— XV

Vesp. 733= 747, Herc. fur. 743, Eum. 267, Sept. 206= 214, Bacch. 981 ¹), Hec. 1081, Hipp. 362= 669, Or. 317= 333, Herc. fur. 757;

b. ab anacrusi incipientis: Ai. 356: 0„έo lac dοουνον τeέωeταασ.) Ant. 1261=1284, Eum. 778= 808, Herc. fur. 737= 752, Eur. Suppl. 1072 ³), Ai. 348, Phoen. 295(?)⁴*), Sept. 482= 522 ⁵), Phoen. 183.

Alterius generis etsi multo rariores versus sunt ac maior fere pars eorum, quos quis huc referendos esse censeat, ita comparata est, ut aut scriptura aut metrica ratio dubitationem aliquam moveat, tamen his quoque formis poetas usos esse negari nequit. inspicias hos locos. Ion. 1470: ³ εέ᷑:ανο, ε—iJc; 0lov 0o dveleν½ονμαασαα.⁴) Orest. 1451*), Herc. fur. 1061 9), Phoen. 296 ⁹), Heracl. 81 sq. ¹⁰), 101 sq. ¹⁰), 90 sq. ¹⁰)

Age vero versus epipaeonicos, quos diximus, breviter enumeremus. quorum longe rursus usitatissimus dimeter est, cuius, si epidochmiacorum similitudinem spectamus, duae sunt quasi a priori formae exspectandae, prout anacrusi pes paeonicus auctus est aut caret:

UVᷣ-SS=—O— -S= ⁸—S

quarum formarum priorem haud raro occurrere constat. exempla videas Med. 1251: 200 Täã re aò παάσααασ‿ 1261, Med. 1280(?), 1291(?) u), Hel. 662, Andr. 833= 837(?) ¹²), Hel. 661, Sept. 116,

¹) versus mutilus. v. part. II. pag. 29.— ²) cum in plurimis exemplis huc pertinentibus trimeter ab

exclamatione ordiatur, vix mirum viros doctos separare illam ab insequenti versu et hunc pro dimetro dochmiaco accipere maluisse:

2

V-S- 8½--S- at non desunt exempla, ubi id facere non liceat. velut Antig. v. 1261 non esse dividendum: 10]] g&ν duαmi⁸ρσςσνσ d́ειααεεμαεα, antistrophae ratio videtur demonstrare: ¹ ⁶ν*υωοινκάαοαροε edov aiui, ubi verba 1e c nemo, opinor, velit disiungere. etiam disertius idem docent Herc. fur. vv. 737=752: 1 diανα εααά ευ nνεous mbos= Soq; Dοru„οιμιον greνα⁴eένν ãν. ef. Phocn. v. 295, alios. quocirea etiam ceteris locis eiusmodi singulos versus eosque trimetros epidochmiacos statuendos esse putavimus.— ³) vid. pag. XIV adnotat 3.— ⁴) v. part. III pag. 7.— ⁵) part. III pag. 16.— ³) Hermannus, quo trimeter dochmiacus exsisteret, zéᷣ ννο,, duplicabat assentiente Dindorfio. qua, quamvis levis sit, mutatione metrum non eget; at dubitare possis, utrum sic, ut supra indi- eavimus CO=S==S=ISSO=SOO an sie versus sit metiendus:--C=C=ſCSs=SSs=.—*) dA4oν dadοαε deĩον³‿οσσ ‿οποο deosα᷑˖α—‿SOO=SSSS--=. alii aliter hunc versum metiuntur, velut I. H. H. Schmidtius:

—Ile l8S8SUgngnene e ecquid rectius?— ⁸) sie enim codex: i-rνo èmuoy 66erov, ôc xνεe d³οτνννενανε ra. quae seriptura si recte se habet, quod fieri potest, versus sic metiendus videtur: O ́ OSOIN=SOSO. Z y nisi forte orthius est inter duos dochmios statuendus: OO=XOUSSIDOSeSS=S=.— ¹⁰) v. part. II pag. 28. — uu) nos aliam horum versuum mensuram praeferre ex iis, quae part. II pag. 26 exposita sunt, apparet.— ¹2) vv. 833— 836 et 837— 840 inter se respondisse haud sane improbabilis est coniecturd. ac Nauckius quidem quattuor grammaticorum interpolationes poetae verbis irrepsisse ratus ad antistrophicam responsionem restituen- dam hacc eicienda censet: oréovc— dε⁴εeεν νοσσ— 16 G⁴⅜ dν eE— dy οιινοοετα, cui etsi vix quisquam accesserit, difficillimum tamen(si fieri potest omnino) meliorem loci corrupti emendationem proferre. quamquam id quidem paene certum videtur, v. 839 pro eννοασιmρςοα dochmium requiri sive solitae formae sive iambicae. quod si praeterea verba à oeεε, languidum imprimis additamentum et supervacaneum, deleas versuque 833 œréovα post εᷣν‿³α cum Aldina transponas, hoc fere metrum exsistat:

BVee——-——

—SB+gSBS—B=S

έρ——