— 34—

Sed jam antiquo tempore vox saepe ad res altas vel in alto loco sitas male translata esse videtur. Recte enim supicari licet, 11.) Aristophanem Av. 1732.,(1739. 40.) Jovis solium Olympium d6οςα μραἀτο appellasse, ut poetas voce abusos suo more perstringeret; 3 6 νο propriam vim teneas et cogitatione tibi fingas 9οob ronc; res efficietur ridicula seu praeruptas sedes seu interruptas, horridas;, asperas accipies.— 12.) Apollon. Rhod. Argon. 2., 361 cautius voce usus est, nam äuph) dνrobe iaroe est scopulus undique praeruptus.— 13.) Xenoph. Anab. 1., 4., 4 Unspde de eay iran iarot cf. ad 2.) et 5.). 14.) de Polybi verbis 4., 41. v. supra p. 32.; r6roο ¶υναέρτ possunt quidem esse loci declives, per quos torrens défluit, quos scindit; malim tamen ipsa spatia interrupta, confragosam, hiantem rimam accipere, quam vis torrentis exca- vat et perrumpit. 15.) Uterupes in n. 3.) fuitoscopulosa, ita 16.) Cyclopis saxum 9., 243 nec non Cronidärum saxa Hesiod. Theogon. p. 675 sunt horrida, aspera(cf. p. 32. de saxis 5νρ 6εον*); 17.) Strabonisolapidem 17. p. 818.„nεrHον 1 ναε⁴̈oν bοταιοσεGνOOypO Xeov ixav“ primum quidem judicavin fuisse scabrumglnon caesum; postea ob verba AXeiov izawcα, quae sequuntur, praetuli interpretationem»foraminibus multis interruptum«; HMναφκνυ Xecv igitur erit, „satis laeveme, ut pro ssui generis natura(raritate) laevis esse potest. 18.) Hes. Theog. 483. Eyp d ßato etc.“) 19.) Euripid. Hippolyt. 732. aßdrolc Ond eo o et 20.) Stesichori hi- Barou Tdprapoò(Etym. M. et schol. Aristoph. II.) II. p. 32., I. 18. hoe habent commune, quod omnia loca pröfunda, quae vocantur, scissa, mupta sunt. Tartarum dicas esse hiantem, speluncas

exeavatas et interruptas. Euripidis„Kendpvsc avium(cf. p. 32., I. 20.) sine dubio similes fuere ei

loco, quo confugit columba XXI., 494. 495. cf. schol. Bekk. ad, v. J. ⁴). 91 Nunc eodem redit disputatio nostra, unde orsa est; quaeramus enim oportet, quae tandem

sit cogüatio vocis zarie et mAißaros. Hôc vocabulum videtur essercompositum et quamvis signi- ficationées omnes supra positae rectése habeant, immo si quis inonomine Hò terrae, quarum duae fuere partes Kois Huc et Arppeia, werbi nativi vestigium inesse contendat, tamen alteram vocis parteni da Baivo ductam esse judices; cf. Buttm. I. J.(n. 7 ⁴³). Non ita est. Primum enim radicem vocis&να, et forma et signiſicatione non absimilis, f. p. 32, et 33. claudit litera Jabialis; ari—, Gos item ultimam habet labialem, et quod fortassa quis contra dicit, hane labialem esse aspiratàm;5 vci Mißaroc esse mediam, idem meam rem confirmat. Aspirata enim prorsus aliena non est a voco mißaros cf. p. 33 Gn. 40., inprimis Etym. Gud.— Denauo rie in re certa longus sim, in ipsà vôce zarhnp simillimae continentur notiones. tI Bei 1 A dHrd: G. OQuae sententia mihi hoc modo nuper probata est. Quum du quaé supra. posui, magnann partem in adversaris scripsissem, iterum in vocis xær«⁵uu notioném indagans studui nexu rerum in 10co Pollucis VII., 123 tractatarum rem difficilem explanare. Sed verbis superioribus scriptor egerat de deiνμνκαμ⁴οι Ʒεοα et ipsam glossam 2a 9 J uscνινμ☚ν sedunntur- haecoe; Xdmvnu dE val za- o6am, EörONH., rd 1b apmien(8 Bänrarg, o d Sy Aiuoc. AEre, d doti vel ward Tea Ola-uara, zat 6Grelat Eyett d eireiv, ual NHON Sen, Tal Ni0 6y. Tum TAar dx,d e, nominantur, XDor, Jdäkhwcsc, EvHot etc. Verba ante TAXa plane absurda esse, si ponas materias aedificii vocari,

58 Jo24„ 11 d ,ed. z0va,, gepo 2SSA 19 Q 11(01 3 2) k-Sa b G— 3 wen xerpa A db d Npe, eren 33 nérhay Baur Hoiac mulac, core Topetahai u. 43) Hartung, Part. I., 228 f., Doederlein vocabb. Homer. Etyma. p. 6 f.3 vocemo non om positam esse judicant; 4 Docderléin comparat Hlesych. glossam äleh ärpa. Haec ex Nitesch. Comméent. ad 0dé 93 241 sq. Cognovi;

Doederleinii t Hartungii: ros inspicere nn licuit.= AII rb dr02as Lerhn sehok- ad Theoct- MN., 56. 2 6 bSeura sunt o W wClm= vörd rd-: 1w x ſidan lwer 101 dgiu OV InlennlT 1

1