— XVIII—

etiam solutione longarum syllabarum si non omnibus, at certe longe plurimis locis poetae ab- stinuerunt, vix ut mirum sit fuisse, qui genus bacchiacum omne exstirpandum omnesque ordines eiusmodi iambicos syncopis distinctos habendos esse statuerent. quod probandum esse non censemus. et videtur prior longa quamvis raro, tamen hic illic soluta esse. velut Bacch. versum 1018(dodeκάικ νοιριέρααν) nihil obstat quominus sic metiamur: C ſo—. cf. Agam. 1072= 1076, 6xQQʃ˙äœo? 1⁷ dã. ¹) at perraro id factum esse, si factum est, constat. nam versus quidem, quales leguntur Eum. 790 sq., Agam. 1103= 1111 huc pertinere*²) quotus- quisque est qui credat? hinc effici, ut responsio, ubicunque locum habet, quam accuratissima sit, vix est, quod moneam.

Iam de ordinibus videamus. quorum longe frequentissimus dimeter est:————. qui versum faciens haud raro apud tragicos legitur, ut Troad. 321:&s d'y⁴ν, 8 lfla= 337, Phoen. 1290= 1302, Rhes. 695= 713, Phoen. 1536(?)*), Orest. 1295(?), 173= 194, Hec. 1104,⁴) Ion. 1465, Herc. fur. 879. multo rarius trimeter occurrit, quem item versum facere Bacch. 993= 1014 videmus: oreuovoa Aaνμιν ϑαρααπά́. fortasse etiam Phoen. 187. bini dimetri tetrametrum efficientes leguntur Phil. 396: 529& r-⁴˙οom 1rεεαεν Ʒοςα τππτ⁴σ εαόειι‿ 512, Agam. 1103— 1110, Eum. 789= 819(?), Bacch. 1181= 1197, Ion. 1146, Phoen. 1536(?). ³) longiores periodi plerumque ex dimetris compositae sunt, tamen ut interdum trimeter quoque intermisceatur. velut pentameter Hel. 642: ο6 2αeν εᷣανεειςαεςς συηιιμιdeν οαe εεσαασ ex dimetro et trimetro compositus. cf. Sept. 105. maioris etiam ambitus periodi exstant Orest. 1437 sqq., Rhes. 706 sqq.

Cum pedibus verba finire poetas solitos esse nihil est quod exemplis demonstremus. non desunt tamen loci, ubi ea regula neglegatur, velut Bacch. 993, Phil. 513, Or. 1440, Hel. 642, cett. exitu ordines si non semper, at paene semper acatalecti. quamquam pro certo eam rem vix ausim affirmare, cum his syllabis CM O-, quas plerumque pro dochmio accipiendas esse constat, interdum dimetrum bacchiacum catalecticum effici posse nemo negaverit. velut Phoen. 1289: sq.(ꝛ6 ⁴οι τπονν, 10 Ze5, 20„.)= 1301 sq. dubium est, utrum metiendum sit: veIICe-I, au sic:= bo kIIO=O similiter de Agam. v. 1081= 1086 dubitari potest, utrum sic: C O- an sic: CCO=r. hiatu syllabaque ancipiti in mediis versibus nisi perraro poetae usi non sunt. exempla videas Phoen. 1291, Agam. 1073= 1077.

Versus ex bacchiis et dochmiis composuerintne poetae, incertum. est, ubi id factum opineris, ut Bacch. 1018: deκάικ τνοισρσενννν dHσςα εμωνσ, Agam. 1103 sq.= 1110 saq., Eur. Suppl. 376= 380(?); sed fieri perbene potest, ut bini eis locis versus proprii sint statuendi. sunt praeterea versus quidam, quos huc aliquis pertinere arbitretur, quos generi sescuplici ascribendos esse nos quidem non censeamus, ut Eur. Suppl. 367 sq.= 371 sq.

¹) quamquam utrumque locum aliter accipi posse non negaveris.— ²) quorum illos I. H. H. Schmidtius(sic nimirum scribens:&mπιανέον, d, dαο.] 706,, eydd οωι ᷑£έοασ εοστmzeds Noxrde drα‿αμαονοι ννειεε), hos(æd dnooarze? = TOds dꝓ,ναάα) nuperrime Rossbachius bacchiacos esse voluit.— ³) dubium, quomodo verba xluνες, xe daανκ εοαααν metienda sint. a plerisque tetrameter bacchiacus statuitur; possis tamen, si insequentium verborum(da deνινιις) rationem respicias, sic dividere: V—-—- S e--S½-

— 8SS-=.

—*) àgtnouανν Ʒασόσν.