— 32—

„Donen"; sondern durch seine Ansprüche auf das Geld muss er befürchten, „dass er sich den Schein aufladet, als strebe er nach fremdem Gute, xενν „To5 dokstr.“ Mire dictum profecto! Verum enim vero sane perquam cer- tat juvenis ille de duabus rebus, quas tanquam honas et optabiles tueri at- que sibi servare studet, altera magna pecunia, altera existimatione sua, et quidem existimatione, quae in eo cernitur, ne alicna videatur injuste concu- piscere, i. e. 700 Mh douern Adincog Tνν ‿λ.αμαοωυν ενπμιαιυννεεν. Duplex igi- tur est periculum, cum pecuniae, tum existimationis amittendae: de existima- tione deinde addit d yνo τπεκραν mπαν⁴σαꝛ 02πμο³ηι⁴εαρ—„quam ego plurimi fao- cio.“ Denique verbis 705) donsiy mox opponuntur el dο öatnu, sc.„pe- „riclitor de ea existimatione, quae in eo est, ne videar... at si visus „fuero...“ Verum Optimus SrRANG verba kiv⁶vOl εν ινοε ita intellexit, quasi sint„propter aliquid in periculo esse“*; at omnia alia eum docebit SrALILBAUMN. ad Plal. Gorg. p. 521 D. Nec quidquam juvat, quod de praepositionibus regi et orég docuerunt BnEMI. ad Demosth. Olynth. I. cap. II.§ 2 et BonxEMANN. ad Xenoph. Cyropaed. III. 3. 44, xeoοi sequente Genitivo significare propter: scilicet hoc ita verum est, id quod ex utrius- que Viri explicatione patet, ut propler signiſicet rationem, idemque sit at- que respeclu habilo sive ralione habila, neque vero causam, qua aliquid effectum sit. Nostro igitur loco non id dicitur, pecuniam et existimationem ef- fecisse, ut juvenis ille in periculo versetur, sed ipse pécuniae et existimationis suae ratione, i. e. quod ad utramque rem attineat, se hac lite in periculo versa- ri declarat. Ad quam ingentem, quae inter ralionem et causam interest, diffe- rentiam STRANGIUDI h. I. non bene attendisse arbitror. Itaque ego, si mea sive

laus sive reprehensio Im. Bekkerum attingere posset, laudarem utique, quod

vocem HMi non rejecerit, at reprehenderem, quod eandem uncis incluserit.