31

Oi launrhoeg, rourért d duρααυν zεοσσ, d» olg derldeerci al Aaνιρνα⁴des irr. Infimae Galeni interpretationes ddοσν et 10 vog„taedas(Kienfackeln) et lucernas(Lampen)“ esse qubitari non potest. Reliqua igitur est, quum ceteras glossas ab Homeri descriptione supra proposita alienas esse quilibet intelligat, sola media explanatio, quam dilatatis literis notavimus. Depingit ea„vas igni recipiendo, quo maxime ad illustrandum, interdum(v. Od. 19, 63) ad calefaciendum quoque utebantur.“ Hanc de Homericis 4νασαηmοσι sentem- tiam confirmant Homeri ipsius interpretes. Quae enim habet Eustathius p. 1848, 24. 10160„ d⁸ Sri auνπijoς Teyel, dg»dy o dyοoriro! Tuxelag qaν, d—, απες(i. e. taedae Kienspäne) vsluev ετα dοοσmσον d darovrch, ¹ Sula EnOd di 16 eτππν ⁷ zl deι½νρρσ dzεe(eadem vasa v. 30 xεεατενμςναᷣαχ nominat), etiam veteres interpretes comprobant. Eustath. I. I. v. 32 0 d nalao?*u Odrο φαν dαuναmQ᷑*οεςσ, dα μέιειαι ,) LvrO6ποςκς,&&, 60„* αοσ. cf. scholia B., Q., Vulg. ad, 307. De loco luuαmπετιοοαηeν nil habeo, quod adjiciam. Tres illos foculos apte per oecum virorum distributos fuisse patet neque quisquam prudens verbis Hesy- chii AcναmOηνO+-— Soxdo, c 7o Srιον½ ½ν ⁴ς 1ν να ν, eig 10 οœεονν ⁴τοαν⁹, yod*l* dα ita abutetur, ut in ipso medio occo(in centro) foculos fuisse putet. Per medium spatium erant distributi, non in porticibus oecum cingentibus collocati. Foxdo illos proximos fuisse verisimile non est, quum soꝝοαs igne proxime circumjacentia satis et calefierent et illustrarentur. 3

Fumum de foco et de foculis surgentem per foramen tecti et per fenestras clathratas avolasse consentaneum est. Vossius quidem(ed. principis p. 408 n. 45 et 409 n. 52; ed. stereot. interpret. imaginis aedium ad C.) utrumque foraminum genus statuit. Qualis autem ille fumi meatus qualesque fenestrae fuerint, apud Homerum non traditur. Quare conjecturis campus patet. Nolo tamen multitudinem interpretationum, nolo nubem conjecturarum illarum, quibus ad Homericam vocem dνοπαασα vel dvondta 1, 320 explicandam usi sunt, huc transferre. De hac voce mihi satis sit annotare, eos, qui illam nomini dmiν cognatam putent, sententiam suam non modo Cratetis verbis(Et. M. p. 111, 21 coll. schol. Marciani codicis ad, 320 apud Dindorfium) tueri posse,(is enim non dνπℛicv, quod apud E. M. exstat, scripsit, quum et ipse hanc formam a metro abhorrere nosset, sed dvonaia, accusativum plur. neutrius substan- tivi, intellexit„ri ero-,een sOutdα νν en zis dο*ρρφ(ν) sed etiam Pollucem et Moerim auctores habere, quorum ille II, 54 Gmπααœαeσκ(sic ed. Bekk.; Omœαæy Hemsterh. adversantibus prosodiae legibus v. Pass. tab. pros. pag. 4, col. 2, n. 2, b) d oOl Arrixol ij εααᷣα ⁸ενα 10w* 1cv*) Exsv, hie p. 205 ed. Bekk. dnœla 2eOcν⁴ι dν*σο, ναηm̈☛ο ε,εεσσ τεινο⁷, vœοrla Eliwe. Verumenimvero eos, qui ita sentiunt, quasi conculcat gravissimus auctor Ari- starchus, qui vocem ddaaic(hoc enim accentu distinguit E. M. 111, 25 avis nomen) aquilae nomen habuisse dicitur. Sed quamquam quae Aristarchi sententia fuerit certo demonstrari non potest, animadverte tamen, quaeso, id, quod de aquila illa solus Eustathius p. 1419, 19 men- tionem fecit: T0 de dvdα‿, 6166e rlνες ⁶αιουι l‿ιeοουιισƷ|‧⁴ οα n 20⁶ ο̈. Ceteri

interpretes, ut Herodian. schem. Homer. Emend. in Et. M. ed. Kulenkamp. p. 746 init., Apol-

lon. Sophista, Hesychius, Etym. M., Suidas,„ενος vel 8l6og 60„ε og vel ut glossator codicis Monacensis 519, B Gοmπασα(sic) övομααα ⁴οwνσou commemorant, de aquila altum silentium agunt. Neque enim contendes ex iis quae de Aristarchi sententia traduntur„val Aolοτεαςραν⁹ε dé yαιm 3„Oνοααα[ν*⁶ιου* dνmταα, de„qig e1000ενει(y, 372) in cod. Marciano, Harlejano, schol. Vul- gato vel ex Apollonii Sophistae enarratione p. 36, 30 ed. Bekk. dν⁴eνμααια. 8 νιm m/kde ouoœ. 6vεον, 2l!d vdo ν dποσms«ñHivνni&ldosανννε certo effici, ut Aristarchus avem dvmαuν habuerit

(De tecti fora- mine, per quod foci et foculo- rum fumus evolat).