— 44—

THüUCVYDID. I. 22. 6001 s BouXCovTai τν PvOμεναουνυ τ σρσες uowslv, nal 7ν εεμ‿μ ‿ναν τυοστσ α, ward 75 Au⁴eᷣννκναέιν, T010ον ν 5!u- Toν μν m‿αασα⁴ρασαιo‿mσμοινν ⁶ισεσασαι, εένμι uOοεν αετd, äguoοντσα i. e. eos autem, qui voluerint cum praeterita accurate perspicere, tum eliam — ea(Sc. accurate perspicere), quae humanis ralionibus similia ejusmodi rebus futura sint, eos, inquam, historiam meam ulilem judicare, satis erit. In quibus apparet, verba 6σ ,we⁹³˙o Hhgovra nil esse nisi periphrasin Accusativi, cum verbo givsiv, ad quod accusativus subjecti, quod dicunt, desideratur, conjungendi. Plura exempla evolvere in praesentia non possum: at ex al- latis tamen mihi certum est, in Isocratis loco, qualem vulgata lectio exhi- bet, omnia sana esse, Corajum autem, quae plana erant et facilia, corrupis- se, et Urbinatis vitium a Bekkero cmendandum potius, quam propagandum fuisse. Attamen non infitiabor, ante hos aliquos annos, cum, nullis allatis exemplis, Coraji mutationem reprehendens, vulgatae patrocinium vel contra codicem Urbinatem suscipere conarer, virum insigni doctrina clarissimum ad me de hoc loco ita perscripsisse:„Coray dit que c'est un solécisme. „Le Cod. confirme la conjecture: c'est singulier! Soyez sür, que Coray „a pensC au méême expédient que vous! II vaudrait donc la peine de dé- „montrer plus amplement la justesse de votre défense, si toute fois vous „croyez avoir raison. Pour cela vous devriez alléguer d'autres exemples, „et des exemples frappans.“ Quod vero tum jure a me postulabat Vir amicissimus, id me nunc praestitisse spero; nec dubito quin haec benevole,

ut fere solet, perlegens, jam ad meam sententiam accedat.

r95 AXXSXOds— Cod. Urb. habet ρο τν̈ι ̈X jvas, quod

merito, quippe haud dubie a munu glossatoris profectum, non recepit