— 31—

quaestione, quam in excursu de uso Zet 0d y tractaturus fui, cujus summam tamen huc transferri posse video.— Quum de vocis pBso varis significationibus quaererem, etiam in Pollucis I. VII. segm. 123 incidi, quo loco haec scripta sunt: Karlu uso⁶ο7. Videbatur hoc esse nomen obscurum obscuriore commutatum. Neque, quem paulo post quaestioni adhibui testem, scholiasta Aristophanis(Ran. 564.) satis perspicue ariuo« notionem definivit. Hoc solum ex

catio nititur»„taorijhara Herass räy eubvev⸗ significant intercolumnia, non parietis ipsius sinus. Sed ponamus, hoc scholion, quod unus habet Eustath. p. 1855., 2.;(Buttmanni B., Q. Gv Soxchv Staor...) in illam sententiam trahi posse; ceterae omnes explanationes discrepant. Meaoε Stephanus in v. ex Galeni interpretatione(varios Hippocratis et Galeni locos collegit Foes. Oecon. Hippocr. in v.) explicat„magna trabs, quae per mediam domum trajecta est per transversum, sustinens alias trabes minores aut pavimentum eis impositum.“ Sed non modo ipsa tabulata imposita, verum etiam recessum super contignationem voce pea. contineri judico. Nam et vetus gl. interpretatur„pergula« et Hesych. in v. wevr νοταο ο ⁸ K Ot, mokorefot, al ap Leoοl arira, quod quam vim declaret, cognosces ex schol. ad Eurip. Phoeniss. v. 90 ad duhpec àoxaroy; illud 3uſpes autem ab Hesychio vocatur öreoy i Mbas cf. interpretes ad Polluc. I. segm. 81.— Alteram viam, qua eodem per- venire licet, monstrat Pollucis glossa VII., 123 zaridh ¹ Leodun; Hesych. zariah Peaddnen, Leabroroy. Dozbe ¹ orb rryoc etc. ol izpicha roh 2y dir, 8 zah Sehriov. Scholiasta ad Aristophanis Ran. V. 573„vG 5 Seicacai T o Sni rhy arilih, bDc dvemnicahev« addit: heo5—bo ¹ rhy Nfhaza(cf. supra ad Srhpec). Iterum igitur tabulata quaedam in domo, superiorem quandam contignationem accipere jubemur. Tertium vero ne profe- ram, jam vetare quis videtur. Quid hoc ad nostram rem, inquis; Homerum, non obscuras lexigraphorum glossas interpretamur, Gravissimus auctor, Aristarchus, apud Eustath. p. 1855., 1. significavit peoöoroha, item cod. B. Buttmanni ad r, 37. Hecéaroha.(0. hahet peaiarnxo), denique Hesych. Beο⁸ ι να Lecb ara ra becoeruXa. Hos sequamur, intercolumnia accipiamus. Sed unde novimus, hanc intercolumnii vim in éeoo- cröxoi aut solam inesse aut omnino contineri? Ex compositione vocabuli sane conjicere liceret. Sed recen- tiores lexigraphi, ut editores 3tiae edit. thesauri HI. Stephani, ne unum quidem testem citaverunt. Contra veterem glossam laudaverunt: Meaöornev intercolumnium, Hecooroxa tabernae. Quae recte compones cum verbis Du Cangii Gloss. Gr. in v.„Meoéoroxa tabernae in intercolumniis exstructae Basilic. I. 56., tit. 10., §. 4.; lib. 58., tit. 11.,§. 11., tabulata intercolumniis affixa in J. 45. cod. Th. de Operib. publ.⸗ Fingas igitur inter columnas tabulata transversa supra occi fundum satis eminentia. In quo deezcy genere ad oecum versus luminibus spatia magna relicta sint, necesse est; per me licet tabulatorum partem oeco adversam lorica modica cinctam fuisse dicas; uno tamen loco magnae fores relictae erant, per quas cauponae Aristo- phanis insiliunt, Melanthius àvegarwey. Indidem translatum est Luciani obscoenum verbum Lexiph. c. 8. imi ri zariipa dagnoähevoc.— Sed rem verbo significavimus, quae copiose tractanda fuit; unde factum est, ut multa testimonia minime spernenda, nimis tamen extensa vel aliqua ex parte ambigua, ut Homericam Apionis glossam péony eré-⁵y Etym. Gud. ed. Sturz p. 608., I. 32. in argumentatioms serie omitteremus.— PGfes Sunt al rhtc oiziac di050t Sy rolc bnepigoic oisotc cf. Hesych.. in dyà Sorac. Schol. B. ad J., 143., Eustath. 1922., 3.; Etym. M. p. 99., 3. i. e. aut tota via inter parietem et columnas, quam litera(l) notavimus aut(quod fortasse verum est) sola tabulatorum pars, quam Melanthius transiit. Ita litera(!) inter 4 et 4. ponenda fuit et Soss nomen traxissent ab ipsis illis duobus Gijpaaw(forihus 4 et 4.). Certe hanc sententiam secutus est Hes. in v. Bo†as. ol piy riy 69coHpay. 0I d4 thy terohdda coll. Etym. M. 705., 46.—„0 0dopn enim est d́uiduoc secundum Polluc. I., 76., qui utramque januam 4 et 4- uno nomine complectitur. Eam, quae oecum versus aperta est, describit Hes. in v. 6+ο*⁴α:y Höpa herd- val d Ph, de Nc etc. cf. Apionem apud Apollon. in v. et animadverte illud ài ri ih E;ew Saobc. Altera janua, minor, cui scala ad Nadpav ducens adstruocta erat, proprie non vocatur 6c0bdpa. Scholiasta ad Eurip. Medeam v. 135. nomen ei dedit justae⸗ abdeyts], quia, ut mos est, cum scala conjuncta fuit. Ceterum ne ipsum waxäva cum 69ο*οx ob scholion illud confundendum putes, vetat Pollux. I. I. Practer aöxetoy et znmalav dopav enim vocat dενρv, quae in aula quidem, non in aulae principali aditu poni posset. Utcunque res habet, equidem et Homeri et pluri- morum veterum interpretum verbis iterum collatis, in ea sententia Perstiti, ut dpουνοραν Homeri in ipso oeco ſuisse, et scholiastam superiorem januam molcvoc cum 65α comparasse censeam. Qua sententia si quis me dejecerit, cum Simonide licebit canere(Etym. M. 634., 6.) Kal Thc 5iodey 6600me hodv.