— X—

id quod non minus in ceteris formis quam in his apparet, ab eiusmodi formis, quae nimis videbantur a primariis diversae esse, abhorrebant. itaque non amplius quattuor formarum exempla exstant. et quamquam maiorem earum partem iam part. II pag. 10—14 collegimus, tamen omnes, qui huc referendi sunt, locos hic iuvabit composuisse.

Ac frequentissima quidem, id quod opinione facile augureris, prima forma est:——S=. cuius apud Aeschylum decem fere exempla reperias, quamquam nonnulla eorum dubia. sunt autem haec. Suppl. 431: ππηmον μμμαααν.¹)— Sept. 239: rorαννιιο Qχααννασα.)— Prom. 572: xvxyerer, Aαν.¹)— Eum. 783= 813: ueεαα αlα.— Ag. 1156: 10 ydουοο vᷣνμυο = 1167: ꝛ0 0„ο τ νο.³)— ibid. 1158: Qννων εαάραρeέeνρο—½ 1169: 10 1 FrOπτνον ο.³)— dubitari etiam potest de versu Sept. 90. nam liber Mediceus quidem, cum ceteri omnes versus et antecedentes et subsequentes aut dochmiaci aut paeonici sint, haec eo loco habet: eurgeni et rötν dαν. quod si post αν verbum iambicae formae intercidisse iudicetur, dimeter dochmiacus exsistat, in quo haud scio an wτ⅛recte se habeat: eu οσαισνκν ενπι ππτοουνν Ʒϑ!᷑mάν ih. eadem fere est ratio versus eiusdem carminis 128, cuius infra mentionem faciemus.

Apud Sophoclem autem hos repperimus locos. Ant. 1340:&xνρꝙνQναεέμαιαιασναον.¹)— ibid. 1276: aακσηαη̈ν⁷ τον ⁴νταέιριμν εἀᷣον ⁹ 1299: Eraντα τπτιοπεέmνι εκα.— Oed. R. 1365: E—νo ααα καααꝓν.⁵)— fortasse etiam referendus huc est versus El. 1260: 1· dv dy deElay ye coον πε⁵ςςσνντο, quem iambicum trimetrum esse non posse strophae ratio docet.*) dubia autem admodum ratio est versus Oed. Reg. 657: Gν νςιμον ευση5ααάαεε ν), ubi G. Hermannus recte fortasse posuit Serνeν.

Iam vero apud Euripidem viginti fere exempla inveniuntur; inspicias hos locos. Med. 1290: 1i dνιμ οdν pvour“] d.— Hipp. 593: zd zourd vydo eꝓe.— ibid. 841:

rd⸗³αιννασ ταχοςεασν⁸*)— Hec. 715: dνερν τ τ dixc&gror;— ibid. 1033: 4 76x.ꝙνο, 10 1⁴.. ²) — ibid. 1075: 8αές; l τ⁴ανα.— ibid. 1083: 16 ᷑△mανm¶ðq✝mH˙⁵μν ρsαeĩE.— Herc. fur. 83: lεέοναεν 6xAuτν τ⁸ες.¹⁰)— ibid. 901:„æοαν ⁵‿ς˙ ᷣαάσςνι. 1¹)— ibid. 907: z⁴οαασν μα ταοεααςιον ας.— Andr. 853: räreo u εmaxiv.— ibid. 856: 2ε μν ⁶ειια μεκε τι] dxe οισακηενισασα— Ion. 1453: 10 uα, εν.— ibid. 1476: Erοαπκι οσσν ναἀοα..— Or. 337: döμονςα ειααιτοοων— Phoen. 183: εραανυν τε σϑέ.— Rhes. 714: νυφςαφoo&ν πmννναα.²)— dubia magis est ratio horum versuum: Hipp. 852: 70 11 1α, ‿500v.— Andr. 835: dedorναωεν τοσισν³)—

Troadd. 1227: 5 μα¶mIõoæ–M,.— El. 1151: 1 νν˙εꝙοιοοντεςσꝑ.— Or. 1418: 0ονε J* d*νos d²νov.— ibid. 1482: dννα⁴,‿ ννναᷣαε.— Phoen. 331: dvsee eεν Eiρs.— Iph. Taur. 647: 1 veœνid. ¹¹)— Hel. 666: Sαeνν⁵αοοωναν»εxνd. ¹⁴)— Phoen. 147: eG,1dery vecνένeς. ⁴)

Altera est forma, quae ab initio xοοeν νιο admittit. quae quamquam rarior est quam prima, tamen et ipsa satis frequenter occurrit. videas Oed. Reg. 1360: vö'ν ϑν d⁹ 4σ

¹) antistr. 6αμ⁵αν Ʒν— ²) str. dl dν νον— ³) quamquam hos quidem versus aliter fortasse quispiam metiatur.— ¹) str. dοσμμε] πον ᷑ αõαο.— ³) str. Erο τκαά 5ε.— ³) de quo loco cf. part. II pag. 12.—) antistr. äAân&eν αoν μένυνν— ³) str. a³‿αeνο ⁴αοο⸗— ⁴) recte hoc loco dochmium requiri Dindorfius videbat; quem ad restituendum Aidc si scribas(pro 44dæv), alia mutatione nulla videtur opus esse.— ¹⁰) ant. nοrνα dο fiza.— 1¹) an forte hoc loco diphthongus ante sequentem vocalem corripienda est?— ¹²) str. ziνι ‿πωοοειεασν; vide adnotat. ¹²)— ¹) str. 2εππντιμαον μἀ οο.— ¹*) ubi„xvics trium sylla- barum potest esse.