— V—

(l. 1. pag. 52 sqq.) multo maiorem exemplorum copiam affert, quos versus exceptis duobus (Hippol. 1273, Hel. 694) omnes aliter metiendos esse censemus.

Laus est propria Seidleri ab ipso Hermanno plurimi aestimata cognovisse etiam ultimam dochmii longam solvi posse. quo facto ex octo formis, quas supra enumeravimus, totidem novae gignuntur:

Ss SS= 9;=SS=SE 10; 8=—=—= 11;—+½— E 12;

SSs=SS=l;S ⁸SS 14; Vsese8-A8 15;—- GG= ² 16. opus non est demonstrare hac quoque re dochmium i. e. monometrum paeonicum cum anacrusi

.. similem prorsus esse monometri anacrusi carentis:—. sed haec etiam latius patet

O——— similitudo. errat enim in eo vir doctissimus, quod ex re ipsa liquere dicit eum dochmium, qui systema claudat, solutionis illius esse expertem(l. l. pag. 57). quae lex in eum tantum- modo dochmium valet, qui cum periodo omnem simul stropham claudit. quae res quamquam ad systemata formanda pertinet, tamen e re videtur hoc eam loco pertractare. quam ad illustrandam loci eiusmodi, ubi syllaba ultima dochmii soluta alter dochmius sequatur, haud satis videntur idonei esse, cum occurrere plerumque ita quis possit, ut numerum conti- nuari dicat, nec fere unquam interrumpi numerum pro certo demonstrari queat. nec plus probare ii loci videntur, ubi dochmium paeonici ordines subsequantur, cum ne in iis quidem rhythmus interrumpatur necesse sit. quorum versuum haud ita exiguus afferri potest numerus. inspicias hos locos. Aesch. Prom. 578: zı πQ Q ᷣ% KoövieſaA* ι mνπQͤj*⁴αο ε&νεᷣενενα euοσν dμαε⁵ονασαασν 8ν ⁴νσναις,;= 596. Soph. El. 1246: dνεέςεον εραιέαε ou ore eraluανον, 05:6 Trore Aσωμμιμνοω qdmνμέιμεοο έ 1266. Eur. Alc. 398: 1de vdo 1e S16.ραααόν x πααραασναονονα πεοααs. Eur. Herc. fur. 758: dρ.ανσα 1νον obοœσνέν μάνα⁴ανν ναάεαα 5 dον d Gϑeμινουσιν ϑεο ⁹ 745. cf. etiam Sept. 521, Bacch. 1018 sq., Or. 1501, cett.— at enim cum ne tales quidem loci desint, ubi numeros prorsus alieni generis post dochmium soluta ultima longa sequentes videamus, dubitari profecto nequit, quin ne interrupta quidem numeri continuitate illa libertate poetae plane abstinuerint. Soph. Oed. R. 1330: 6 αα dæd 1ενν εμα α ⁸εα π εσα. αe ν αντéνενο νν ⁴νιςι, dad⁴ Sy adοαν.= 1350. Eur. Or. 1468: xvνοο ε †ρ ορσννσέ†ερεν 8 xoμαας daxtuloue dioν Oosoras. Eur. Phoen. 1513: 1R³ ea uvegd; rd⁵αν ος εεεεεα. Eur. Phoen. 1533: 076 ν1⁊6, Gòν ανα μεινεοων, dρμααα ν e(ςαοων σάσοων υνμάμααα.