno circiter CCCXXXVII ad Julium episcopum Romae scripta, apud Epiphanium episcopum Cypri ³³⁸) his verbis:

Credo in deum patrem omnipotentem Ifioorsd ei Sedν αeπετοννοαοςα u elg et in Christum Jesum, unicum filium ejus, NXOiuοτν ιασονmνττον vεο᷑ν αντον ον οeνν εv, dominum nostrum, Qui natus est de Spi- 10ν*εμο ⁷1ι⁴αισ 10 eνννεένεα ́æ eediace ritu sanclo eæ Maria virgine, crucifiæus ros d́ylou α Maolas zie αρινένοω„, en sub Ponlio Pilato et sepultus, tertia die IIovlou TIidroν σεανυοσνεμννια ᷣ τυινέν resurrexit a mortuis, ascendit in coelos, zal zi roεrsh uueo dαεd νa ex 1⁴5ν εερόν sedet ad dexteram patris; inde venturus dvogdyra elc 1od 00Oνο⁴ς*α*αννκαυεννοον est Judicare vivos et morluos; et in Spi- dεέιισα rον τππαιοο, 59ey SOXrli„lpeu, ritum sanctum, sanctam ecelesiam, remis- as vuò²*εκαοαςεi d elo 10 dpιον επωνεαc, sionem peceatorum, carnis resurrectio- dylav gerlioia», äosoiν d-uα‿νετινν αmρφᷣσ- nem. Orσe,„, mν*ν a³ε‿⁵υιοιν.

Quibus inter se collatis verbum de verbo expressum esse vides, praeterquam quod ab initio vv. 10»„ xreεc librariorum ³²) fortässe culpa excidisse videntur et in fine vv. 10„hy lενναον addita sunt, quae leguntur et in symbolis ecclesiae Ravennatis et Cartha- giniensis. Cujusmodi translationes, ad verbum expressae, quas afferre plerumque ob- scuritätem, dum custodita verborum collatio eandem absolutionem non possit ad intelli- gentiae simplicitatem conservare, jam Hilarius ⁴⁰) Pictaviensis(† CCCLXIX) dixit, tunc plurimum erant in usu apud scriptores ecclesiasticos. Publici contra interpretes in convertendo hoc sibi sumpserunt, ut a latinis multum recederent, quod videre licet in epistolis Imperatorum, quae apud Eusebium in historia ecclesiastica leguntur.

,) Conyers. J. l. 68a. owyaids i geGehs.) HHeeres. 72. Opera ed. Petav, T. 1 p. 836. ²¹) Convers. I. I. hic et postea dzarädzros(rop).

*) Ambros. epist. ad Siricium papam T. V p. 186 Legitur certe zarcoa in alia symboli formula,

4 Marcelliana consentit, apud C. G. F ed. Paris. 1661. Tuaohcnm H* 22 ¹n) Expos. Symb. Apost. in Operib. Cypriani ed. Walch Biblioth. Somdol 8 P. 36. ONon, 1682 p. 17.**) De synod.§. II. p. 290 sq. edit. 1523.