—- 27—

in Homericis aedibus fuisse. Tamen, credo, fuerunt; id, quod demonstrandum est eodem loco 10., 366., quem Eggers sprevit. Ulixes narrat„Circe lavatum me closy eicafafobcà ènt 696„00.⸗ Quae verba Eggers infirmare conatur(I. I. n. 16.) hoc argumento»eicdrsohar hic de eo, qui ulterius producitur, dictum esse potest, ut eicépxeda II. VI., 354. aperte de eo, qui ulterius progreditur.- At ipsius Eggersii opera in loco Iliadis facillime propria praepositionis vis expeditur L. l. enim p. 16. recte dicit, VI., 321 Parim in mulierum thalamo arma parare.— Quid igitur magis planum atque apertum, quam narratio poetae? Hector v. 318. in domum ingreditur, oecum transit, in limine Haxduoo subsistit. Helena eum intrare et in daxdnoo sella considere jubet.— Sed quod his verbis non probatur, fortasse alio exemplo efficitur. Vix credo. Saepe quidem praepositionis dc signiſicatio latius patet, ita ut actionis vis non in fines rei cujusdam penetret, sed tantum ad rem accedat, cf. VI., 252 et inprimis 22., 179.— Hoc loco(10., 366.) autem, ut in ipsa addu- cendi notione ambiguitas quaedam relicta est,(quare Eggers vertit»ulterius producere«, non vad sellam producere«) ita Homericus usus loquendi cogit, ut Ulixem lotum inductum esse eredamus- Nam haec verba conjuncta elos d' sicaraf vel eicafarodcz vulgo significant»in domum inductos sedere jubens«“ cf. 10., 233. 314.; 14., 49. coll. XXIV., 577. 578; et 1., 130 non est a-xν e 0„690 losy, sed elos“ à« 6vo cf. XXIV., 553.— Ne tamen longus sim,— quum lotio ad quotidianum usum cultumque vitae pertinuerit, paene jure meo postulare mihi videor, ut, qui lavantibus balnea non fuisse contendat, is hane sententiam probet. Neque id, quod rei consen- taneum est, locis Homericis refutatur; cf. inprimis 8., 456. 457.; 23., 142.; 2, 154. 164 Ulixes, lotus, ut videtur, dum ceteri saltant, ſcf. 146. 298.] ad sellam redit). 9b990

Etiam in mulierum habitatione: balnearia fuisse, ex 4., 750,3 17. 48. 58. non emnciun. Res per se veri simillima est. 4

Locum balnearum virilium et Vossius et Hirtius— assignam. Quxm. sententiam ut probem, faciunt duo loci Odysseae, ab Hirtio laudati(4., 48 et 17., 87.), quamquam uterque habet aliquid dubitationis. Hoc quo modo tollendum esse judicem, breviter exponam.— 4., 43 eicirov 0 d6uo non est»in ipsam domum ox aula introduxerunt“ sed»de via in aedes.« Ac ne mireris, quod primum de equis bene curatis, tum de hospitibus introductis agatur, similem ordinem animad- verte in VIII., 433 sqq., qui locus nostris verbis simillimus foret, si 4., 43 cum Athen. Deipnos. I. V. c. 27. p. 212. ed. Schweigh. legere liceret: Abrol eicsXdo» deoy 5610 0i 5⁸ 15.. etc. Sed, ni fallor, non tam ordo rerum, quam ipsa verba in offensionem cadunt; 06 R0 elcε νοda vel eicdrew, inquis, non est„aulam« sed»domum intrare.“ At denuo repetendum»aula est pars aedium cf. p. 24. ad VI., 242, et 66“½R b, Scaroc nomen haud raro aulae nomen complectitur ad aulamque refertur« ³⁵⁸). Tamen noli credere temerario consilio nos rapi ad novam aliquam inter-

3⁵) cf. supra ad VI., 242.;— 10., 388 Circe, ut sociis Ulixis faciem humanam reddat, ex domo abit; Ulixes, ami- corum desiderio lnciintas, dlam sequitur; socii humana figura rursus induti, Ulixem salutant; 398— 399 lamen- tatione sociorum dugt 36a aedaiov zav⁴. ν. Topetbc ille v. 389. erat in aula ante domum adjuncta cf. p. 19 de stabulis. Domus, quae circumsonat, esse non potest ea, quae ab una parte aulam attingat, sed quae aliquo modo aulam cingat cf. Nägelsb. ad II. II. v. 305. Aliis verbis igitur hic eadem res repetitur, quam poeta v. 227. tradidit 34meho, 3' änay 4inoxey pavimentum aulae sive aula, aedibus murisque inclusa, cir- cumsonat. In ultimo versu autem dubitari nequit, qui locus Sânedov nominetur. Socii enim Ulixis ante portam clausam stant. Non ignoro quidem, etiam hic rem planam interpretatione factam esse obscüram; Eustath. enim v. 230. 6*7905l. Gise accipit npaſöorepoy, ita ut sententia verhorum esset dyawxiéa raäc d6« 8“ dey, et Vossius, qui primum v. 312. verterat öffnete mir, in ed. stereotypa, scholiis inductus, reddidit,»sich öffnend-,

4*