Quo loco sel- lae patris et matris famili- as, 9Oꝑ&6v, aliorum collo- catae fuerint?

34

eig ν αααον πφ eακενᷣραα ννα τ dα ενεeο. x. 1., quod iisdem fere verbis repetit Eustath. ad eundem versum p. 1921, 47. Jam in capite proximo superiore quaestionem nunc nobis propositam degustavimus. Ex

libro 7me enim v. 139 sqq. attulimus, quibus Alcinoum regem Aretenque reginam in Phaeacum convivio sedes a limine januae principalis satis remotas habuisse apparuit. Praeterea Ulixes, qui statim, postquam supplex Aretes genua amplexus est, v. 153 er ε&οναο εν zονεσ¶ ταας mul consedit, prope focum sedens haud multum a reginae sella abesse et paulo post v. 169 ab Alcinoo jussus ad propinquam cjus sellam redire videbatur. Sed certa haec minime sunt. Quare perquam mirum esse judicaveris, quod ad eundem sellarum regis reginae- que locum demonstrandum verbis non utar libri 6 i, v. 52, ubi Arete quidem sedisse dicitur en' Soxdο σeνσ μμ⁵οισι»υαεt,

Adxεατα ⁶σιν ςιι⁶ορꝓρσνοσα, vel(ut p. 13, v. 27) verss. 305 sqq., ubi mater Jowœw en' sox½⁴οσ εν*τμμαοσ αάſ,

dæœτια σαιουυισν ‿μιμοσμοαα ϑeσ‿νμα 10εοσσαι,

ziovt veεμιμε JH εναα dsε οd&lxαi Ʒινσοεꝓ.

„˙α /ϑ πσαας̈ εμο ωνοο πω᷑łu lUökdera αpef ³).

1. 5 ε olοπαοπαειι ε⁴φασνμιεμνοο ς νααo d9.

At utrumque locum 6⁰ libri Vossius ed. principis p. 426, 5(coll. de 6, 305. 307 ed. stereot. I. I. ad E) ad mulierum, non ad virorum oecum refert. Editionis principis repetitae verba l. I. haec sunt„Wie Kalypso(V, 59) schützte sich die Königin vor der Kälte des Herbstes durch ein Neanhee Alhinoos saſs geoöhnlich, wenn er Keine Gesellschaft hatte, im Weiber- gemach(v. 308), vielleicht weil bei den Phäaken die Sitten nicht so strenge waren.“ In edit. stereot. ad hanc rem, de qua agitur, attinent haec„Auch er(der Arbeitssaal der Königin) hatte Säulen: VI, 307, einen Herd: VI, 305, und einen Rauchgfang 19, 544. Quum autem de 19,

³) Hanc lectionem defendo, olim vulgatam, a Wolfio, ni fallor, propter Harlejani codicis lectionem avyn(sic) mutatam in auyf. Sed aurf jam Eustath. 1564, 26 cum altera lectione affert(zorl ενderae auꝓf aur⸗). Idem auvr, egregius codex Vindobon. 56 praebet. Tamen ob codicum auctoritatem pronomen tertiae personae nomini sub- stantivo non praeferrem, quum optimo codici Harlejano etiam sch. Q. et scholium breve et codex Vratislaviensis, par⸗ vae quidem fidei liber, assentiantur. Sed ipsa interpretatio zοπινινα α ν ꝓ eiνεᷣνια πτeεεεα xr avy 7. durl rod repdridora V. mihi quidem displicet. Insulae, quae promontoriis et anfractibus mare quasi amplectan- tur, in mari prostratae tanquam acclinare se ad mare recte dicuntur(4, 608), sella ad foci lumen acclinata minus facile intelligitur. Quod Ernestius in nota critica ad 6, 308 profitetur, se vocis τ„ροσνακ⁴⁴⁵ενκ ναα usum„de qualibet vicinia« ad Callimachum demonstrare, id nunc, quum commentarios illos pervolutare nequeam, non magis probo quam Dammii sententiam in v. αοσαηαερρςινα»Ceterum et hoc verbum oppositionem januae, vel situm ad aliquem locum, denotat« amplectar, nisi idoneis veterum scriptorum verbis hane vocis significationem confirmatam videro. Aurs vero si Homero vindicamus, verba nullam mea sententia habent difficultatem.„O9 ν xortutndera aur; sella acclinata est ei i. e. matri, sellae matris« item dictum est atque nostrum: Dieſs Haus stöſst auf den oder jenen Nachbar i. e. domum hujus vel illius vicini contingit. Inveniuntur autem saepe talia cogitationis in breve coactae exempla, ubi aut in rei cujusdam circumlocutione et descriptione vel in altero periodi membro ad prius quoddam relato a Graecis sola tota res, a nobis pars et totum usurpatur— aut in altero comparationis membro a Graecis solus homo, cujus est res compa- rata, a nobis iterum ipsum tertium comparationis cum bomine, cujus est, nominatur. E priore genere affero Iliad. IV, 105, Eᷣ⁴εοι aipos 16⁸0 pro roν νιέις τ1 εᷣον aips vel Xenophont. Anab. III, 5, 9 ³ dmodapsera Hv zyra pro d„ dεᷣρᷣνατι³α pv⸗νεea, ex altero genere u6uα Tagirsdοσινν 0⁷⁴α XVII, 51; 6 o*‿α voẽαma Inr'edoxsiy 2, 121; Herod. II, 134 xραeακα⁴ᷣa 2Adοσ τν zar gòg.