13
fores v. in prioris partis p. 28 primos versus annot. 35tze. Usus Graecorum, si non Homericae aetatis(praeter clausam Circes portam porta Olympi et porta templi Minervae V, 750. 751 et VI, 298 clausae commemorantur), at heroicae aetatis, qualem tragici poetae describunt, idem comprobat. Ut unum afferam exemplum e multis cf. Aeschyl. Choeph. 652(639) Orestis verba, quibus petit, ut intromittatur„rœ, πα, νας eτοιαον εονεαςι ννον. Apud omnes autem posterioris aetatis scriptores vix locum invenies, qui verborum, de quibus nunc agitur, senten- tiam magis explicet, quam Platonis Protagorae p. 314, C— E. Ibi enim, qui se intromitti volunt, dicuntur éy m ποσςσν νευνειοσσαι et paulo post ordwes sν τρ mτειοοισσν ‿σdενενα, quam- quam postea demum(E) dνσοσσσ deνενςε ννν Ʒε*νσασσ, ipsi aulam intrant.
Postremo ne ob illud quidem„quod bestiae, quas circa domum invenerant(Ulixis soci), vix alibi quam in aula fuisse cogitari possunt“, Od. 10, 220(230. 310. 312) 0 ϑ 8%Q0 domus, non aulae portam intelligi oportere puto. Ovidii verba Metamorphos. XIV, 253 sqq.
„Bisque novem socios Circaea ad moenia misit.
Quae simul attigimus, stetimusque in limine tecti;
Mille lupi, mixtaeque lupis ursaeque leaeque
Occursu fecere metum“ videntur quidem idem confirmare. Sed quid, quod eaedem bestiae sociorum(v. 259 sqq.)
„adulantes comitant vestigia; donec
Excipiunt famulae perque atria marmore tecta
Ad dominam ducunt.“. Ergo qui in tecti limine stabant, aulae spatium emensi non erant, quum neque bestiae domum ipsam intrasse neque Circes famulae alibi atque in ipsius domus limine hospites excepisse vide- antur. Quae argumenta si probaveris, limine tecti aulae portam significari oportere, feras ante aulae portam versari potuisse concedes. Quid, quod apud Apollon. Argonautic. lib. IV, 672 sdd. 9Qᷣ—— Circen usque ad maris litus sequuntur dνσσ⁶οσα, wure uisla eν rασμιν ddςα&lGνν νπηεοντr vo⁵αi. Sed uterque poeta suo arbitratu fabulam finxit. Quare malo Homeri ipsius verbis uti. Is 10, 212 feras illas fuisse dicit aνμά μαα Quod, quum 210 dd⁴μααια Klowye nominata essent et 17, 268 lν item ad dοαααια 264. 265. 266 referatur cf. scholl. ad 10, 212 et Apoll. Dysc. de pron. p. 368 ed. Bekk., nil esse potest, nisi circa aedes. Uni- versas aedes enim v. 210 significari apparet. Quin etiam Eurylochus, qui cum ceteris v*τπϑ ισοσ steterat, aulam ne intrasse quidem videtur v. 232. Edioddoxος d'οmπιεέμιμεενεννν, 010 à„O d1or slyu collato v. 259. 260 00 G ½ adτ⁴ν εεςεσα⁴e 0„ ν% d*αιιεκνοο εοeποπ⁴ςον. In aula enim si fuisset, et Circen vidisset postea socios in suum haras abigentem cf. priorem partem p. 19 et n. 35, et certiorem nuntium Ulixi retulisset, quamquam, conjiciens, credo, ex iis, quae audierat, dum ante aulam exspectat, satis bene divinavit de sociorum sorte v. 433. Quem in versum scholia H. Q. apte haec adjiciunt„deνπηοαπνπσνυιε d'deν τις πωςι ⁶ Edo⁴dοxo raͦra eyet 4 1&98 19G eig r* KiOxνν, alAd Oyrdoν Ʒι εέοεονσασα deπ ννꝙπ τ οσωαάσꝛ ωs O⁵αie⁵ο6νονXeaMIνr eνοσπσνοσς.
Vocabulum ντεςινννοων apud Homerum solo loco Od. 16, 159 invenitur. Ulixes et Telema- chus in Eumaeci casa versantur cf. supra ad 16, 12. Eumaeus modo me⁶ τανινοσο v. 156 i. e. ex villa sua rustica abierat neque abiens Minervam fefellerat; statim dea humanam formam induit ori dè νανσνο αννι˙σρυοων νμιε Odo— æνεa. Quodsi multi vocem doriνυοοο ad- jectivum esse dicunt, cujus neutrum significet„id quod januae oppositum est“, ita ut verba „œrν ν ν˙οον sint„in loco januae opposito“, nil habeo, quod contra dicam, modo hoc mihi
3*
De dyrοννννν.


