De oeci stru- ctura.

16

recte conjiciemus, mensarum ordines in triclinii figuram dispositos eam partem, quae ad focum Vestae sive ad penetralia spectaret, vacuum reliquisse, vel si hac quoque parte, quamquam cibos inde appositos esse multo verisimilius est, mensarum series collocata fuisset, non reliquum vulgus xνν μφ πν, sed gravissimum quemque hunc ipsum locum occupaturum fuisse. Immo accubuit reliqua multitudo in lecto januae, per quam convivae intraverant, opposito i. e. ex illius januae parte lectus reliquae multitudinis positus erat neque a janua illa longius aberat. Ultimus locus denique Luc. de domo c. 26 corruptus est. Rhetor, postquam oeci cujusdam ornamenta ν dεεςις εlοιν descripsit, I. I. adjicit: Kard ds 1οντ◻αμεον τον—mνσ σωω εσ dνν ο ⁴ντνν⁴ςι*ας εοiννα,* 98 190d 1uνον, 10 G&ιιαα od πυοανεαμιιστσον, dν˙ olo* Gν εένοπQłů 6*Oνννν dνονυσ dον ποsεᷣαμάν+.ſ Scholion V. ad verba notata Qe dnd τ̈πο dνεᷣς 7) d⁵ενιυ In V. C. et G. dενιο pro eντοσοσ scriptum exstat. Jam alterutrum datur: aut lectio codicum zů⁷g servanda est; ita, seu nominativi insolitam conformationem cum scho- liasta pateris seu novum genitivum ut dννεανιςσον etc. in ipso Luciani contextu scribere audes, de templo Minervae derανιĩ praesidis agitur; aut ς pro zĩπꝶν praeeunte Gronovio scriben- dum, ita ut aedicula Minervae ornatus causa in dνrενοσρ posita significetur. Utrumcunque vero sumes, locum deντινινινσον in ipso cubiculi recessu poni necesse non erit, quum judices, ad quos oratio illa habita est, sine dubio in ipso illo cubiculi recessu sederint et Lucianus eis, quae in conspectu, non quae a tergo ipsorum posita sint, enarrare videatur.— Hoc igitur, ut ad poetam revertamur, tenemus, Minervam prope interius limen vel in limine interiore forium, per quas in Eumaei casam intrabant, stetisse et Ulixi annuentem monuisse eum, ut se extra aulae portam sequeretur cf. 21, 191 coll. 2, 400 sqq.

Oecum virorum, quem nunc intramus, quasi caput totarum aedium fuisse jam hac re effi- citur, quod et maximum conclave erat et soxαοαασ, focum(Vestae sacrum), complectebatur(cf. hymn. in Vener. v. 29. 30 x* ε(Iorε*ν) Mανι dνεέν αααν εοας drl„Aνμαοο, al τεᷣ ⁴μισ 01r 2r dν εετο, αα εονοσα—).— Veri dissimile non est caput aedium e lapide solido fuisse exstructum, cf. comparationem XVI, 212 e d'Ore r1νν d dοdςσν απωναναεννοισσι⁶ι⁵ι ο G,1ν Fαϑ‿φ⁴ᷣ οο ννε2οο, Slag dνεέναασν α‿estvoy et in splendidissimis Priami aedibus zeyεοue Hαdeμνε εοατο 1˙*ϑνοο, VI, 248, quos dmεοαος επ*ι τον οστσιννσι ισ⁶οσναμενονs fuisse tradit schol. A ad h. I., et Ulixis thalamum 23, 193 Mνννσι ⁶μαιἀεοααυν aedificatum. Ceterum ex se intelligitur, non modo alia aedificiorum genera, ut ½lοασας castrenses cf. XXIV, 450 dο“ Sœν νιοσασρes et νο εν αμμσμσια Sανεs 8, 501 et ze drrvdg vœraplésaree Cycli fragmenta(Didot.) p. 583, col. 2, sed etiam minores privatorum hominum domos, cf. Pind. Ol. V, 13 Graεα ϑσααων dνν⁵ενον α⁷σοs et interprett. ad h. l., atque partes quasdam majoribus aedibus adjectas e. g. οοοτα sive παααασπσέσα, vide locum Vitruvii supra I, p. 14, vel super- structas, ut umεεοαα⁴ια i. e. contignationes superiores aedium, postremo ipsum tectum vulgo ma- gnam partem fuisse lignea vel ex opere craticio(Fachwerke Vitruv. II, 8, 20) confecta. Ejus- modi structura spatium inter duo limina 2xοοσ⁶νσοι domus inclusum fuisse et Vitruvius docet I. I. et, si Homeri auctoritatem desideras, leviter significat ⁴εααοο°0 17, 339 vid. supra I, p. 28. Ad hoc lex parieti faciundo, quam vide apud Schneiderum ad Vitruv. II, p. 170, Rein. ad Beckeri Gallum II, p. 154, confirmat, similia vestibula saepe non tam in parietem domus intranti adversum immissa quam ostio in domus pariete aperto praestructa esse cf. haec verba legis:„in eo pariete medio ostii lumen aperito— ex eo pariete antas duas ad mare vorsum projicito— insuper id limen robustum— imponito.“ Quale vestibulum si Ulixeae domui praestructum cogitatione finxerimus, in ligneam structuram ejus vestibuli bene