toriam constituunt. Hanc itaque Oöwtv dici potuisse Xslav, non esse pu- taverim quod dubitemus. Accidit, ut, quae sequuntur, hanc meam senten- tiam confirmare videantur: explicat enim Isocrates ipse, quid per Goudw in- telligi voluerit, Ocv»e Iuavyy et 76 μα. ιαμ△:„novi, inquit, naturam meam „ad agendum debiliorem esse et molliorem quam deceat, ad orationem elo- „quendam eandem neque cultam politamve esse, neque penitus idoneam; „licet enim in omnibus rebus verum invenire optime possim, attamen de iis „pro concione dicere minime possum, quod vox mihi et audacia desunt.“ Salvis itaque Virorum Doctorum melioribus judiciis equidem adhuc librorum

mss. lectionem oðure Xeiay retinuerim.

8ITSIv S Tegl T65 7 00710v Z“9 AXXG6TG TOAAXGv rag- 6ia Ar c α⅞. T. M.— Locus ab editoribus varie tentatus. Scili- cet ad unum omnes in voce agsjic, quo nempe loco posita est, difficul- tatem sibi deprehendere visi sunt. Ut nos hic scripsimus, ita habent libri mss. et veteres editiones omnes, praeter unum LANGrr codicem ms., in quo raßßygia ante o*⁵‿.*⁵λἀἀ ponitur. Worrro praecunte plurimi post eum, ex- ceptis nominatim H. SrEpHANO, GoILL. BarrIE, GuiLL. LAXGIO, qui nihil mutare ausi sunt, vocem e contextu delerunt, quod et idem nuperrime pro- bavit Gusr. Ep. BExSELER in Eæcursu ad calcem Areopagilici sui(Lipsiae 1832. 8.) p. 414, I. BEkkEnos eandem uncis inclusit, AueEnrus et ConArcs ex sua conjectura ediderunt elrενν νεᷣ παιeςρ iaR 729 α. 7. X. Haec de hujus loci historia critica externa. Videamus de sensu, quem sensum praebeat co- dicum mss. lectio. Et primum quidem parum refert, utrum legamus οαλ ‿2c:» raε* εαQνh vνν c an varietate Langiana ra. rOXX. Avᷣν. At ex

hac tamen ipsa varietate nunc primum aliquid lucis mihi affulsit: nimirum jam