De tecto oeci.

18

tudinis, ita ut fortasse tum demum descendendum fuerit, quum 71006à0* relinquere, aulam in- trare vellent. Sed ex verbis poetae 22, 2 id cum Vossio cogere non magis audeo, quam ex hymni in Cererem v. 189.„ d'⁴ρ εmπν ο⁶ν εν mπeoq idem de mulierum oeco efficere. Etiam hoc loco verba poetae unum affirmant, limen supra fundum fuisse editum; nam quod limen I. l. Ceres per oecum virorum accedens ad mulierum habitationem Vossio ascendisse videbatur, idem transeuntem deprehendimus Medontem 4, 680 coll. 715. 718 zαmι ιο Sdvra, unde quis eodem jure argumentaretur, mulierum domum fuisse depressiorem quam oecum virorum. Ipse supra I, p. 30, n. 39, v. 20. 21 verbis illis libri quarti in errorem inductus sum. Neque tamen hanc ob causam, quod I. I. vers. 16 sqq. demonstratum ivi, quodque simili re(l. 4, 680) magis confirmare studui,„in ddeνοus(cellas penarias) de scendi solitum esse“

id nunc tollo atque rescindo. Totam mulierum domum paulo depressiorem fuisse quam viro- rum oecum neque certo demonstrari neque negari potest. Eas autem domus partes in terram depressas fuisse, quae dalaναν cellarum penariarum nomine appellentur, nunc quoque ex locis supra I, p. 30, n. 39, v. 16 allatis VI, 288; XXIV, 191; 2, 337; 15, 99 colligo. Verbum rœraßælvety enim illis locis, cum odνoũ nomine non conjunctum, significat quidem motum ad locum humiliorem, sed paulo remotiorem. E. g. 15, 99 Menelaus, cum Telemacho in aula vel in r00%G1% prope aulam collocutus v. 57 coll. 62, uxorem servasque epulas parare, Eteonea igne incenso carnes assare jussit, ντσ⁶ςσ ϑς ϑἀαωάιαααν ναια˙ε⁶ε σπτσο mmαεναα i. e. cellam penariam humiliore loco sitam petivit. De cellae limine, quod transiturus erat, eo ipso temporis momento descendisse non dicitur cf. similem praepositionis vim in 7r0⁄⁴ννε&,&n ϑ⁴ααφσσάσ εαταιεινααα, similia. Profectis nobis ab hac explicandi ratione ne illud quidem obstabit, quod 21, 43. Penelope dicitur cellae penariae limen as cendisse(ob6ν τε ⁴εο πτ οσειμνέ). Immo confirmatur, quod supra diximus, limina, quae vulgo superari dicantur a transeunte cf. so 0ddoũ ora 17, 575 et al. II. fere fuisse utramque in partem a fundo satis edita. Uter lo- corum ab utraque parte limen attingentium sit depressior, uter magis editus, ipsius liminis natura non efficitur.

Privatarum aedium tecta dicunt apud Graecos vulgo fuisse plana(cf. Hermann. Privat- alterth.§. 19, 36, Becker. Charikles I, 197, Pauly. Realencycl. II, p. 1236) i. e. leniter devexa (O. Mueller. Handb. d. Arch. der Kunst 2. Ausg. p. 368, Damm. Lex. Hom. in v. uε.2⁵αι οοω). Fastigia(tympanis insignia cf. Beckeri Gallus ed. Rein. II, p. 202) sacrarum aedium fuisse propria, quamquam interdum etiam privatorum tectorum culmina(sive pectinata sive testudi- nata) commemorentur, quo referri debeat e. g. Poll. I, 81(Becker. Charikl. I, 197) cujus tempore fortasse jam hic illic id genus tectorum exstare potuisse Pauly. I. I.— Ut plana fuisse tecta demonstrent, locos afferunt, quibus homines dicuntur in tectis(réyειυ) versari et Adonim celebrare, de tectis despicere, praetereuntes inclamare, in vicinorum aulam vel per impluvium intro spectare. Lys. adv. Sim. 11(Or. Att. ed. I. Bekk. I, 193); Aristoph. Lys. 389; Dem. in Energ. 610,(Or. Att. Bekk. V, 386); Polyb. XV, 30; Plaut. Mil. glor. II, 2, 3. Neque a re alienum est, quod scriptum invenio in Baldi lexico Vitruv. ad v. Meniana(Vitruv. ed. Elzevir. 1649, p. 70)„Div. Hier. ad Sim. et Fretell. 5νμαη in Orientalibus provinciis ipsum dicitur, quod apud Latinos tectum: in Palaestina enim et Aegypto, vel ubi scripti sunt divini libri, vel interpretati, non habent in tectis culmina, sed domata, quae Romae vel solaria vel meniana vocant, id est plana tecta, quae transversis trabibus sustentantur“ et paulo post„Hie- ronymus in eadem epist.: et quando praecipitur nobis, ut faciamus domati nostro coronam, hoc praecipitur, ut in tecto faciamus per circuitum quasdam eminentias, ne facilis in praeceps