— XIV—

575, 583= 602, Herc. fur. 912, 1202, Ion. 1490, 1491, 1498, Orest. 189, Herc. fur. 897, 915, Prom. 594, Ai. 889= 935, Ion. 1501, Phoen. 346, Ai. 948¹), 902,¹) Orest. 168 ²), Ion. 1489, Phoen. 153, Herc. fur. 910, fortasse etiam Eur. Suppl. 1072 ³), Av. 227 ⁴), Hipp. 1278; ⁵)

b. dimetri ab anacrusi incipientis: Aesch. Suppl. 738: απ ꝓμακοεασ, τνεο, deiαμασιιάαd5, ibid. 347= 359, Eum. 173= 178, Ai. 396= 414, Oed. Col. 1478 ⁶), Phil. 400= 516, Med. 1292*), Hec. 1091(2?), Iph. Taur. 849 ⁸), Aesch. Suppl. 370= 381, Agam. 1100= 1107, ibid. 1117, Hel. 648, Sept. 481 ³), Eum. 157= 164 ⁹), Eur. Suppl. 1079 ¹⁰), Orest. 1467, Troad. 316= 333, 1216, Hec. 1090(?), Sept. 521,5) Eur. Electr. 594?), Med. 1266 ¹¹), Hipp. 866, Phoen. 127, Hec. 1089 ¹²), Troad. 241, Agam. 1128 ¹⁵), Oed. Col. 1492(2) ¹⁴,) Iph. Taur. 850 ¹⁵), Troad. 247 ¹⁸), Or. 1502, Bacch. 1031 ¹⁷), Med. 1256.¹³)

Quorum versuum varias formas ordinumque coniunctorum rationem qui integro iudicio con- sideraverit, non vereor, ne alii ac paeonico et dochmiaco generi attribuere velit; quod plu- ribus docere nihil paene videtur opus esse. conferantur tamen, quae infra(pag. XIX sq.) de versibus ex dochmiis et iambis trochaeisve compositis dicta sunt. nec sane alia earum for- marum ratio est, quas dehinc memorabimus.

Augentur enim hae formae aut paeonico pede praeposito aut dochmio subiecto, unde trimetri epidochmiaci duo genera nascuntur:

G-=S=—V—-V½—-—- E)—OV-—- ½—--S½- ½—-—- prioris generis formae frequentiores. exempla videas a. trimetri ab arsi incipientis: Bacch. 1001: xdν dvναρτον εςιναρᷣσ⁷σ Sει‿. ibid. 989= 1009,

311 1μάισοIomνιοσςέρμοQõoᷣX ν⁴e 2 d6 Gι x8r εν άεέ σ̈ G¶ Q◻⁴os. SU.S= S= FS ¹) versuum 900— 903= 946— 949 ratio metrica dubia est. v. 902 pro i codicis ad metrum cum antistropha exaequandum plerique editores d receperunt. licet addubitare. v. part. II pag. 10 sqqd. Hermannus commodiorem nimirum metri formam effecturus interiectione deleta et in antistropha verbis dwνdo eopov in dνακ⁴ Ʒεοσꝓνα mutatis tripodiam anapaesticam cum dimetro trochaico statuebat. adoptato Hermanni additamento υ post Gνα

v. 901 inserto, si ceterum mutationibus abstineatur, hoc metrum exsistat: —

— — O————— — — O— 2— O— nisi forte primus versus logaoedicus est(—+— Ofß—[-—). res dubia et obscura.— ²) e‿ιεέασ εαςs es vnvov(antistr.: oëdèe ο*πον εέέε Sõ— O=O.— ³) delvd, Byν εεεασε⁴ρν. rectius videtur hunc dimetrum cum

praecedenti monometro in unum versum coniungere:„iνναια ⁴. 5. 6.— ⁴) cum scriptura metrum dubium. in libro Rav. haec sunt: 2. παπασmο πw—ꝙ α²wοο. hinc verisimile fit fuisse sπmππνιπ ττοινπαιπαπ τπmπ?,X quod est paeon quartus cum dochmio.— 5) xε.‿α‿αάςσνμμμν Ʒοαœα ¶᷑„ r0εᷣνεα.— ⁶) v. part. III pag. 10 sq.—) v. part. II pag. 26.— ³) v. part. III pag. 16.— ⁹) part. III pag. 8.— ¹⁰) part. II pag. 27.— ¹¹) part. II pag. 21 sq.— ¹²) sic enim potissimum

versus illos dividendos putamus: alat d Ooxnc 1oyxogoοονƷέ̈ondoe—- O OON

uοπmνιmπιο‿⁴dοε dτoroν„wos. S8— possis tamen et sic:- OO-= OC=BGlISOSO==O==O-=O-.— ¹) v. part. III pag. 7.— ¹⁴) part. III pag. 10 sq.— ¹⁸) libri: sy 2ε.‿εαέοσο 0²⁶ν ντe doyνv. ad dimetrum dochmiacum explendum Kirchhoffius syc duplica- bat, Seidlerus maluerat: 2y G ᷣ˖ εα‿εοσς. at nulla mutatione opus.— ¹⁶) optimi enim libri: zον tie&cα᷑νε

réõxos, éwwene. Nauckius zis duplicare mavult.— ¹⁷) v. part. II pag. 27.— ¹³) part. II pag. 21 sq.