33
17, 413 ad mendicandum surrexisset, necesse est, qui dextram in partem circuitum con- ficere vellet, eum a sinistra ipsius januae principalis parte incepisse. Atqui etiam proci ad arcus certamen tentandum&mπιι⁴ιέέα doενκμοοι τον ᷑ό⁴ον 5εων ε αο olνoxosdet aggredi jubentur, immo revera Leodes rοοτοο ad hoc certamen νεοστσασαο
7— 7 6 ꝓm.α ˙υοοστε oνᷣ παο νοιν οχα α‿οeν 7
ite auxolrcros alel
cf. 21, 141. 142. 144— 146(apud Vossium ed. stereot. ad— 21, 142). Itaque si pincernae eadem via emetienda erat, et ipse a januae principalis parte sinistra initium infundendi faciebat. Quos locos praeterea adjecit(ed. stereot. I. I. 22, 333. 341), demonstrant Phemium, qui stabat dy ν π☚⁴ο ⁶σοσιον 333, eundem deposuisse citharam 341 ueooννουςισσmχν τ⁶ε 10 οeρο doyvooilov.
Neque profecto ea verba a Vossii ratione abhorrent, quippe qui in aedium imagine crateram ad litteram d proxime priorem oeci parietem in angulo, qui introeuntibus sinistrorsus patet, collo- caverit, ut ea esset uu½otrdn neve nimis abesset ab 6 ⁴ο⁹, quam a sinistro oeci latere in littera s aperuit.— Sed haec speciosa sunt, non vera. Quivis enim videt, et Ulixem mendicum et pincernam negotia sua dextram in partem perficere potuisse, quamquam a locis maxime inter se diversis incepissent. Crateram autem et 6οσοσσινσσνν ne ad priorem parietem in sinistrum angulum neve ad sinistrum oeci parietem transferamus, quum Homeri ipsius auctoritas, tum veterum interpretum diserta verba vetant. Crateram uuzοετdeτm collocatam fuisse, proxime uον, i. e. si poeta de oeco virorum loquitur, recessum illum, per quem ad mulierum oecum transeunt, ex verbis supra allatis 21, 145. 146 apparet. Ad hoc, qui 9 ο%οννιον munere inter procos fungebatur, cuique honorificum, credo, prope crateram locum concesserant, ejus sedes sine dubio simili loco erat, atque Ulixis sedes, cui Alcinoi filius Laodamas, qui proxime patrem sedebat, honoris causa loco cessit 7, 169 sqq. Alcinoi autem ipsius sedem prope focum in re- cessu illo vel promixe recessum fuisse jam ex ejusdem libri v. 139 sqq. verisimillimum fit, ubi Ulixes per oecum et convivas usque ad eum locum, quo Alcinous Areteque sedebant, non visus pervenisse dicitur cf. versus 153. 160. 169, e quibus focum non valde remotum fuisse ab Aretes Alcinoique sedibus fortasse conjicias. Plura hac de re infra disputabimus. Etiam gravior his argumentis alter locus est, quem a Vossio in suam rem versum esse vidimus, 22, 333. 341. Quod enim inde efficitur 6009 iOy haud procul a cratera fuisse, tantum abest, ut Vossianam rationem confirmet, ut meam maxime adjuvet. Ubinam, quaeso, Phemium l. 1. 330 sqd. ver- sari putabimus, Postquam v. 270 1⁴eυνσππυηνοεςσ 63) ve xε νοαe uyd O0o Luxdde(i. e. 2s 10„ 2„6 τε ν 101(, 0ο dν⁴εσνο⁶, 61g! Seye, nOde ⁴τ⁶ουν των τοσνeον τόν rεννο riς&lραο schol. Q. apud Dindorfium)? Licet v. 272 sqq. proci rursus impetum fecerint, et facile concedas, procos inter novissimam illam caedem, quam Ulixes ejusque comites fecerint, fuisse per oseum dispersos, tamen aptior locus inveniri non poterit, quo timidus homo confugerit, quam uuν⁶ ille a limine oeci, ubi Ulixes steterat, quam remotissimus. Adde, quod 0⁰ισ% optime in ea oeci parte collocabitur, ad quam quominus accederent proci minime poterant impediri. Alioquin consilium, quale Ageleos v. 131 cum ceteris communicat, ne capere quidem Potuerunt. Postremo profero diserta antiquorum interpretum verba, quĩ ad ꝙ, 142 598„ 26*0 oivoxosdet (vid. schol. Vulg. et Eustathium) adjiciunt:: 210y6» S011»&lG ℳ0„rog e9 10„ dνονα ε dε&& ²09t r ariO, ad v. 146 Aννοᷣεααοσσ:&νταοo. De 3α‿οουον autem nunc„Auidem sufficiat schol. Vulg. ad v. 126 6 9 30y:&ꝓν τ oν okxou Srxνταεν τιπτν 9 ⁴α*ν deννπςσ