— 17—

pluralis numerus aldobe-o Tero-hvOꝓαᷣ(VI., 243.), ardoooat ts zat EPxsa va- 560 àvy 8., 57 et quod bis aloονον adjectum est ebepxéoc abxſe ad alteram distinguendam IX., 472 et 22., 449.; denique quod IX., 473 ˙́ y1 οο⁶μροvoopponitur igni in aloobo-; uterque ignis autem incensus erat, quo aedium fores melius custodirentur et Phoenicis fuga impediretur. Jam vero, si ex ultimo loco recte colligitur, duas alooboac cum aula conjunctas fuisse, per quas ex aula exitus patuerit, quaeramus oportet, utrum prior porticus, quam in publicum egredientes praeterire debe- bant, intra aulam fuerit an extra eam ad murum adjuncta. Quae ad hanc sententiam te flectere possint, haud pauca sunt neque defuerunt, qui argumentis eam probare studerent, cf. schol. Por- phyrü ad E, 137., ubi ex atboucat rs al Epzsa xal 0610: àvv ordo membrorum aedium dedu- citur, quamquam Porphyrius statim subjungit(v. p. 16. in v. at0cl.) äAot n—— da eh Te Go hc ade.

Sed quamvis etiam graviora, quam scholiastae argumenta afferri possint, haec missa facimus, ne operam perdamus. Neque enim res ita se habet. Siquidem dubitare non licet aldοοσσσ ebeεεο a5 IX., 472. eodem aedium loco fuisse atque arbouoa eosvdos a5« 22., 449., in qua procorum cadavera ponuntur, sequitur, ut ad** alo« intra aulam fuerit, non extra. Quum enim Philoetius 21., 389 döpac edepxεοα àuμſ occlusisset et valvas reste, quam in porticu reperit, constrinxisset, corpora procorum 22., 449 non ante aulae portam collocari potuerunt. Fores aulae autem interim apertae non erant, quum vel posteriore tempore Ulixi curae fuerit, quomodo de caede vicini vel praetereuntes celari possent 23., 137.— Ad hoc, ne in huno errorem incideremus, sapienter monuit Porphyr. 1. I.(coll. Etym. Magn. p. 16. in v. at doclα laudatum).— Difficilius videtur inventu, quid de porticibus ab aulae utroque latere exstructis recte statuatur. Quamquam enim apud Homerum porticus in his locis non reperiuntur, tamen jam antiquo tempore extiterunt, qui aulam peristylio cinctam fuisse putarent; cf. Porphyri schol. I. 1. Etiam posteriorum temporum aedificia peristylio fuerunt ornata et quamvis inde certi nil efficiatur, tamen refutatur, credo, Nitzschü argumentum, quod ad contrariam sententiam firmandam attulit commentariorum 1. Th. p. 216. „Ob coeli naturam in illis regionibus porticus in utroque aulae latere exstructas veri similes non esse.“ Ponas licet, multa aedificia rustica postea fuisse separata, quae antiquo tempore in aula fuerint exstructa et iis, qui in his locis versabantur, molestias attulerint, tamen tanta fuit antiquae illius aulae amplitudo, ut non modo tot proci, quot 16.„ 247 enumerantur, in ea versari et discos telaque conjicere possent, sed etiam nil incommodi ex rusticis illis aedificiis oriretur. Neque argumenta Eggersii(de aula Homeric. p. 13.) probare possum„murum, qui a dextro sinistroque latere aulam includebat, vacuum fere relictum fuisse, quod secundum hunc murum euntes ex ipsis aedibus ad portam aulicam pervenisse Od. 16., 165 et 343., quod Ulixes ad eum lIrum mendicum collocasse 18., 102 dicatur.“ Quod enim ad prius argumentum attinet, nemo facile sumet, domo aulaque exituras de via recta declinasse, ut secundum murum euntes ad portam venirent. Neque vis praepositionis apèz cogit, ut tale quid statuamus; cf. scholia ad Il. I, 7 et Buttmanni schol. ad Od. 12., 443. Utriusque praepositionis vis in composito manet, sed apà präepositionem non ad propinquitatem totius muri referre licet, sed ad eam partem, quam prae- terire oportet i. e. murum ab utroque portae latere exstructum. Eodem modo II. X., 344 accipiendum verbum compositum„rapeéexdeiy sc. Juac per campum.“«— Altera causa non magis sententiam contrariam refellere potest, quum 69 10» 18., 102, ad quod Irus reclinatur, una cum a1000 döpac nominetur; immo dubitare non licet, quin Ulixes, postquam àꝝν ιοeροοο ad a5X9» a19050„7 Te döpac pervenit, proxime has fores Irum collocaverit, non de via deflectens muro ab aulae latere exstructo acclinaverit.—

3