Druckschrift 
2 (1843) {Sive De vetere Medorum regno
Entstehung
Einzelbild herunterladen

21

satrapiam(Aethiopiam Asiaticam) et- Medicam collocentur, in desertis habitasse videri quae sunt inter Mediam et Gedrosiam. Divarum autem cultui desertarum regionum incolas maxime deditos fnisse, ex libro Vendidad apparere. Nomine Vadkereta idem ille docet significari deformatam terram, ergo desertam, aridam. Octavam incoluerunt Fehrkäna i. e. Gurkän, Djordjan apud Arabes, Hyrcaniam apud Graecos appellatam. Ad nomen Zendicum proxime accedunt Barcanii apud Steph. Byz. et Curt. III, 2 ¹), et Ctes.(ap. Phot.) p. 36. Nona provincia Haraq aiti est sive Arachosia, terra Arachotorum, cujus meminerunt Arrian. III, 23. Strab. XV, 249 Dionys. Perieg- V. 1096. Plin. VI, 23. Terra nomen habet ab Arachoto fluvio, qui respondet Sanscritae voci Sarawati. Idem populus significatur in inscriptione Persepolitana nomine araqatis ²). Sequitur decimo. loco Haétumat ³), quae nomen accepit a fluvio Itomand-rud in provincia Sedjestan(cujus mentio facta libro Bundehesch p. 95), qui idem est atque Erurειαμκν˙ os apud Arrian. IV, 6, unde populus Ar&ε⁴α 5Oεν in provincia Ariana(apud Ptol.), Plinius VI, 25 Arachosiam praefluere dicit amnem Erymanthum, gujus Curt. VIII, 9. 10 fecit mentionem. Hodie nomen scribitur Hilmend vel Hirmend vel Hendmand, permutatis literis 1 et r. Amnis longo cursu delabitur in Ariam paludem sive lacum, qui Zendico sermone dicitur Zarayo, Pehlvico ZaréCh. Quem qui accolebant, Zarangae sive Drangae dicebantur), sive drhanghaâ, ut est in inscriptione Persepolitana). Iidem sunt habendi Zariaspae apud Plin. VI, 23 vel Ariaspae), item Evergetae apud Plin. I. c., quod nomen Ariaspis a Cyro datum esse traditur ²). Hanc excipit undecima provincia Ragaea, Rhagae 8) vel Rhagiana vel. Pa*ον⁵), quae est Mediae longe fertilissima regio. Idem fere tractus in inscriptione Persep. significatur nomine qwan i. e. XGœwa« ap. Ptol., Xaον ap. Steph. Byz. et Ctes. ap. Diod. II, 13 ¹⁰). Sequitur duodecima Tckekre, de qua nihil compertum habetur. Tertia decima commemoratur Ver vel potius Tara, Farena, ubi ipse Dschemschid sedem suam statuit. Quae terra ubi quaerenda sit, adhuc in incerto est. Nec quidquam ea de re qui nuper res Zendicas perscrutati sunt, in medium protulerunt.

Rhodius ¹1¹) multum in eo laboravit ut Varenam Persidem, Vara, Persepolin esse probaret, argumentis ab ipsa similitudine nominum petitis, quum Anquetilus) et Hölty 15) Agbatana sive eam regionem cui nunc Hamadan nomen est, intelligi mallent. Hammerus ¹⁴) contra fidenter asseveravit Varenam esse eandem atque Var-Djemgerd(i. e. urbem regis Dschem), positam(ut est in libro Bundehesch p. 110) in convallibus montis Damaghan, qui est in

ᷓ́-ʒ

¹) Burnouf Vacna p. LX.) Lassen I. c. p. 112. 3) Burn. I. c. p. XCIII. sqq.

¹) Her. Ii, 93; VII, 67. Strab. X, 10 XV, 2. 9 5) Lassen I. c. p. 97.

6) i. e. equites kaeum accolentes: Zarayo(lacus)-acpa(equus vel eanes). K ) Arrian. Exp. Al. III, 27. Di0d. XVII, 81. 4

8) Strab. XI, 13, p. 453. Diod. XIX, 44. 9) Tob. 1, 14. 1⁰) of. Lassen. I. c. P.s 115 sq. 11) die heil. Sage des Zendv. p. 80 sqq.) Zendav. II, 307. Kleux. 5

13) Dsjemschid, Feridun, Gustasp, Zoroaster, p. 52 sq.

) Wiener Jahrb. IX, 27, sqd. cf. Halling, Gesch. d. Skyth. 7I1Iso.