35

544 infra in capite de 4eε‿˙ερσςσ etc. nobis disputandum sit, et ibi non quaeratur, quo in loco Arete regina vulgo sederit, sed ubi Penelope somno experrecta cum ancillis lamentata sit, quum 5, 59 nil traditum sit, nisi Calypso nympham prope focum aliquem texuisse, jam explo- remus, num quae causa in verbis sexti libri lateat, quae Vossium impulerit, ut Areten et Alcinoum hic alio in loco collocaret, atque libro 7m"o. Nam hoc libro eos in virorum oeco ver- sari res ipsa docet, etsi certus oeci locus sellis eorum tribui non possit, neque ipse Vossius de re 7o libro tradita aliud judicium fecisse videtur, quum verba editionis principis supra dilatatis literis notata hoc ipsum, credo, eximant„nisi forte convivas domum suam vocavit vel hospites epulis accepit.“— Jam hoc mihi sumo, ut verisimile ducam Alcinoum eo ipso loco con- vivari libro 70, quo Nausicaa filia ejus dixerat(lib. 6⁰i v. 309) eum olvorord ovra visum iri ab Ulixe aedes regias intrante, nisi gravissima ipsius poetae verba obstant. At, inquis, ipse poeta utramque rem distinguit. Quum enim lib. 6i v. 310 Nausicaa Ulixi imperasset,

„rO(patrem) Mοασασραάκ̈ ⁴σ⁴ενοσ υ ν ος πεονι νουναασι νεοαmς

SdATewν„μεεεομςε et his verbis significasset, fore ut Alcinoi sella intranti propior, Aretes remotior esset, libr. 7mi, v. 53 Minerva personata ita:

64πιQνάαmvοισν‿πηοεοσ*τπι ναεα εν εμεν⁴α•ροοοσι Sed jam veteres interpretes(scholia B. P. Q. T. Vulg. Eust.) recte difficultatem solvunt „xixiεᷣσα ννν derl 105 xersνοεια. od⁴„do aœra*νννεο α ũνμα Vulg.“ Atque ipse Vossius Graecum verbum vertit„suche auf.“ Gravius est alterum argumentum, quo quis pro Vossiana ratione uti possit. Utroque loco 6 libri, quo Vossius Areten et, cujus par sit causa, Alcinoum maritum in mulierum oeco sedentes cogitatione depingit, praeter reginam purpureas lanas nentem etiam ancillae commemorantur. Atqui ceteris in locis regina, ubi erd dεαεννσι sedet,— hoc dubitari non potest— fere in mulierum oeco sedet. Ita 17, 493 Penelope uer' d&o dοαεννσάν εsπσʒ, de qua v. 505. 506 ita:

7) 4„ dον ς sdyοοeve uerd dεαμιρρρσι νναeεt»,

lrεν Saldu i. e. in mulierum oeco. Ita VI, 323:

Aoyeiy'ν Eiy uer' do dνυρνρνσά ρexeέιν

orο α ἀe½α2οςσι mOƷ((ᷣdra Sya eleuer cf. 321 α⁴de☛⁴⁵⁴; ita XXII, 449 dναμρρρ εεινι⁶ςσα coll. 440 eεν§⁶⁶.α⁴ου. Ita 4,718 Penelope en' oudoũ oeci mulierum(cf. v. 680 vœrν 06oũ cum 715. 718) sedet

0OkurO'o§³ωνυοσμμεμνν. ε¹ d dαρναάα αμιeυοσεον

Irœασφ☚α α. z. 1. Item ea, quibus 16, 336 praeco Penelopen 2⁴οmνασα μεd dεα⁵—otv alloquitur, in mulierum oeco dicta esse rerum contextu demonstratur neque inepte verba 8, 433 AOyrh de derd duενοιν einsy x.. 4. ad mulierum oecum referentur. Itaque eandem illam ancillarum mentionem utroque 6t libri loco Vossium permovisse puto, ut Areten et, qui cum ea esset, Alcinoum in mulierum oeco versari statueret. Vide tamen, ne contrarium poetae verbis comprobetur.— 6, 52 Arete non Merα dνuαρνσ, sed Gυσν ⁷ςνα2οιασι ᷣνναι: erat i. e. domina cum pedisequis prope focum sedebat in oeci virorum recessu, ubi etiam Helenam 4, 121 sqq. cum tribus pedisequis inter epulas nuptiales(cf. commentationem meam de„aνμααπαα Menelai p. 17 extrem.) fuisse verisimile est. Locis supra allatis, ubi Penelope, Helena, Andromache uerd dαενσ versari

dicuntur, matres familias inter ancillas opus facientes describuntur aut certe ea, quae traduntur, 6