14
detur, neutrum illud adjectivi in ipso Graecae linguae usu esse pro substantivo, quum omnibus locis praeter unum eumque dubium aqdjectiva vis evanuerit. Potestatem vocis supra propositam confirmant scholia Ambrosiani codicis B et Vulgata, quum ad lemma drij dν νατν ⁴er! νοάν glossam adjiciant: drιπνςσ τ υοα. Sed quum ea vocis significatio latius patere videatur, mirari non licet, quod interpretes ab hoc eodem principio profecti inter se dissentiunt. Sunt, qui portam aulae foribus domus oppositam ab Homero dictam esse putent; sunt qui ipsius domus locum aliquem januae oppositum interpretari malint. IIlorum sententiam adjuvare vide- tur Apollon. Sophista p. 34 ed. Bekk. dτεσυο πα ν dvrle μασνσꝗ„ri) dè πασ derνυοον ν. 1. 1.“;, horum opinioni favere scholiasta Sophoclis v. Ellendt. lex. Soph. in vv. dντε˙νυοοο et in ½ατ⁴‧ II, 2, qui ad poetae verba Sdre zœ'ο derενινισωνν εσωωĩνοa interpre- tationem addit rεινσιυννέ ατ⁴d 1υmσ ⁶πηιεων iς οσασς ⁴εονν et dντετκννμμα τ νππηισοεέυν τυυν vv-,dνν comparat. Sed ne illud quidem 6νπεσν τη Ʒυνναρς omnem tollit dubitationem, ita ut etiam in Luciani locis, qui solus scriptor praeter Homerum et Sophoclem hac voce usus esse videtur, interpretes in diversas partes discedant. Quum enim scholia codicis G(alaeani) ad p. 77, v. 5 editionis Lehmann(Alexander c. 16) habeant deννε˙⁴ιυσι ¼ π⁄ òεν νπσ Ʒϑςασς u6ςο, Solanus ad ejusdem scriptoris εοσ*ι τον οdνον c. 26 doc rijg dert ενοο sive, quod ipse mavult, dνα τον εενι⁶οον annotavit(Lehm. VIII, 454)„pergit nunc ad cubiculi latus intran- tibus adversum, et quod supra januam priori oppositam erat, describit.“ Tres igitur invenimus interpretationes 1) porta aulae v. Faesi. ad Od. 16, 159, qui confert 1, 103 sm 009 900¹1½ 05 G05' ⁴⁵εlov. 2) vestibulum domus ipsius Ellendt. in Lex. Soph. ad v. dvτl 0g, Pape lex. Graec. in v. 3) janua cubiculi intrantibus adversa, prioribus foribus ejusdem cubiculi opposita Solanus l. 1. Jam singula exploremus.
Apud Homerum I. I. ex iis, quae supra disputavi de erl τ 0990011 16, 12, vix dubitari poterit, quin Minerva in casa vel in casae ipsius introitu, non in aula vel extra aulam cf. Faesi ad v. 165 ab Ulixe conspecta sit. Quae scholl. B. et Vulg. habent, quaeque Eustath. ad v. 159 repetit Sormi αννο dνιενιυυοο τιοαεσ τονεεοτν deννο i d⁵g non est„ad aulae por- tam 4i„h oppositam“, sed eadem est ratio dicendi, qua in prioris partis p. 11 et p. 14 ad explicanda evανα interpretes usos fuisse vidimus e. g. schol. Eurip. Androm. 720 z G αmά᷑ασν rνορ τοενονε iς 89000v rijg oinlag, Hesychium ⁊ zuœ dvrοννου 100 d œαi⁷x:,e✤Tcyvæ ⁴⁴α‿ε scholiastam A ad II. XIII, 261 ol svcντε5οο ναάα ας εl0 doug r07XO. Recte igitur colliges in simillimis verbis simillimam potestatem inesse. Unum noli praetermittere, quod eνενϑνυοονσ nusquam sunt parietes ineunti utrimque oppositi, sed totus locus prioribus ipsius domus foribus oppositus ita appellatur, quem vulgo ταοααστα⁴⁶ων sive αασοστσdος, interdum ναπmπυν nomine significabant v. prioris partis p. 14 init. Neque conformatio vocabuli deνιενσνυον ab hac ratione aliena est. Quemadmodum enim 71009 0oO totum locum ante alteram januam forium, immo etiam, quae proxima ante priorem januam sunt, complectitur, sic dντεενυοον totum locum forium post priorem januam adjunctum, immo quae post alteram januam proxime ad- jacent, uno nomine continere potest. Neve offendat rarior praepositionis notio, qua id, quod post rem aliquam est, rei oppositum dicatur, conferas, quaeso, Xenophontis Anabasis IV, 7, 6, ubi spatium, quod Graecis percurrendum erat ad arcem quandam capiendam, trium plethrorum fuisse dicitur. Todurov s dGον π‿⁵‿σον ρςσ τνιασι ϑαεανααο⁵σασς εᷣν⁴eνα, ⁴eνσ oτν rdre dνες 11 ⅜ν τπ⁴αοσρνιεν,) dd αmνν †σςέέμννι q4εαιινπνõ dπ υυν Qτυννν⁴dουνμινυω- ανν ν ibi est: quibus oppositi, post quas. Quid, quod etiam Apollonii illud znyν drtaν Ʒοαάν certe ad Homerici loci interpretationem satis conveniens sit, si statuas, a lexigrapho posteriorem 7rο0-


