Druckschrift 
5 (1891)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

III

Trimeter dochmiacus aut ex dimetro et monometro compositus est aut contraria ratione ex monometro et dimetro; est quoque, ubi ex tribus potius monometris constare eum dixeris ita coniunctis, ut medius cum neutro artius cohaerere videatur. cf. Soph. Oed. Col. 1485= 1499: dxεον doνν eεrdoxouο es:Zeë, Gο φωνυ.= daœiuνν Ʒmο᷑mdooxeiν πανσιαοιπνν]men- 0ονο dισσσ, dak.(2+ 1). Ant. 1268= 1291: 59ves, dmeννανν εέμuσme odds œ☚ασαα dνsovliats. = ogdνοον εmπν ⁶έσρ νναυινι οονꝙ emνμμεσναρσιμον(1+ 2). Ai. 910= 954: ³μ εμα dras, otoc dο udν‿ν, dgaoxros Gilor.= a euwdnas ν εꝓρνροεε urlas dvic. (1+ 1+ 1). et ita quidem, ut alienis numeris circumdentur, trimetri dochmiaci, ut exempla afferamus, his locis reperiuntur.

Eum. 272 sqq.: XO. Aεᷣsαsydo 4id soτ εννινυάννοςοι 5οσπ 6εοεε ννος, dedroy ςας dςε πνπτι εέeCιά̈ηι †σςσαισ. sequuntur trimetri iambici Orestis. ibid. 146, Sept. 101, Soph. El. 1388, Thesmoph. 700, Bacch. 995, 1037, 1182, cett. versus autem fieri ex singulis trimetris ordinibus eiusdem ge- neris aut antecedentibus aut insequentibus his fortasse locis iudicaveris. Aesch. Choeph. 935 sqq.: Eοεe ⁴εeν ˙ρᷣαά HVoενανμ⁴dα ονκνρ Sαeοσν⁵ενο οαν 5²ε ˙ν ες dμον τιν⁴d'ναεςᷣανοωο κι.= 946 sqq. Sept. 173= 180, Suppl. 392 sq.= 402 sq., Eur. Orest. 147= 160, aliis.

Similiter eae sunt compositae, quas orreguéroove periodos nominare solent; quae ex qua- ternis, quinis, pluribus dochmiis constantes non modo ambitus magnitudine inter sese, sed etiam compositionis ratione differunt. quae quomodo dividendae quibusque ex monometris, dimetris, trimetris sint compositae, hoc rursus aut plane incertum multis locis aut perdifficile est cognitu. nam ne tradita quidem librorum scriptura, quamquam minime est neglegenda, ad res dubias diiudicandas satis ponderis habeat. tanta autem in inopia indiciorum peroppor- tune nonnunquam accidit, quod propria quadam et insigni singulorum ordinum formatione poetae ipsi quasi viam commonstraverunt. namque et geminis interdum dochmiis certoque parium numero periodos decurrere videmus et aequalitatem saepe quandam aut sententiarum aut verborum aut metricae formae animadvertimus et interpunctiones verborum non semel omnemque senten- tiarum nexum nec non personarum mutationes quasi duces nanciscimur. exstat interdum etiam similitudo quaedam aliorum versuum maximeque eorum, qui ex paeonibus et dochmiis compositi sunt; et quamquam eurhythmia illa, quam dicunt, viri docti nixi tantum abest, ut carminum rationem atque compositionem penitus ubique perspexerint, ut contra in gravissimos saepe errores deductos eos esse appareat, tamen si quis caute et considerate aequalia et similia membra examinaverit, interdum singulorum ordinum responsione et divisione haud dubie indicata diligentiae cum sobrietate coniunctae fructu non carebit. ¹)

¹) quae res exemplis aliquot illustrentur. velut Ach. 490 491, 494 495 multisque aliis locis dimetros dochmiacos statuere neglectis ceteris rationibus propter id ipsum vix dubitaveris, quod binis monometris paria dochmiorum constituuntur quasi æarc œrixo composita. quae res certius etiam ae firmius demonstrari videtur, ubi composita ex dochmiis et paeonibus membra ceteris admiscentur, velut

Aesch. Suppl. 736 sdq.: 1△νρ ⁴μνι εέe᷑έι τἀοςοο, ériμωμ SOSSS SSSS ³α⁴ εςρμμου ꝓρσpd ögedos el i ², SUSS SSSge Tcοοετιμ⁴σ‧ πἀα̈εο, deiεατ.1

accedit similitudo metricae formae, ut Herc. fur. 1046 sq.: 1*