Druckschrift 
1 (1879)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

III.

Possunt eodem die post meridiem panegyres ac disputationes de privilegiis Aca- demiarum a Magistris extraordinariis et orationes ad eandem rem spectantes a Studio- sis institui.

IV.

Peractis tamen Sacris officiati et Ministri Academici, item famuli domestici, ad

consueta munera subeunda teneantur. V. Nisi forte comœdia post meridiem spectanda a Professore Poëseos exhibeatur.

TITULUS III. De Dissidiis in Religione præcavendis et moderamine in aliorum Scriptis exagitandis tenendo. I.

Ut in Academia nostra, quæ tuendæ ac propagandæ veræ de Filio Dei doctrinæ causa, præcipue a nobis condita est, pium ac salutarem in Religione consensum consti- tuere, et animos docentium simul ac discentium ad concordiæ et pacis Christianæ vincu- lum conglutinare possimus: maturo et gravi consilio statuimus, ut omnes Academiæ nostræ Professores tam sacri quam profani veram Augustanam Confessionem divo Imp: Carolo V. Anno 1530. exhibitam ejusdemque Apologiam in ordinatione nostra Ecclesiastica una cum articulis Schmalcaldicis repetitam et receptam, quæ est Symbolum ac norma nostrarum Ecclesiarum, quæ discessionem ab Antichristo et superstitione Romana fecerunt, profitean- tur sine dolo et amplectantur. Quod si hanc fidei et confessionis normam labefactare, vel opini- ones cum ea pugnantes spargere, aut defendere vel defendentibus se adjungere quidam inclinantur, et a Rectore vel Cancellario Academiæ admoniti non statim desistant, nulla interposita mora, ad Nos et Consistorium nostrum Aulicum causa deferatur: a quo statim abstinere illi, dum causa cognoscitur, ab omnibus scriptis et dictis eam controversiam tangentibus ju- beantur. Quodsi causæ magnitudo, vel dissidentes in Consistorio sententiæ flagitarint, Rector, Cancellarius Academiæ et Consistorium nostrum Aulicum, causam ad vicinas Aca- demias pro informatione et dijudicatione transmittant. Quorum sententiæ si accusati acquiescere et obtemperare tergiversentur, confestim ab officio remoti ex Academia nostra dimittantur.

II.

Si forte contingat quosdam diversæ nec tamen in Imperio interdictæ Religionis in Facultatibus Juridica, Medica et Philosophica ob eximiam virtutis et artis excellentiam, aut inclitam eruditionis famam in hanc nostram Academiam a nobis, hæredibus aut suc- cessoribus nostris aliquando vocari, volumus ac præcipimus, ut in libertate conscientiæ suæ vivere permittantur, dummodo pacate, quiete et moderanter sese gerant, nec cuiquam scan- dalum præbeant. Quod si præter fidem jurisjurandi, quam dare, antequam recipiantur, jube- mus, facere tentaverint, nec moniti destiterint, officio privati dimittantur.