— 18—

Contra recte et Nitzsch. et Eggers. negant, Phoenicem IX., 476 apte dici murum trans- siluisse, si ab omni parte aula porticibus cincta fuisset. Muros vero ipsi portae vicinos, a quibus ignis in priore porticu incensus proxime abfuisse videtur, Phoenix vitare potius, quam adire debuit. Neque a re plane abhorret, quod Damm. l. Hom. in v. ad*³ ad d, 678 disputavit.„Si Medon extra stans audire potuit, quid intus in aula diceretur, oportet aliqua aulae pars, non aediſicatio- nihus, sed muro simplici circumdata fuerit.“ Ab utroque aulae latere igitur muri, si non omnino omnibus in aedibus vacui, at a porticibus vulgo nudi fuisse videntur.

Restat nunc, ut exponamus, quomodo priorem porticum cum aulae porta conjunctam fuisse statuamus. Qua inm re quum veteres interpretes, v. p. 16. annot. de voce arbooca, mirum quantum inter se dissentiant, ne ea quidem ex scholiis huc afferamus, quae nostram sententiam firmare possint, ut scholion de Siculorum et Cypriorum usu dicendi. Ingenue potius fateamur, certi inde nil effici. Quare malo citare eos Homeri locos, qui me permoverint, ut hanc, non aliam portae imaginem descripserim. Notissimum illud ρμ εIu a⁶ο⁶οσm ενμοοσό, quod jam antiquos interpretes vexavit, v. schol. in v. a*bouaa, vulgo cum Eustathio habetur ροσεεεο Sed quamquam per- versus ille dicendi ordo ab Homeri lingua minime alienus est, v. supra Mas d pxsd re heε‿apövrs in annot. de ué*εον p. 4., a., tamen ad arbitrium hanc explicandi rationem sumere non licet. Alias ejusdem figurae rationes nunc omittamus; de ea autem, qua quis ad plures locos, quibus quidem certus suus ordo rerum verborumque serie constitutus est, venire et postremum primum, primum postremum transgredi dicatur, hoc statuo. Posterius priori antecedere potest, si prius magis universum est, ita ut posterius aut aliquo modo subjectum sit notioni prioris rei e. g.:»Er besuchte Stadt und Land“ de eo, qui terram, non urbem primam ingreditur, aut prius totam rem, posterius partem compleotatur. Talia negligenter, non stulte dicta erunt. Ea autem loca, quae nullo modo inter se cohaereant, ut Vossiana illa v. supra in annot. de atbouoa ad arbitrium mutari nequeunt. In nostris verbis est quidem, quo ad ρ οspov defendendum utaris. Est enim prior atbouoca prope portam aulae et solo παρρρᷣ separari videtur. Tamen multum restat, quod male habeat. In aliis, ut„épzed rs Hé αρ α dici potuit, qui aulam relinquit, idem universas aedes relinquere; in dosv ts kal ab« v. p. 4., a., qui fores relinquit, idem simul aulam relinquere; in d6ot εναοεοω xa* αν⁵α 6., 303., qui aulam intraverat, aedes simul ingressus erat cf. supra p. 6., I. 10., ad ab⸗⁵⁵. Hic res aliter habet. Qui per portam abüt, is non simul fores et porticum illam priorem reliquit, sed aliam aulae partem emensus erat, aliam transiit. Et si verbis tòobo- ts döpac 18., 102. declarari dicas, fores partem esse prioris athobeh«, recte dicis— at non alooöch« cum aula conjunctae, sed ejus, quae ad ipsam aulae portam pertinuerit. Vide enim, ut alia sententia in verbis inesse possit. Ulixes Irum, pede prehensum, traxerat dt εν Ʒρ☚ρ ρ οο, ö„p, Trer adXy, alα αs döpae xai to ort 220 adſc sloey àpaxxkiac. Porticum ante domum exstructam ob ipsam hanc causam significari non putabis, quia Ulixes, quum ad atdoboν döpas pervenisset, iter confecerat. Tune enim Irum amplius non trahere, sed muro acclinare dicitur. Item si ad priorem illam porticum ivit Ulixes, tum de via deflectens ad murum in ipsa aula accessisse nequit, sed statuas oportet murum illum, cui Irus acclinatus est, ab utraque parte tetigisse primum aulae limen. De duabus foribus οαο⁶ροο in aulao muro patentis interiores solae non significantur, sed aut totus transitus a10b0⸗ döpa appellatur, ita ut poeta ρεοον aulae, quod Ulixes transiit, omittat;— aut primae omnium fores sunt εοιοσνσπσα dũρaν, quibus solis recte via Ulixis finiri dicatur quibusque muri fuerint proximi.

Certe hoc ex iis, quae disputavimus, pateſit, et ρ oepo illud et locum de οοσν dbas facillime explicari, si porticum ponamus usque ad primam aulae portam pertinuisse.— Et