12²
5,1 Et simplicia partim nativa sunt st. Et simplicia Verba p. n. s.
8,,6 dederit occasionem nobis st. dederit occasionem nobis ali quam. multa potueruntst. multa e x his poterunt. 11, ut hiems, ut estas, ut autumpni tempora(abbr.) st. ut hiems, ver, aestas, auctumnus: aut anni tempora. 14,1, et quonam loco st. ecquonam modo, ecquonam loco.
15,, vocis et gestus st. vocis, vultus et gestus.(quam causa diligenter fere st. quam causa fert, diligenter).
23,, quemadmodum quisque generatus, quemadmodum institutus st. quemadmodum quisque generatus, quem- admodum educatus, quemadmodum institutus.
24,, quasi cum honestate coniuncta st. quasi quodammodo cum honestate coniuncta.
25„1 quis tam unquam expetivit, quam— dedecus st. quis tam unquam expetat, quam— dedecus fugiat.
27„„ ad augendum exemplorum st. ad augendum habeat exemplorum.
28„„ eius quidem generis est equitas st. eius quidem generis finis est aequitas. 29,1,2 diffinitione atque informatione st. definitione atque descriptione aut informatione. tertius aequi et veri et humani st. tertius aequi et recti et humani. 30,10, contentionem ex arguendo st. contentionem habent ex arguendo. dos Dopuli enim dolor st. populi enim Romani dolor. 31,16s Plura significantur propter verbi st. plura significantur scripto propter verbi. 32,11z vitationeque incommodi st. vitationeque alicuius incommodi(§,0; 306,1 25) 33,11, quasi impressa vestigia st. quasi impressa facti vestigia. 36,126 ad finem periculi st. ad finem aliquem periculi(8,%; 32,113).
38,132 defendet ipse tam rem st. duamdue defendet ipse, eam rem. 40,1z vel ut oratorem, late expromere st. vel ut oratorem decet, late expromere.
11° utilibus honestis st. utilibus inutilibus honestis.
Dazu kommt noch, abgesehen von den bereits erwähnten Auslaszungen der beiden gröszeren, Stücke.
d) die Auslaszung einiger Zeilen, nämlich 13,,, nach dem Wort explicatio von quae sumpta bis dilucide est vor plane, und 13,,, nach aperta von ponemus bis non vor habebimus.
Dasz 2,, quid par nicht fehlen darf, beweisen die Parallelstellen z. B. Top. 4,25 oder de or. II 40,112 u. a. zur Genüge. Aber auch die früher von Schütz und Orelli vertheidigte Auslaszung
3, communia und et, sodasz nur gelesen Würde nonnumquam etiam praetermittamus non necessaria, ist nicht zu billigen, wie gleichfalls aus der Paralellstelle, Or. 15, 4 hervorgeht, wo auch von der Notwendigkeit einer sorgfältigen kritischen Sichtung der oratorischen Beweise die Rede ist, denn interdum ex illis locis(den sedes argumentorum) aut levia quaedam aut causis aliena aut non utilia gignuntur. Was in Orator mit causis aliena bezeichnet ist, heiszt an unserer Stelle communia, Beweise, die zu allgemeiner Natur sind und daher für den concreten Fall nichts erhebliches beizubringen vermögen. Ebenso entspricht das non utilia im Orator dem non necessaria in den part. or., Beweise, die ohne Schaden ebensogut wegge- laszen werden können, also weil sie nicht fö rderlich sind, auch für nicht erforderlich gehalten werden müszen.
4,11 fehlt aliquam zwar auch im Parisinus und ist deshalb von Kayser als unecht bezeichnet worden; aber nicht nur die Wortstellung(nobis würde ohne aliquam seinen Platz sicher nicht


